Εργαστήρι Πληροφορικής Με Λογισμό και με Όνειρο

Παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ στην Ειδική Αγωγή: μια κριτική ματιά

2012-01-21T11:23:00.000-08:00

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται ραγδαίες εξελίξεις σε όλους τους τομείς της ζωής μας, στο προσωπικό, κοινωνικό, πολιτισμικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Oι επιδράσεις των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) είναι τόσο σημαντικές που θεωρείται ότι έχει δημιουργηθεί ένα νέο περιβάλλον, μια νέα κοινωνία, η Κοινωνία της Πληροφορίας (ΚτΠ). Στη νέα αυτή Κοινωνία προσφέρονται νέες δυνατότητες και διαμορφώνονται συνθήκες για τη δημιουργία και την εφαρμογή νέων συστημάτων και προτύπων Μάθησης, νέων μεθόδων εκπάιδευσης. Η παιδαγωγική αξιοποίηση στις ΤΠΕ αφορά στη χρήση του υπολογιστή και των τεχνολογικών εργαλείων και προγραμμάτων του στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ο Η/Υ αποτελεί «πηγή πληροφόρησης στην Κοινωνία της Πληροφορίας», ένα «δυναμικό διδακτικό μέσο» που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα «γνωστικό και χειραφετικό εργαλείο» που να εμπεριέχει γνωστικές δομές και διαδικασίες με τη βοήθεια των οποίων να διευκολυνθεί η ανάπτυξη της δημιουργικής μάθησης. Η ενσωμάτωση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση, έχει μέχρι τώρα ακολουθήσει το τεχνοκεντρικό μοντέλο, που εστιάζει στην πρακτική πλευρά της εκπαίδευσης και όχι τόσο το ερμηνευτικό που εστιάζει στην υποκειμενική προσέγγιση της εκπαίδευσης και στο στοχαστικό-κριτικό, το οποίο αναδεικνύει μέσα από την στοχαστικο-κριτική ανάλυση τη διλημματικότητα των εκπαιδευτικών καταστάσεων και αναζητά τις παραδοχές και τις συνεπαγωγές των εναλλακτικών διδακτικών επιλογών. Ο εκπαιδευτικός που θα αξιοποιούσε παιδαγωγικά τον υπολογιστή στην εκπαιδευτική διαδικασία έχει παραμεληθεί και δεν είχε καμία προτεραιότητα να αναπτύσσει δημιουργικές πρωτοβουλίες, πρωτότυπο έργο, εποικοδομητική παραγωγή της γνώσης με προωθημένες διαδικασίες ή επίπεδα μάθησης και δράσης. Επικρατεί η αντίληψη, ιδιαίτερα ανάμεσα σε αυτούς που ασκούν εκπαιδευτική πολιτική, ότι οι νέες τεχνολογίες αυταπόδεικτα και ανεξάρτητα από το παιδαγωγικό πλαίσιο οδηγούν σε θετικά μαθησιακά αποτελέσματα. Από αρκετούς ερευνητές τονίζεται όμως ο κίνδυνος της έμφασης στη σημασία της απόκτησης και επεξεργασίας της πληροφορίας σε βάρος περισσότερο ολικών και ανώτερης τάξης γνωστικο-συναισθηματικών λειτουργιών, όπως είναι η «ιδέα», η «σκέψη», η «γνώση», κ.τλ. Η επικράτηση της «ψηφιακής σκέψης» ευνοεί τον περιορισμό των εκπαιδευτικών σε αντικειμενιστικές και τεχνοκεντρικές διδακτικές αντιλήψεις και παραβλέπει τη μεταφορική, την ερμηνευτική, τη συστημική και τη λανθάνουσα (tacit) διάσταση της ανθρώπινης εμπειρίας. Προκύπτει, επίσης, ότι στη Διδακτική των ΤΠΕ στην ελληνική σχολική εκπαίδευση διαπιστώνεται όλο και περισσότερο η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ των σχολικών αναλυτικών προγραμμάτων και της ζωής έξω από το σχολείο καθώς και η ουδετεροποίηση της κοινωνικο-πολιτικής διάστασης της γνώσης. Στην Ειδική Αγωγή από την άλλη, θεωρείται ότι οι μαθητές με αναπηρία (ΑμΑ) και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΑμέΑ), δεν έχουν τις απαιτούμενες ικανότητες για να αξιοποιήσουν τις "νεες τεχνολογίες".

Νέες δεξιότητες που ξεφεύγουν από στόχους της αποκλειστικής απόκτησης γνώσεων, όπως διανοητική ευελιξία, κριτική και δημιουργική σκέψη, διαχείριση προβλημάτων, διαπραγμάτευση, επικοινωνία, συνεργασία, προσαρμοστικότητα, συναισθηματική ωριμότητα, προσωπική ισορροπία, κ.λπ. είναι πλέον οι απαιτήσεις μιας Εκπαίδευσης για ένα βιώσιμο μέλλον. Οι ΤΠΕ μπορούν να παίξουν ένα μετασχηματιστικό ρόλο στην εκπαίδευση είτε αυτή απυθύνεται στη γενική είτε στην ειδική αγωγή, και να συμβάλλουν σε μια εκπαιδευτική και μακροπρόθεσμα κοινωνική αλλαγή, σε κατευθύνσεις περισσότερο δημοκρατικές, ανοιχτές και χειραφετικές. Χρειάζεται όμως να γίνουν αλλαγές και στο ευρύτερο εκπαιδευτικό, κοινωνικό και θεσμικό πλαίσιο, αφού οι ΤΠΕ αξιοποιούνται καλύτερα, όσο πιο πολύ το μαθησιακό περιβάλλον εναρμονίζεται με τη σύγχρονη παιδαγωγική και ανταποκρίνεται στα σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα. Η κοινωνική θεώρηση της Διδασκαλίας και της Μάθησης με την αξιοποίηση των ΤΠΕ είναι μια περίπτωση εκπαιδευτικής και κοινωνικής αλλαγής, όταν λαμβάνει υπόψη την ηθικο-πολιτική διάσταση της αγωγής, η οποία δε βασίζεται σε ένα απόλυτο σύνολο παγιωμένων αρχών και πρακτικών, αλλά σε ένα κριτικό-διαλεκτικό προβληματισμό των μαθησιακών και κοινωνικών ζητημάτων. Η ανθρωπιστική θεώρηση της Διδασκαλίας και της Μάθησης με την αξιοποίηση των ΤΠΕ αντιμετωπίζει τον μαθητή με αναπηρία και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ως παιδί του, γιατί παιδί του είναι, και ως μελλοντικό ενεργό και στοχαζόμενο πολίτη, απορρίπτωντας θεωρητικές προσεγγίσεις ενός "βιολογικού ντετερμινισμού" (Ευσταθίου, Μ.).

Μαρία Φραγκάκη

Δασκάλα Ειδικής Αγωγής, ΜeD & PhD ΤΠΕ στην Εκπαίδευση

Εντ. Λέκτορας ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Πατρών

Καθηγήτρια Σύμβουλος Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου

Δουλεύοντας στο Εργαστήριο...

2011-08-30T09:00:00.000-07:00

H δουλειά μας στο εργαστήριο ξεκίνησε το Σεπτέμβρη του 2008 που άνοιξε το σχολείο. Προσπαθήσαμε, στα πλαίσια των διαφορετικών γνωστικών αντικειμένων (γλώσσα, μαθηματικά, ιστορία, κ.λπ.) να αξιοποιήσουμε διάφορα εκπαιδευτικά λογισμικά στην καθημερινή εκπαιδευτική μας πρακτική. Αυτή τη χρονιά θα γίνει ένα καινούργιο ξεκίνημα στο Τμήμα Ένταξης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Παλλήνης. Άλλα από τα εκπαιδευτικά λογισμικά που αξιοποιούμε είναι "ανοιχτά", όπως Περιβάλλοντα Μάθησης μέσω Ανακάλυψης Διερεύνησης και Οικοδόμησης, τα οποία στηρίζονται σε εποικοδομητικές θεωρίες μάθησης, άλλα είναι Συστήματα Εκφρασης, Αναζήτησης και Επικοινωνίας της Πληροφορίας, τα οποία υποστηρίζουν κοινωνικοπολιτισμικές θεωρίες και άλλα είναι "κλειστά" λογισμικά, όπως Συστήμτα Καθοδήγησης και Διδασκαλίας, τα οποία υποστηρίζουν συμπεριφοριστικές θεωρίες μάθησης, αλλά υποστηρίζεται ότι μπορούν να αξιοποιηθούν καλύτερα στην Ειδική Αγωγή.

Θεωρούμε ότι η πράξη υποστηρίζεται από τη θεωρία και η θεωρία επιβεβαιώνεται ή μετασχηματίζεται και αναδομείται μέσα από την πράξη. Για το λόγο αυτό, στο μικρό μας εργαστήριο, θα...δοκιμάσουμε, θα...γευτούμε και θα σας λέμε τις απόψεις μας. Από την άλλη, θα βλέπετε κι εσείς δείγματα της δουλειάς μας και θα βγάζετε τα δικά σας συμπεράσματα!

Καλή σας πλοήγηση!

Την ομάδα μας τη λένε "ΑΠΟΔΟΧΗ" κι έχει λογισμό και πολυμορφικά όνειρα!

2010-12-06T12:33:00.000-08:00

Τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης αγαπούν να τρέχουν πάνω-κάτω στα διαλείμματα του σχολείου και να κλωτσούν τη μπάλα του ποδοσφαίρου στο τρύπιο τέρμα. Πέρισυ, μάλιστα ο Άγιος Βασίλης τους έφερε και αθλητικές φορεσιές για να φτιαξουν μια όμορφη ομάδα. Έτσι λοιπόν φέτος, ο καλός Άγγελός τους, τους έφτιαξε και τα σήματα της ομάδας τους. ΑΠΟΔΟΧΗ είναι το όνομά της κι έχει λογισμό και πολλά-πολλά όνειρα!

Η Υπολογίστρια αισθάνεται μόνη χωρίς τους μαθητές της...

Μια παλιά ανάρτηση ως μια interactive μνήμη...

2010-12-06T07:00:00.000-08:00

Μια φορά κι έναν καιρό, ήρθε στο σχολείο μας ο διαδραστικός πίνακας κι εμείς του δώσαμε λογισμό και λίγα από τα όνειρά μας...

Δυο μήνες τώρα προετοιμάζαμε την υποδοχή του. Είχαμε τα χρήματα από την ευγενική χορηγία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (Κ.Ο.Α.)για να εξοπλίσουμε το Εργαστήρι μας και, μαντέψτε, δεν είχαμε το χώρο να τον βάλουμε. Μα πού να χωρέσει; Εδώ δε χωράμε εμείς οι δάσκαλοι και οι μαθητές μας και κάνουμε μάθημα δυο-δυο στις αίθουσες. Πού θα χωρέσει κι ένας κύριος Διαδραστικός;

Πεισμώσαμε όμως κι εμείς κι αποφασίσαμε να δράσουμε με αυτά που έχουμε. Παραγγείλαμε ένα διαδραστικό πίνακα, χωρίς να σκεφτούμε πολλά-πολλά. Αναστατώσαμε το Εργαστήρι Πληροφορικής που συστεγάζεται με το Εργαστήρι Εικαστικών, ρίξαμε τις δυο ντουλάπες που τα χώριζαν στα δυο-σαν το τείχος του Βερολίνου- και κάναμε χώρο να υποδεχτούμε την κυρία Τεχνολογία.

Κι αυτή ήρθε και μας έφερε τον κύριο Διαδραστικό, ντυμένο στα άσπρα, στα γυαλιστερά του, με τον προτζέκτορά του, μες στο μαύρο του λουστρίνι σας λέω- και με μια ψηφιακή γραφίδα ασημένια και αινιγματική. Και στήθηκε καμαρωτός-καμαρωτός, πάνω στη βάση του και περίμενε τους μικρούς και τους μεγαλύτερους μαθητές και μαθήτριες.

Η Υπολογίστρια, τον "φόρτωσε" με τα πρώτα εκπαιδευτικά λογισμικά και μαζί με τον διευθυντή του σχολείου, τον πρόβαραν ένα ολόκληρο μεσημέρι για να δουν πως δουλεύει. Τον πατούσαν από εδώ, τον πατούσαν από εκεί, τον άνοιγαν, τον έκλειναν, τον έγραφαν, τον έσβηναν... όλα καλά.

Το σημερινό πρωινό κοψαμε την κόκκινη κορδέλα των ψηφιακών μας ονείρων με λογισμό και και με πολλά χαμόγελα και φωνές. Το εκπαιδευτικό λογισμικό που αξιοποιήσαμε ήταν αυτό της Κυκλοφοριακής Αγωγής, το "Κυκλοφορώ με ασφάλεια" και το "Μικροί Καλλιτέχνες σε δράση" που η Υπολογίστρια είχε σχεδιάσει τις παιδαγωγικές του προδιαγραφές. Πού να το περίμενε τότε, πως θα το δούλευε, η ίδια στο Ειδικό Σχολείο με τους μαθητές της...

Μια μεγάλη ουρά σχηματίστηκε μπροστά από τον πίνακα, με το κάθε παιδί να θέλει να συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες. Και οι καθηγητές, και οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι δάσκαλοι και η νηπιαγωγός ήταν όλοι εκεί να βοηθήσουν τα παιδιά να δοκιμάσουν τι μπορούν να κάνουν.

Μιλάμε στα συνέδρια για θεωρητικές προσεγγίσεις και για στρατηγικές ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας, αναζητώντας τρόπους να εντάξουμε τις νέες τεχνολογίες στην Εκπαίδευση. Γιατί να κάνουμε εκείνο, τι να κάνουμε, πώς να το κάνουμε, αλλά και με ποιούς;

Κι ήρθαν τα παιδιά του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου, ο Αποστόλης, ο Τάσος, ο Σπύρος, ο Κώστας, η Χρύσα, ο Παναγιώτης και με τον τρόπο τους μας είπαν. Ξέρουμε. Κάντε λίγο πιο πίσω. Μας δείξατε πώς να το κάνουμε. Τώρα δείτε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς. Δεν το είπαν με λόγια, αλλά μας παραμέριζαν σιγά-σιγά κι έμειναν μόνα τους μπροστά στον πίνακα.

Σε λίγο τα μεγαλύτερα παιδιά υποδέχτηκαν τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου, το Μάρκο, τον Αντρέα, τη Βαγγελίτσα, το Νίκο κι εκείνα με τη σειρά τους τα παιδιά του Νηπιαγωγείου. Και τα μεγάλα συμβούλευαν τα μικρά. "Πάτα το απαλά, με όποιο δάχτυλο μπορείς". " Βάλε και όλη την παλάμη άμα σε βολεύει". "Άφησέ με να σε βοηθήσω", "Έλα να το κάνουμε μαζί, αν δε μπορείς", "Κάνε στην άκρη να μην κάνεις σκιά"...

Η Μαριάννα είναι λίγο μεγαλύτερη από έξι χρονών, πάει στο Νηπιαγωγείο και χοροπηδούσε από τη χαρά της που ακουμπούσε το πορτοκαλί χρώμα πάνω στον πίνακα και βαφότανε μόνο του ένα ολόκληρο ηλιοβασίλεμα...

Η πιο συγκινητική στιγμή για την Υπολογίστρια ήταν όταν ο μικρός μαθητής μας που πάσχει από εγκεφαλική παράλυση, κινητική και αισθητική δυσλειτουργία, πλησιάσε τον πίνακα, πήρε κόκκινο κι έβαψε κόκκινα τα όνειρα και την ελπίδα όλων. Ξέρετε γιατί; Γιατί ήθελε τόσο να γράψει και να ζωγραφίσει δυο χρόνια τώρα και δε μπορούσε με το ποντίκι και δυσκολευόταν με το πληκτρολόγιο. Και τα χεράκια του έτρεμαν κι απογοητευόταν και δε μπορούσε και συννέφιαζε. Μα τώρα, με ένα απλό άγγιγμα στο διαδραστικό πίνακα με την άκρη της παλάμης του, μπορούσε να ζωγραφίσει και να γράψει και πετάξει στον ουρανό! Κι εμείς μαζί του

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΚΥΡΙΑ!

Ναι, αγάπη μου...είναι ωραίος αυτός ο πίνακας....

Η Υπολογίστρια και οι μαθητές της,

ΜΕ.ΛΟ.ΜΕ.Ο

(Με Λογισμό και Με Όνειρο...)

Ένα παραμύθι με λογισμό και με όνειρο: " Κι όλοι έζησαν καλά κι εμείς καλύτερααα..."

2010-12-05T09:35:00.000-08:00

Η Βαγγελίτσα και ο Παναγιώτης τελείωσαν το παραμύθι τους. Η μικρή μαθήτρια πηγαίνει στο Δημοτικό και ο μεγάλος μαθητής μας στο ΕΕΕΕΚ. Δούλεψαν σε ομάδα, σκέφτηκαν, προβληματίστηκαν, πήρα αποφάσεις. Έγραψαν τις σκέψεις τους στον επεξεργαστή κειμένου, βρήκαν τις εικόνες τους στο διαδίκτυο. τις επεξεργάστηκαν σε πρόγραμμα ζωγραφικής. Έτσι, όμορφα κι απλά.

Αυτή τη χρονιά η βοήθεια της "Υπολογίστριας" ήταν ελάχιστη. Τα παιδιά ήξεραν πως δουλεύουμε. Με λογισμό και με όνειρο... Τα λάθη μας θα τα διορθώσουμε σε επόμενο στάδιο. Αυτά δεν πρέπει να σταματήσουν τη δημιουργικότητά μας. Είμαι υπερήφανη για τους μαθητές μου, για τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης. Μπορείτε να πατήσετε πάνω σε κάθε εικόνα, αυτή να μεγαλώσει και να τη διαβάσετε! Καλό ταξίδι στη χώρα της καρδιάς...

Η Υπολογίστρια και οι μαθητές της

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΜΕΑ

2010-12-05T08:57:00.000-08:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ για την αντιμετώπιση των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες στο σχολείο και για τη στέρηση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών που έχουν αναπηρία ή έχουν στην επιμέλειά τους άτομα με αναπηρία.

Ποιο είναι το πρόβλημα; Τι λέει ο νόμος; Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Ποια είναι η πρότασή μας;

http://paratiritirio-in-education.blogspot.com/

" Σύντροφοι, δεν υπάρχουν έτοιμα μονοπάτια. Τα χαράζουμε καθώς προχωρούμε" (M.A.)

2010-12-04T11:12:00.000-08:00

Special Olympics Project-4o μέρος: "Το ταξίδι στην Ολλανδία & η απώλεια του ονείρου"...

2010-12-04T10:05:00.000-08:00

Γ΄Στάδιο: Υλοποίηση προγραμματισμένων δραστηριοτήτων.

Ενημέρωση-Ανατροφοδότηση-Παρουσίαση των θεματικών ενοτήτων από τις ομαδούλες των παιδιών.

Στόχοι της δραστηριότητας

- η αναπλαισίωση των αρνητικών συναισθημάτων με θετικά

-η ενοποίηση των αναπήρων παιδιών & των οικογενειών τους με το κοινονικό σύνολο

Παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ στην Ειδική Αγωγή

30 Επίπεδο Μάθησης: Αναλυτική Μάθηση

4ο Επίπεδο Μάθησης: Παραγωγική Μάθηση

Στόχος μας είναι να μπορούν τα παιδιά να αναλύουν τα δομικά στοιχεία της βιντεοταινίας και να διακρίνουν τα γεγονότα από τα συμβολικά στοιχεία της διήγησης (3ο Επίπεδο Μάθησης). Στη συνέχεια, να μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους σενάριο ενός έργου, να το σκηνοθετήσουν, να το δραματοποιήσουν, αλλά και να το δημοσιεύσουν. Οι ρόλοι της κάθε ομάδας θα καθοριστούν και θα δημιουργηθεί το εικονογραφημενο σενάριο του έργου. Η κάθε ομάδα να ανταλλάξει τις ιδέες της με την άλλη, οι ιδέες να αλληλεπιδράσουν, να μετασχηματιστούν και να αναδομηθούν στην τελική μορφή του σεναρίου (40 Επίπεδο Μάθησης).

Διδακτική-Μαθησιακή Διαδικασία

Οι μικρο-ομαδούλες των παιδιών παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον στο εργαστήρι μας το vide0-clip "Το ταξίδι στην Ολλανδία". Πρόκειται για μια συμβολικη ιστορία που διηγείται μια μητέρα ενός παιδιού με αναπηρία. Λέει, λοιπόν, μπροστά στα ορθάνοιχτα μάτια των παιδιών, πως ένα ζευγάρι ετοιμάζεται με μεγάλη χαρά για ένα πολύ όμορφο ταξίδι στην Ιταλία. Αγοράζουν ταξιδιωτικούς οδηγούς και συλλέγουν πληροφορίες για το Κολοσσαίο τον Άγιο Πέτρο, τη Βενετία, μα όταν το αεροπλάνο προσγειώνεται στη ξένη χώρα η αεροσυνοδός αναγγέλει: "Καλώς ήρθατε στην Ολλανδία"! Το ζευγάρι μένει άφωνο και διαμαρτύρεται έντονα για τόν αναπάντεχο και λανθασμένο προορισμό, για την απώλεια του ονείρου...

Τα παιδιά του Ειδικού σχολείου Νταού Πεντέλης, θέλουν να κάνουν μια ταινία η οποία να βασίζεται στην ιστορία αυτή. Μαζί με την Υπολογίστρια και με πολλή συζήτηση βρίσκουν τα συμβολικά στοιχεία της ιστορίας και τα μεταφέρουν στην καθημερινή ζωή.

Ναι, έτσι όπως προετομάζεται και το ζευγάρι για την Ιταλία, έτσι προετοιμάζεται και ένα άλλο ζευγάρι να φέρει στον κόσμο ένα υγιές παιδί. Αγοράζει περιοδικά που μιλούν για τη γέννηση και το θηλασμό, ενημερώνεται για τα παιδικά καροτσάκια και την κούνια του μωρού και έρχεται η στιγμή της γέννησης. Και ο γιατρός αναγγέλει : "Λυπάμαι, μα το μωρό σας γεννήθηκε με μια σοβαρή αναπηρία". Το ζευγάρι μένει άφωνο, δε ξέρει πού να ξεσπάσει, που να στραφεί για το "λανθασμένο προορισμό", για την απώλεια του ονείρου...

Στη συνέχεια, μέσα από πολλές δραστηριότητες, που κρατούν έμα μεγάλο χρονικό διάστημα, η ταινία παίρνει σάρκα και οστά. Το σενάριο γράφεται από τους μαθητές. Άλλα παιδιά γράφουν μικρές προτάσεις στο Power Point και άλλα σε χαρτιά. Οι ήρωες βρίσκονται. Η ιστορία ζωντανεύει σε εικονογραφημένο σενάριο με εικόνες που βρίσκουν οι μαθητές στο διαδίκτυο, σε ψηφιακές βιβλιοθήκες, με ζωγραφιές που δημιουργούν με διάφορα εκπαιδευτικά λογισμικά, όπως το Revelation Natural Art, οι διάλογοι των παιδιών-ηθοποιών μαγνητοφωνούνται από τα βοηθήματα του Η/Υ και όλο το έργο πια παρουσιάζεται με ένα πρόγραμμα παρουσίασης που επιμελούνται οι μαθητές μαζί με τη βοήθεια της Υπολογίστριας, σε όλες τις ομαδούλες.

Τα ορθογραφικά λάθη, δε μας αφορούν σε αυτή μας την προσπάθεια. Θέλουμε να νιώσουμε δημιουργικοί, ικανοί, να διώξουμε πολύ μακριά την αυτολύπησή μας και να ανυψώσουμε το αυτοσυναίσθημά μας. Ναι, είμαστε παιδιά με αναπηρία, μας ονόμασαν ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ (Α.Μ.Ε.Α.), αλλά εμείς ξέρουμε πώς είμαστε η ομάδα ΜΕ ΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΟΝΕΙΡΟ (ΜΕ.ΛΟ.ΜΕ.Ο.)

Το εικονογραφημένο σενάριο στο τέλος της σχολικής χρονιάς θα γίνει πράξη. Τα σκηνικά θα στηθούν και οι ηθοποιεί θα παίξουν τους ρόλους τους. Ναι, είμαστε όλοι χαρούμενοι! Ξέρετε γιατί; Επειδή τα παιδιά αποφάσισαν να δώσουν ένα καλό τέλος στο έργο τους. Το ζευγάρι στο ταξίδι του θα ανακαλύψει πως "Και η Ολλανδία είναι μια πολλή όμορφη χώρα". Έχει τουλίπες, έχει πίνακες του Ρέμπραντ και είναι πεντακάθαρη". Το ζευγάρι με το ανάπηρο παιδάκι θα πει "Το παιδί μας είναι το πιο όμορφο κι ένα από τα καλύτερα δώρα στο κόσμο"!

Αγαπημένοι μας συμμαθητές, συνάδελφοι και φίλοι.

"Το ταξίδι στην Ολλανδία" είναι ένα ταξίδι πόνου, γιατί η απώλεια του ονείρου είναι πολύ σημαντική κι αυτός ο πόνος δε θα φύγει ποτέ. Όμως, αν περάσουμε τη ζωή μας θρηνώντας για το χαμένο ταξίδι στην "Ιταλία" δε θα μείνουμε ποτέ ελέυθεροι να χαρούμε κι εμείς και το παιδί μας, τα πολύ όμορφα πράγματα που έχει να μας προσφέρει η "Ολλανδία".

SPECIAL OLYMPICS 2011: "Τα παπουτσάκια που λένε παραμύθια"

2010-12-04T08:58:00.000-08:00

Στόχοι

1ο Επίπεδο Μάθησης: Οργανωτική Μάθηση

2ο Επίπεδο Μάθησης: Αναλυτική Μάθηση

3ο Επίπεδο Μάθησης: Παραγωγική Μάθηση

Διδακτική & Μαθησιακή Διαδικασία

Οι μικροομαδούλες των παιδιών βλέπουν μαζί με την Υπολογίστρια τη μικροταινία της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης " Τα παπουτσάκια που λένε παραμύθια" και στο τέλος συζητούν μεταξύ τους για το περιεχόμενό της, το ερμηνεύουν, το αναλύουν και στη συνέχεια δημιουργούν το δικό τους πρωτότυπο παραμύθι, το οποίο αφορά στο θέμα της "κινητικής αναπηρίας" και γενικότερα της "διαφορετικότητας" .

Ακολουθούν το σχετικό Φύλλο Εργασίας και σύμφωνα με τις "λειτουργίες του παραμυθιού", του Σοβιετικού Εθνολόγου Βλαντιμίρ Πρόπ, όργανώνουν τη δομή του και αναπτύσουν την κάθε ενότητα. ΑΞιοποιούν τον Επεξεργαστή κειμένου (Word), το Revelation Natural Art (λογισμικό σχεδίασης) και παρουσιάζουν τον τρόπο δημιουργίας του παραμυθιού τους με το λογισμικό παρουσίασης (Power Point).

Συμπεράσματα

Δουλεύουμε δυο χρόνια με εκπαιδευτικά λογισμικά των Τεχνολογιών των Πληροφοριών και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) σε διάφορες δραστηριότητες που ενδιαφέρουν τα παιδιά. Ένα χρόνο τώρα δουλεύουμε στο εργαστήρι μας με το project των SPECIAL OLYMPICS. Τα παιδιά ξέρουν που θα καθίσουν, με ποιους θα συνεργαστούν, πώς θα συνεργαστούν και το κάνουν εύκολα και αδιαμαρτύρητα. Κάποια από αυτά δε χρειάζονται πλέον την άμεση βοήθειά μου. Συζητούν και παίρνουν μόνα τους αποφάσεις. Αυτές τις κάνουν άμεσα πράξη, ξέροντας πως έχουν την εμπιστοσύνη μου. Αυτό δεν το περίμενα και με κάνει να νιώθω πολύ όμορφα. Κάποια από αυτά, ενώ εγώ δηλώνω πια κουρασμένη, μου ζητούν να κάνουμε κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα...

Αισθάνομαι πως χρειάζομαι βοήθεια από τους συναδέλφους μου. Τα παιδιά είναι πιο δυναμικά από μένα και έχουν περισσότερη όρεξη. Κι εγώ έχασα την τόση ορμή μου. Θα προσπαθήσω όσο μπορώ. Έχουμε μπροστά μας να κάνουμε όμορφα πράγματα.

Για να δούμε πως θα κυλίσει αυτή η άνοιξη...

Οι μαθητές της Υπολογίστριας και ό,τι έχει απομείνει από αυτή

ΜΕ.ΛΟ.ΜΕ.Ο

Με Λογισμό & Με Όνειρο

Special Olympics Project:3o μέρος "Αναπλαισιώσεις Συναισθημάτων"

2010-12-03T00:13:00.000-08:00

Γ' Στάδιο: Υλοποίηση Προγραμματισμένων Δραστηριοτήτων-Ενημέρωσε, ανατροφοδότηση-παρουσίαση των θεματικών ενοτήτων από τις ομαδούλες των παιδιών

Από τις προηγούμενες δραστηριότητές μας έχουν προκύψει κάποιες έννοιες. Άπό την παρακολούθηση των μικροβιντεοταινιών αναδύθηκαν συναισθήματα. Αυτά δεν πρέπει να μείνουν μετέρωρα, αδιερεύνητα. Οι έννοιες πρέπει να συσχετιστούν και τα συναισθήματα να αλληλεπιδράσουν. Η κάθε ομάδα μαθητών θα ανταλλάξει τις απόψεις της με τις άλλες. Τα παιδιά του ειδικού σχολείου μπορούν να συζητήσουν, να πουν και να ακούσουν τις απόψεις των συμμαθητών τους. Μιλάμε με το στόμα, με τα μάτια, με τα αγγίγματα. Μέσα απότις ζωγραφιές και τα τραγούδια μας. Με ό,τι μπορούμε. Οι δραστηριότητές μας σιγά- σιγά θα απεκτείνονται και οι έννοιες θα αναλύονται σε βάθος.

1ο Επίπεδο Μάθησης: Πληροφοριακή Μάθηση

2ο Επίπεδο Μάθησης: Οργανωτική Μάθηση

3ο Επίπεδο Μάθησης: Αναλυτική Μάθηση

Διδακτική διαδικασία: "Ημέρες Κινηματογράφου"

Τα παιδιά έχουν χωριστεί σε ομαδούλες των δυο ατόμων. Η κάθε ομάδα βλέπει στην οθόνη του Η/Υ την μικροταινία " Γέννηση-Διάγνωση-Συναισθήματα". Τα φώτα στο εργαστήρι έχουν κλείσει, τα κερακια είναι αναμμένα και τα ποπ-κορν μας συντροφεύουν μέσα στα σακουλάκια τους. Τα χαρτιά και τα μολύβια μπροστά μας. Τα παιδιά παρακολουθουν τη γεννηση ενός μικρού κοριτσιού με κινητική αναπηρία. Παρατηρούν τις εικόνες που βλέπουν, τα λόγια που ακούν. Προσπαθούν να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα των γονιών και του κοινωνικού περίγυρου. Άλλα από αυτά τα καταγράφουν (1ο Επίπεδο Μάθησης) στα χαρτιά, άλλα στον ΗΥ.

Στη συνέχεια οι ομαδούλες συγκεντρωνόμαστε και συζητάμε. Τι ένιωσαν οι γονείς; Τι ένιωσαν οι γιαγιάδες, οι παππούδες; Ας τα αποτυπώσουμε, ας τα ζωγραφίσουμε και ας τα γράψουμε, στον υπολογιστή μας αυτή τη φορά. Δε θα σταθούμε όμως μόνο εκεί. Τα ταξινομούμε σε στήλες, αξιοποιώντας το 3ο Φύλλο Εργασίας ". Στη μια στήλη βάζουμε τα "αρνητικά" συναισθήματα και στην άλλη τα ¨θετικά". Τα συγκρίνουμε (2ο Επίπεδο Μάθησης) και συζητούμε σε ποιους παράγοντες οφείλονται τα συναισθήματα αυτά, επινοώντας παράλληλα τρόπους αντίδρασης, μετατρέποντας τα αρνητικά αυτά συναισθήματα σε θετικά, αναπλαισιώνοντάς τα. Στη συνέχεια, τα ερμηνεύουμε με τη νέα τους διάσταση (2ο Επίπεδο Μάθησης), τα αναλύουμε (3ο Επίπεδο Μάθησης) μέσα από την αναδομημένη επεξεργασία και τα αντιπαραβάλλουμε με τα συναισθήματα των ίδιων των παιδιών-ακροατών της ταινίας.

Ανακαλύπτουμε πως κι εμείς, ως παιδιά με ειδικές ανάγκες, πολλές φορές νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα για άλλα παιδιά με αναπηρία και σε προέκταση για τον ίδιο μας τον εαυτό... Η συνειδητοποίηση αυτή μας προκαλέι μια "γνωστική σύγκρουση", θα έλεγε ο Vygotsky. Η κριτική θεώρηση σε σχέση με τα δικά μας συναισθήματα και του κοινωνικού μας πλαισίου μας κάνει να μπαίνουμε σε μονοπάτια "κριτικού αναστοχασμού" θα έλεγε ο Habermas. Από τη θεωρία στην πράξη...θα έλεγε η Υπολογίστρια.

Εκπαιδευτικά εργαλεία ΤΠΕ

Τα παιδιά χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για να βρούν τραγούδια που μιλούν για συναισθήματα. Με το μικρόφωνο συντροφεύουν τους τραγουδιστές και με την camera βιντεοσκοπούν η μια ομάδα την άλλη. Αξιοποιούν παιδαγωγικά το Λογισμικό Παρουσίασης Power Point για να ενσωματώσουν σε αυτό τα κείμενά τους και τις εικόνες που δημιούργησαν με το Revelation Natural Art. H ελκυστικότητα και οι πολυμορφικές δυνατότητες των τεχνολογικών εργαλείων αρέσουν πολύ στα παιδιά.

Η Υπολογίστρια και οι μαθητές της,

Καλά πάμε και συνεχίζουμε

Special Olympics Project: 3ου μέρους συνέχεια. ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ...

2010-12-02T01:18:00.000-08:00

Special Olympics Project: 2oυ μέρους συνέχεια " Καθορίζουμε το θέμα που θα διερευνήσουμε"

2010-12-01T23:12:00.000-08:00

Β΄Στάδιο

Αναζήτηση και συγκέντρωση υλικού από πηγές- Επιμερισμός Δραστηριοτήτων, ανάθεση ρόλων

1ο Επίπεδο Μάθησης: Πληροφοριακή Μάθηση

2ο Επίπεδο Μάθησης: Οργανωτική Μάθηση

2ο Φύλλο Εργασίας: Καθορίζω το θέμα μου

Η υπολογίστρια κάνει διερευνητικές ερωτήσεις για να ανaδειχθεί το ενδιαφέρον των παιδιών σχετικά με το τι θέλουν να μάθουν για την "Αναπηρία". Ακολουθεί συζήτηση ανάμεσα στην κάθε μικρο-ομάδα των μαθητών και στο τέλος διαμορφώνουμε το θέμα με το οποίο θα ασχοληθούμε τις επόμενες εβδομάδες. Προκύπτουν οι αρχικές έννοιες, τις οποίες θα εξετάσουμε στη συνέχεια. Δεν μπορούμε να προδιαγράψουμε το χρόνο, γιατί αυτός συσχετίζεται με τις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές και συναισθηματικές μας ανάγκες. Ο χρόνος δε μας κυνηγά, μας συντροφεύει.

Συλλέγουμε στοιχεία σχετικά με το θέμα (1ο Επίπεδο Μάθησης) στο διαδίκτυο, σε βιβλία, σε ιστολόγια Ειδικών Σχολείων, από συνεντεύεξεις με ειδικούς επιστήμονες μέσω e-mail και μέσω του skype και στη συνέχεια προχωρούμε στην κατανόησή τους. Η διαδικασία αυτή θα μας πάρει κάμποσο καιρό.

Στη συνέχεια θα τα ταξινομίσουμε (categorizing), θα τα εξηγήσουμε (comenting & anottating), θα τα συγκρίνουμεκ αι θα τα κρίνουμε. Κατά τη διδακτική και μαθησιακή διαδικασία αξιοποιούμε συστήματα αναζήτησης και επικοινωνίας της πληροφορίας (εφαρμογές του διαδικτύου, ψηφιακές εγκυκλοπαίδειες και λεξικά, ψηφιακές βιβλιοθήκες, μηχανές αναζήτησης στο διαδίκτυο) για να συγκεντρώσουμε στοιχεία (advanced searching). Η υπολογίστρια μετασχηματίζει τις πληροφορίες αυτές ώστε να γίνουν κατανοητές στους μαθητές της.

Οι μαθητές έχουν κατανοήσει (2ο Επίπεδο Μάθησης) σε έναν αρχικό βαθμό το θέμα/πρόβλημα το οποίο εξετάζουν. Ακολουθεί η παρουσίαση τω μικροταινιών της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης και η πραγματοποίηση των αντίστοιχων δραστηριοτήτων.

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της,

Καλά πάμε και συνεχίζουμε :-)

Special Olympics Project: 2o μέροs "Αναζητούμε το υλικό μας- Αναλαμβάνουμε ρόλους"

2010-11-30T23:00:00.000-08:00

Β΄ ΣΤΑΔΙΟ: Αναζήτηση και συγκέντρωση υλικού από πηγές- Επιμερισμός Δραστηριοτήτων, ανάθεση ρόλων

1ο Επίπεδο Μάθησης: Πληροφοριακή Μάθηση
2ο Επίπεδο Μάθησης: Οργανωτική Μάθηση

Καθορισμός θέματος
Το θέμα της αναπηρίας, της διαφορετικότητας, μας αφορά άμεσα. Οι μαθητές μαζί με την "υπολογίστρια" αποφασίζουν να μπουν στα βαθιά νερά και να σαλπάρουν με πανάκι ανοιχτό.

Διδακτική διαδικασία

Χωριζόμαστε σε μικρές ομαδούλες και συλλέγουμε σχετικά με το θέμα στοιχεία (1ο Επίπεδο Μάθησης). Στη συνέχεια, θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τα δεδομενα μας. Θα τα ταηινοήσουμε, (categorizing) θα τα εξηγήσουμε (commenting and annotating), θα τα συγκρίνουμε και θα τα κρίνουμε (2ο Επίπεδο Μάθησης).

Εκπαιδευτικά εργαλεία ΤΠΕ

Αξιοποιούμε συστήματα αναζήτησης και επικοινωνίας της πληροφορίας (εφαρμογές του διαδικτύου, ψηφιακές εγκυκλοπαίδειες και λεξικά, ψηφιακές βιβλιοθήκες, μηχανές αναζήτησης στο διαδίκτυο, κ.τλ.). για να συγκεντρώσουμε στοιχεία (advanced searching).

Οι μεγάλοι μαθητές και η υπολογίστρια αναζητούμε στοιχεία από το περιοδικό «Αναπηρία Τώρα» http://www.disabled.gr/ , ενημερωνόμαστε για θέματα αναπηρίας και εκπαίδευσης στο δικτυακό τόπο http://www.specialeducation.gr/ . Οι μικρότεροι ψάχνουν για παραμύθια, για εικόνες και βιντεοταινίες της εκπαιδευτικής τηλεόρασης ή για αλλες που υπάρχουν στο διαδίκτυο. Οι μαθητές έχουν κατανοήσει (2ο Επίπεδο Μάθησης) σε ένα αρχικό βαθμό το θέμα/πρόβλημα το οποίο εξετάζουμε. Ακολουθεί η παρακολούθηση της ενότητας των video-clips και η πραγματοποίηση των αντίστοιχων δραστηριοτήτων.

Αγγίζουμε μέχρι εκεί που μπορούμε να φτασουμε. Ανοίξαμε όμως ένα παράθυρο στο μικρούλι μας εργαστήριο να μπει αέρας καθαρός. Θέλουμε να διαλύσουμε τα στερεότυπα και να τα μετασχηματίσουμε σε ελπίδα.

Καλά πάμε και συνεχίζουμε,

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της

Special Olympics Project: 1ο μέρος " Τι γνωρίζουμε, τι έχουμε ζήσει, τι αισθανόμαστε"

2010-11-29T23:21:00.000-08:00

Α΄ ΣΤΑΔΙΟ PROJECT: Διερεύνηση πρότερων εμπειριών και γνώσεων-διαμόρφωση του θέματος

1ο Επίπεδο Μάθησης: Πληροφοριακή Μάθηση
Σκοπός μας είναι οι ομαδούλες των παιδιών να συλλέξουν δεδομένα για το θέμα από τις προϋπάρχουσες γνώσεις τους, να ανακαλέσουν προσωπικές εμπειρίες, να αναγνωρίσουν τα βασικά τους στοιχεία, να τα κατανοήσουν (1ο Επίπεδο Μάθησης). Αυτή είναι μια αρχική διαδικασία για να προχωρήσουμε στη συνέχεια σε ανώτερα επίπεδα μάθησης (οργανωτικό, αναλυτικό, παραγωγικό).

Τα παιδιά, με τη βοήθεια μας καταγράφουν με σύντομες προτασούλες-σκέψεις τις πρότερες γνώσεις τους με το Kidinspiration, το οποίο είναι ένα σύστημα εννοιολογικής χαρτογράφησης. Αυτά που δυσκολεύονται στη γραφή ηχογραφούν τις απόψεις τους, οι οποίες αποθηκεύονται στα αρχεία του εκπαιδευτικού λογισμικού. Στο τέλος της κάθε δραστηριότητας, ακολουθεί η ανάλυση του γραπτού και προφορικού λόγου τους. Η υπολογίστρια καταγράφει τα δεδομένα (bullet pointing), αφού διαχωρίσει τα σημαντικά (highlighting), αποθηκεύοντάς τα για μετέπειτα χρήση και επεξεργασία (favorite-ing). Η ιδέα διερεύνησης του θέματος αντλείται από τις προσωπικές εμπειρίες των παιδιών, από τα ακούσματα και τα βιώματά τους.

1ο Φύλλο Εργασίας: «Γνώσεις-Εμπειρίες- Συναισθήματα»

Θέτονται από την υπολογίστρια διερευνητικές ερωτήσεις για να αναδειχθεί το ενδιαφέρον των παιδιών σχετικά με το αν γνωρίζουν τι είναι η "Αναπηρία", εάν γνωρίζουν παιδιά από από το οικείο οικογενειακό ή σχολικό περιβάλλον τους που έχουν κάποια μορφή αναπηρίας και ποια είναι τα συναισθήματά τους. Ακολουθεί συζήτηση σε κάθε μικρο-ομάδα και προκύπτουν οι αρχικές έννοιες, οι οποίες θα εξεταστούν στη συνέχεια.

Τι ξέρουν & τι αισθάνονται οι μικροί μαθητές μας

Κάποια από τα παιδιά κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, απαντούν στις ερωτήσεις της υπολογίστριας:

σχετικά με την έννοια της αναπηρίας...

- Ναι, ξέρω τι είναι η αναπηρία. Είναι ένα παιδάκι που δε μπορεί να κουνήσει τα πόδια και είναι πάντα σε αναπηρικό καροτσάκι.

- Ναι, είναι ο........ Δε μπορεί να περπατήσει και περπατάει με τις μύτες. Είναι διαφορετικός γιατί περπατάει αλλιώς. Δεν περπατάει όπως εμείς.

- Του...........κουνιούνται τα χέρια και τα πόδια του και δε ξέρω τι γίνεται.

- Τα παιδάκια αυτά έχουν πρόβλημα.

- Ναι ξέρω τι είναι η αναπηρία, είναι μια δυσκολία.

- Έχω δει το φίλο μου τον ...........Εχει στα χέρια του πρόβλημα, στα πόδια του και δε μπορεί να περπατήσει τόσο καλά.

- Αναπηρία είναι ένα παιδάκι ανάπηρο, δε μπορεί να περπατήσει ούτε τα χέρια του μπορεί να κουνήσει ούτα τα πόδια του.

- Η Αναπηρία βρε, δεν είναι μόνο στα χέρια και στα πόδια, μπορεί να είναι και στο κεφάλι.

- Και στο μυαλό...μπορεί να έχει εγκεφαλικό!!

σχετικά με τα συναισθήματα που αναδυονται...

- Εεεε...συγκινούμαι έτσι που τα βλέπω και λέω κρίμα που είναι έτσι αυτά τα παιδιά.

- Κάνουμε παρέα στα διαλείμματα και παίζουμε μερικές φορές.

- Όχι, δεν τα κάνω παρέα. Ανατριχιάζομαι...

- Μπα, δε θέλω να παίζω μαζί τους γιατί δε μου αρέσουνε!

- Λύπη αισθάνομαι πιο πολύ γιατί τα αγαπάω και αισθάνομαι λύπη για αυτά.

- Δε βλέπω καμιά διαφορά όταν παίζουμε μαζί και μου αρέσει πάρα πολύ να παίζω μαζί τους.

- Τα παίζω και είμαι χαρούμενος που παίζω μαζί τους.

Σκέψεις της υπολογίστριας

Τα παιδιά δε γνωρίζουν ακριβώς τι εννοούμε με τη λέξη "αναπηρία". Τα περισσοτερα την ταυτίζουν με την κινητική και το τραγικό: Δεν αναγνωρίζουν στον εαυτό τους τη διαφορετότητα αυτή, το πρόβλημα όπως κάποια ονομάζουν. Θα πρέπει να ψάξουμε στο διαδίκτυο για υλικο, εικόνες, δικτυακούς τόπους, να δούμε σχετικές ταινίες, να διαβάσουμε παραμύθια και σχετικά άρθρα.

Τα συναισθήματα ποικίλουν. Άλλο παιδί νιώθει χαρούμενο να παίζει με έναν ανάπηρο συμμαθητή κι άλλο δε θέλει ούτε να το σχεφτεί. Άλλο δε ξέρει τι γίνεται καινιώθει άβολα με μια διαφορετική κατάσταση. Άλλο...ανατριχιάζει...

Θα πρέπει να χωθούμε στα βαθιά νερά, να παλέψουμε με τα στερεότυπα και να σκύψουμε βαθιά στον εαυτό μας.

Η υπολογίστρια δε γνωρίζει πώς θα κινηθεί μέσα σε αυτό το πλαίσιο με ασφάλεια. Θα ρωτήσει εξειδικευμένους ψυχολόγους και παιδαγωγούς. Η γνώση του καθενός θα μοιραστεί, θα δράσει εποικοδομητικά. Δε βαδίζουμε μόνοι, συμπορευόμαστε, αλλά προχωρούμε. Δεν υπάρχουν έτοιμα μονοπάτια...τα χαράζουμε καθώς προχωρούμε.

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της.

SPECIAL OLYMPICS: "Είμαστε λέτε διαφορετικοί, όταν είναι ίδια με τα δικά σας τα όνειρά μας";

2010-11-28T23:36:00.000-08:00

Τη χαρά δεν τη γνωρίζω
και την λύπη την πατώ
Σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω απ το γκρεμό.
(Ελύτης, Ο, "Μαρία Νεφέλη")

Το εκπαιδευτικό μας σενάριο εντάσσεται στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των SPECIAL OLYMPICS Αθήνα 2011.

Γνωστικό αντικείμενο

Το θέμα του εκπαιδευτικού σεναρίου αφορά στην έννοια της "αναπηρίας". Αφορά στις γνωστικές περιοχές της Γλώσσας, της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής, των Μαθηματικών και της Αισθητικής Αγωγής.

Σκεπτικό

Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ανάλυσης θα προσεγγίσουμε τις έννοιες της "διαφορετικότητας", του "άλλου", του ¨ξένου" και στερεοτύπων της κοινωνίας μας. Αφορά στην κατανόηση και ευαισθητοποίηση των μαθητών, στη διαμόρφωση στάσεων και συστήματος αξιών με την καλλιέργεια της κριτικής και δημιουργικής σκέψης και στην επίλυση διαφόρων κοινωνικών προβλημάτων που σχετίζονται με την αναπηρία και την ένταξη των αναπήρων σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής. Το εκπαιδευτικό σενάριο αφορά σε ένα κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο συναντούν οι μαθητές στο σχολείο τους, αλλά και βιώνουν οι ίδιοι αφού είναι παιδιά με αναπηρία (νοητική υστέρηση, αυτισμός, ψυχοκοινωνικές διαταραχές, κινητική αναπηρία, κ.ά).

Παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ και των βιντεοταινιών

Κατά τη διδακτική διαδικασία θα αξιοποιήσουμε εκπαιδευτικά λογισμικά και βιντεοταινίες της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης που αφορούν σε ζητήματα διαφορετικότητας. Ουσιαστικά θα αξιοποιηθεί ή βιντεοταινία "Πάμε Μαζί", η οποία αναφέρεται στην κινητική αναπηρία, αλλά και άλλες ταινίες της Εκπαιδευτικής τηλεόρασης.

Η παιδαγωγική αξιοποίηση των εκπαιδευτικών εργαλείων ΤΠΕ θα δώσει τη δυνατότητα στους μαθητές να διευρύνουν τις γνώσεις τους για το θέμα/πρόβλημα που εξετάζεται και να διερευνήσουν διάφορες πτυχές του (διαδίκτυο), να κατανοήσουν την έννοια της αναπηρίας και να οργανώσουν και να καταγράψουν τις σκέψεις τους (επεξεργαστής κειμένου), να τις οπτικοποιήσουν (προγράμματα ζωγραφικής και σχεδιαστικά), να τις αναλύσουν (συστήματα εννοιολογικής χαρτογράφησης), να τις συνθέσουν κρίνοντάς τες, να τις εκφράσουν, ενεργοποιώντας το στενότερο εκπαιδευτικό και κοινωνικό πλαίσιο, μέσα από την παρουσίασή τους (λογισμικό παρουσίασης).

Θα σας ενημερώνουμε για τις δραστηριότητές μας,

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της

SPECIAL OLYMPICS 2011: " I AM A MAN"

2010-11-27T11:22:00.000-08:00

Τη χρονιά που μας πέρασε, το σχολείο μας, το Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης, εντάχθηκε στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα των SPECIAL OLUMPICS 2011.

Το Δημοτικό Σχολείο, σε συνεργασία με το Νηπιαγωγείο και το ΕΕΕΕΚ, μαθητές, μαθήτριες, εκπαιδευτικοί και βοηθητικό προσωπικό, ανέλαβαν, ο καθένας από το πόστο του και όλοι μαζί να διενεργήσουν ένα PROJECT που προσέγγιζε από διάφορες όψεις το ζήτημα της ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Τη σχολική χρονιά 2009-2010 κάναμε δυο δράσεις:

α) Η πρώτη αφορούσε στην Παιδαγωγική αξιοποίηση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών στην Ειδική Αγωγή. Τα παιδιά, αξιοποιώντας διάφορα εκπαιδευτικά λογισμικά και διαδικτυακές εφαρμογές δημιούργησαν ένα παραμύθι, το οποίο δημοσιοποίησαν στο δικτυακό τόπο του Εργαστηρίου Πληροφορικής με Με Λογισμό και με Όνειρο, με τον τίτλο: "Είμαστε λέτε διαφορετικοί; Τότε γιατί είναι ίδια με τα δικά σας τα όνειρά μας"; Παράλληλα έκαναν πολλές δραστηριότητες με τους Η/Υ, οι οποίες είναι αναρτημένες στο blog.

β) Η δεύτερη αφορούσε στη ψυχοσυναισθηματική προσέγγιση της Διαφορετικότητας μέσα από τη Δραματοθεραπεία. Τα παιδιά κινήθηκαν στο χώρο, τον οικιοποιήθηκαν, έτρεξαν, χόρεψαν, έπαιξαν και...φωτογραφήθηκαν, στο χώρο του σχολείου, αναδεικνύοντας πτυχές του εσωτερικού τους κόσμου.

Στο Δημαρχείο της Ραφήνας, έγιναν τα εγκαίνεια της Έκθεσης Φωτογραφίας "I AM A MAN". Ακούστηκαν κάμποσες φωνές. Στην καρδιά γράφτηκαν τρεις . Οι δυο από αυτές ήταν δυο αθλητριών της ποδηλασίας των Special Olympics και η άλλη μια μητέρας παιδιού με αναπηρία. Γιατί τα λόγια τους δεν ήταν απλά τυπικά, δε διαβάζοταν από χαρτιά, ούτε ακολουθούσαν τα "πρέπει" του συντακτικού. Είχαν αθωότητα και πόνο. Ισόποση χαρά ισόποση λύπη.

Υπήρξαν πολλές αγκαλιές. Στην καρδιά γράφτηκαν τρεις. Του Αποστόλη, της Γαρυφαλιάς και της κυρίας Ελένης. Γιατί δεν ήταν τυπικές, ούτε ακροβατούσαν "μήπως". Είχαν αγάπη και ζέστα.

Καλή μας δύναμη,

Μαρία η Υπολογίστρια

Μια σταλίτσα αποχαιρετισμός...

2010-11-18T11:48:00.000-08:00

...της Υπολογίστριας στο μαθητή της...

Μια σχολική χρονιά πέρασε, μια νέα σχολική χρόνια πήρε τη θέση της. Η "υπολογίστρια" αποχαιρέτησε το Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης, το Εργαστήρι Πληροφορικής, το δικτυακό αυτό τόπο που μοιραζόταν τις στιγμές που ζούσε με τους μαθητές της.

Μα έκανε μια παράλειψη μεγάλη. Δεν αποχαιρέτησε τους μαθητές της. Δεν είναι ότι το ξέχασε, έιναι ότι δεν ήθελε να το κάνει γιατί την πονούσε βαθιά. Σήμερα όμως διάβασε ένα σχόλιο στο blog που τη ρωτούσε "Υπολογίστρια, θα έρθεις"; Κι ήταν η ερώτηση του μαθητή της που έμαθε να γράφει, να διαβάζει και να επικοινωνεί στο διαδίκτυο μαζί της.

Κι έπρεπε να απαντήσει...

Καλέ μου, δε θα έρθω αυτή τη σχολική χρονιά. Ξέρεις, δεν είναι ότι δε σε αγαπώ. Ξέρεις δεν είναι ότι με κούρασες. Δεν είναι που δεν περνούσα όμορφα μαζί σου. Γιατί ό,τι κι αν είχα μαζί σου το ξεχνούσα. Γιατί χαιρόμουν με τη χαρά σου και λυπόμουν με τη λύπη σου. Γιατί μου έμαθες να αγαπώ αληθινά κι εγώ νόμιζα πως ήξερα. Μου έμαθες πως μια αγκαλιά είναι μαντηλάκι για τα δάκρυα κι ένα τραγούδι συντροφιά στις δύσκολες στιγμές. Μα μου μαθες κι άλλα πράγματα, τόσο σημαντικά που δεν τα ήξερα. Μου έμαθες πως τα παιδιά με ειδικές ανάγκες μπορούν να κάνουν μικρά μα και μεγάλα θαύματα. Πως μπορούν όχι μόνο να παίζουν μα και να δουλεύουν με εκπαιδευτικά λογισμικά, πως ξεπερνούν τις θεωρίες και κάνουν πράξεις τα όνειρά τους μέσα από το πείσμα τους. Πως μπορούν να δουλεύουν σε ομάδες, ακόμα κι όταν η υπόλογίστριά τους είναι άρρωστη. Πως μπορούν να χειρίζονται το διαδραστικό πίνακα πιο καλά από τον κάθε δάσκαλο. Μου έμαθες δυο χρόνια τώρα όσα δε μου έμαθαν τόσα χρόνια σπουδών, τόσα χρόνια πολυλογάδων, φαφλατάδων μεγαλόσχημων επιστημόνων.

Ξέρεις, καλέ μου, φέυγω γιατί...

με πόνεσαν αυτοί που δε φανταζόμουν. Αυτοί που δεν κατάλαβαν, αυτοί που δε μοιράστηκαν, αυτοί που δε μπόρεσαν, αυτοί που κουτσομπόλεψαν, αυτοί που ανταγωνίστηκαν, αυτοί που αδιαφόρησαν, αυτοί που δε ρώτησαν ποτέ γιατί έφυγε η υπολογίστρια. Δε ρώτησαν γιατί ήξεραν. Ναι, καλέ μου, δείλιασα. Δεν είχα το κουράγιο να παλεύω με τη κλειστότητα του νου τους, με το άσυλο της ψυχής τους. Γιατί έπαιρναν λίγο από το νου και πολύ από τη ψυχή μου. Και δεν άντεξα.

Άκουσέ με , όμως, καλέ μου...

Πάντα θα υπάρχει στη ζωή μας ο πόνος του αποχωρισμού. Μα ξέρεις, όταν κάτι πονάει όταν φεύγεις, δείχνει πως είναι και αληθινό. Άκουσέ με, καλέ μου μαθητή, σε αγάπησα αληθινά. Και θα κάνουμε μια συμφωνία οι δυο μας. Θα φυλάξουμε βαθιά μέσα στη ψυχή μας ένα αρχειάκι μυστικό που θα το ξέρουμε μόνο εμείς και θα είναι φυλακτό μας για πάντα. Εκεί θα έχει εικόνες και φωνές και χρώματα και μυρωδιές από τις μέρες που περάσαμε μαζί. Εγώ η υπολογίστρια, κι εσύ ο βοηθός μου! Εντάξει; Συμφωνία μυστική.

Και το αρχειάκι θα ανοίγει με τον κωδικό μας. Τον θυμάσαι; "SPECIAL LOVE". Θα κάνεις διπλό ¨κλικ" κι ανοίγεις ένα-ένα το αρχείο. Κι όταν θα διαβάζεις θα βλέπεις τις εικόνες, θα ακούς τις φωνές και τις μουσικές, θα ρουφάς τη χαρά της αληθινής και χωρίς φτιασιδώματα αγάπης:

Δήμητρα, Παναγιώτης, Βύρωνας, Νίκος, Σέλντη, Βαγγελίτσα, Νικολάκης, Ζειμπέκης, Ειρήνη, Χαρά...
Ο κύριος Δήμος, ο κύριος Βασίλη, η κυρία Πόπη, η κυρία Ελένη, η κυρία Έφη, η Αμαλία, η Κατερίνα...
Ο Σωτήρης, ο άγγελός μας από το Μέγαρο Μουσικής και η χαρά που μας πρόσφερε, ο Άγιος Βασίλης των Χριστουγέννων και οι βοηθοί του, η Σοφία, ο Άγγελος, η Άντα, η Τόνια, η Γκέλη, η Αργυρώ, η Αναστασία, ο Βαγγέλης, ο Πέτρος, όλοι τους που με τα δώρα τους που μας τραγούδησαν και μας μοίρασαν δώρα, ο Αντώνης, που σου έδωσε συνέντευξη για το Πολυτεχνείο από το skype και σε έκανε τόσο υπερήφανο...

Είδες πόσοι άνθρωποι σε αγάπησαν αληθινά και μοιράστηκαν την ψυχούλα τους μαζί μας; Τους ευχαριστούμε με ΟΛΗ μας την καρδιά! Είδες πόσα όμορφα πράγματα ζήσαμε και νιώσαμε; Να τα φυλάξεις. Εγώ αυτό θα κάνω. Κι όταν θα τα σκέφτομαι θα μου δίνουν φτερά. Και θα πετάω. Κι εσύ είσαι τόσο μικρός μα τα φτερά σου είναι τόσο μεγάλα! Να φτερουγίσεις δυνατά, με ακούς, ΜΕ ΛΟΓΙΣΜΟ & ΜΕ ΟΝΕΙΡΟ!!!

Περπατώ μέσα στ αγκάθια μέσα στα σκοτεινά,

σε αυτά που 'ναι να γίνουν και στ' αλλοτινά,

κι έχω μόνο μου όπλο, μόνη μου άμυνα

τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα...

Η Υπολογίστρια έφυγε μα δε θα ξεχάσει ΠΟΤΕ τους μαθητές της, ΠΟΤΕ σε όλη της τη ζωή...

" Video call: Εδώ Πολυτεχνείο-Εδώ Πολυτεχνείο..." ένα χρόνο πριν στο Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης

2010-11-16T04:30:00.000-08:00

"Μικροί δημοσιγράφοι σε δράση"
Ο Παναγιώτης και ο Σωτήρης, εκ μέρους όλων των μαθητών του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης, έστειλαν ένα e-mail την εβδομάδα που μας πέρασε, στον Αντώνη Λιοναράκη, ένεργό και στοχαζόμενο τότε φοιτητή που συμμετείχε στα επεισόδια του Πολυτεχνείου και τώρα Αναπληρωτή Καθηγητή στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

" Καλημέρα, κύριε Λιοναράκη.

Είμαστε μαθητές του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης. Η κυρία υπολογίστρια μας είπε πως έχει έναν πολύ καλό φίλο που μπορεί να μας μιλήσει για το Πολυτεχνείο. Εμείς λυπόμαστε που τους φοιτητές τους πάτησε το τανκς αλλά χαιρόμαστε που νέα παιδιά σαν κι εμάς αγωνίστηκαν για την ελευθερία του λαού. Θα είμαστε πολύ χαρούμενοι αν μας μιλήσετε γιατό τι έγινε τότε. Θέλουμε να σας πάρουμε συνέντευξη. Η κυρία υπολογίστρια είπε να σας το ζητήσουμε με μέιλ μήπως βρείτε λίγο χρόνο. Θα μας βάλει ένα σύστημα είπε στον υπολογιστή που θα σας ακούμε και θα μπορούμε να σας βλέπουμε. Θα μας κάνετε τη χάρη να μαζευτούμε στο εργαστήριο και να σας ρωτάμε; Μη στενοχωρηθείτε αν δεν μπορείτε. Η κυρία είπε πως έχετε συνέδριο και πολύ δουλειά και σας ρωτάμε.Μη στενοχωρηθείτε αν δεν μπορείτε. Εμείς σας αγαπάμε γιατί παλέψατε για μας.

Παναγιώτης-Σωτήρης"

Η απάντηση ήρθε το επόμενο πρωινό.

Αγαπητέ Παναγιώτη και αγαπητέ Σωτήρη,

έλαβα το μήνυμά σας και θέλω να σας ευχαριστήσω πολύ για αυτά που γράψατε. Με πολύ χαρά θα μιλήσουμε και θα με ρωτήσετε εσείς και οι φίλοι σας ό,τι θέλετε. Μπορούμε με το "skype" να συζητήουμε και να τα πούμε. Θα είναι τιμή μου να μιλήσω μαζί σας.

Με φιλία,

Αντώνης Λιοναράκης"

Συνέντευξη με λογισμό και με όνειρο...
Παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου. Οι μαθητές ήταν από νωρίς έτοιμοι και ανυπόμονοι για τη συνέντευξη που θα έπαιρναν. Στις 10.00 το πρωί μια ομάδα μαθητών συγκεντρώθηκε στο εργαστήριο. Ο Παναγιώτης, ο Σωτήρης, ο Τάσος, ο Σπύρος και η Δήμητρα, η δεσποινίδα της μιρής μας ομάδας. Η μικρή καμερούλα ακροβατούσε πάνω στην οθόνη του υπολογστή και περίμενε τη μεγάλη στιγμή. Η υπολογίστρια στη μέση και οι μαθητές ο ένας κοντά-κοντά στον άλλο. Η Δήμητρα και ο Παναγιώτης έκαναν πρόβα τις ερωτήσεις που είχαν ετοιμάσει. Ο Τάσος ντρεπόταν να μιλήσει και ήταν ετοιμος να πατήσει το μαγικό κουμπάκι που θα ηχογραφούσε τη συνέντευξη. Ο Σπύρος δεν πίστευε στα μάτια του ότι κάποιος θα "έβγαινε" στην οθόνη του υπολογιστή, θα τον έβλεπε και θα του μιλούσε.

Στις 10.20' η υπολογίστρια πάτησε το "video call", ο κύριος Λιοναράκης αντίκρυσε τις δημοσιογραφικές φατσούλες κι αυτές απορημένες για το πώς συμβαίνει αυτό, κοίταζαν με τα μεγάλα, καθαρά μάτια τους ορθάνοιχτα τον κύριο Λιοναράκη! Η camera πήγαινε από τη μια φατσούλα στην άλλη για να έχουν όλοι οι μαθητες τη χαρά της δημοσιότητας ;-).

Όλη η ομάδα τον καλημέρισε και τον ευχαρίστησε που δέχτηκε να δώσει τη συνέντευξη. Στη συνέχεια, ο Σωτήρης του ζήτησε να τους πει τι έγινε στο Πολυτεχνείο. Η Δήμητρα ρωτούσε τι είναι η δικτατορία. Ο Παναγιώτης ήθελε να μάθει τι έκανε η μυστική αστυνομία και ο Σπύρος ανυπομονούσε να μάθει αν έκαναν βασανιστήρια τότε στους φοιτητές. Οι εμπειρίες άρχισαν να πηγαινοέρχονται και το ενδιαφέρον των παιδιών να μεγαλώνει. Κοιτούσα τα μάτια τους που ήταν καρφωμένα στη οθόνη του υπολογιστή. Δεν τα έχω ξαναδεί πιο μεγάλα!

"Και τι είναι η δικτατορία";

" Η δικτατορία είναι το απόλυτο σκοτάδι. Είναι όταν δε μπορείς να διαβάσεις αυτό που θέλεις, όταν δε μπορείς να τραγουδήσεις αυτό που θέλεις. Είναι που όταν το κάνεις, σε συλλαμβάνουν και σε βάζουν στη φυλακή".

" Και οι άνθρωποι πώς ένιωθαν στη δικτατορία";

" Ήταν εναντίον αυτής της κατάστασης αλλά φοβόντουσαν. Κάμποσοι φοιτητές τότε κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο για να διαμαρτυρηθούν".

"Εσείς, πώς ζήσατε την εμπειρία από κοντά";

"Κλείστηκα κι εγώ μαζί με τους φοιτητές στο Πολυτεχνείο. Κάναμε κατάληψη. Οργανώσαμε εκεί τη ζωή μας για τρεις μέρες. Γράφαμε προκυρήξεις, λέγαμε συνθήματα εναντίον της χούντας...Όμως, αργά το βράδυ της Παρασκευής έστειλαν τα τανκς να μας βγάλουν έξω. Έσπασαν την πόρτα κι έβγαζαν τον κόσμο έξω με το ζόρι. Στρατιώτες και αστυνομικοί ήταν στα γύρω κτίρια, κρατούσαν όπλα. Σκοτώθηκαν πολλοί φοιτητές, πολύς κόσμος".

"Μπορείτε να μας πείτε τι είναι το ΕΑΤ/ΕΣΑ; Κάπου γράφετε για τον αδερφό σας όταν φυλακίστηκε "Δεν ήξερε αν είναι μέρα ή νύχτα και δε μπορούσε να μετρήσει το χρόνο...". Τι εννοείτε με αυτό;

"Ναι, η στρατιωτική αστυνομία συνέλαβε τότε αρκετούς φοιτητές. Στο κελί της φυλακής υπήρχε μόνο μια λάμπα. Δεν υπήρχε ένα παράθυρο που να μπορείς να δεις το φως του ήλιου, να καταλάβεις αν είναι μέρα ή νύχτα. Ήταν η απόλυτη απομόνωση".

" Κάπου αλλού γράφετε πως η φυλακή τότε δεν ήταν όπως σήμερα. ήταν γεμάτη με ανθρώπους πνευματικούς, με ανθρώπους καλλιτέχνες, με ανθρώπους παληκάρια. Γράφετε πως τότε η φυλακή ήταν ένα πραγματικό σχολείο. Τι εννοείτε με αυτό";

" Αναφέρομαι στην κατάσταση που επικρατούσε στις φυλακές του Κορυδαλλού με πολιτικούς κρατούμενους, οι οποίοι ήταν μορφωμένοι άνθρωποι, καλλιτέχνες, πολιτικοί, καθηγητές, σπουδαίοι άνθρωποι. Εκεί οργάνωναν σεμίνάρια, μαθήματα...ήταν σα σχολείο".

" Η κυρία υπολογίστρια μας διάβασε κάπου πως γράψατε [ Εμείς μαθαίνουμε να κρίνουμε τους ανθρώπους από τις πράξεις τους, ενώ αυτοί μας έκριναν για τις σκέψεις μας. Μάθαμε να αναζητάμε το φως του ήλιου και του γιασεμιού, ενώ αυτοί ήθελαν να κλείνουν κάθε χαραμάδα της ζωής]. Μας άρεσε αυτό κύριε Λιοναράκη...".

" Ναι, αυτό ήταν μια πραγματικότητα. Οι άνθρωποι της δικτατορίας μπορούσαν να σε συλλάβουν επειδή έλεγες τη γνώμη σου. Εάν έγραφες σε ένα κομμάτι χαρτί "ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" θα μπορούσες να πας στη φυλακή για δέκα με δεκαπέντε χρόνια".

" Σας βασάνισαν ποτέ";

"Υπήρχαν πολλά βασανιστήρια, σωματικά και ψυχολογικά. Έχετε ακούσει γι αυτά";"

" Όχι, μπορείτε να μας πείτε εσείς";

"Να σας πω μερικά παραδείγματα. Ένα από αυτά είναι η "εικονική εκτέλεση". Ήταν μια εκτέλεση που δεν ήταν αληθινή, αλλά εσύ δεν το ήξερες αυτό. Νόμιζες πως θα πεθάνεις εκείνη την ώρα που σε σημάδευαν. Ήταν ένα ψυχολογικό βασανιστήριο. Μετά ήταν το ξύλο. Άκόμα μπορούσαν να σε αφήσουν όρθιο πολλές ημέρες, δυο τρεις. Το αίμα κατευθύνεται τότε προς τα πόδια και το μυαλό σο μπερδέυεται. Τα χάνεις τότε...δεν καταλαβαίνεις".

Τα παιδιά δεν πίστευαν στα αυτιά τους. Δεν είχαν φανταστεί πόση σκληρότητα μπορεί να εφαρμόσει ένα ανθρώπινο πλάσμα σε ένα άλλο. Τα μάτια του Τάσου είχαν δακρύσει και η Δήμητρα μου κρατούσε σφιχτά το χέρι. Η ένταση ήταν ολοφάνερη στο μικρό μας εργαστήρι. Ήταν η πρωτόγνωρη για τα παιδιά εμπειρία να βλέπουν κάποιον που μιλούσε μόνο σε αυτούς και αυτά που έλεγε ένιωθαν πως ήταν τόσο σημαντικά. Κι ήταν τα ίδια που προκάλεσαν-προσκάλεσαν τις εμπειρίες αυτές να διαχυθούν στις ψυχές τους, να αποτυπωθούν στη σκέψη τους.

Η συνένετευξη έφτασε στο τέλος της. Τα παιδιά μου ψιθύρισαν στο αυτί πως ήθελαν να του πουν ένα τραγούδι. Αυτό είχε λογισμό και όνειρο. Δεν το είχαμε οργανώσει. Και θέλησαν να του προσφέρουν το κόκκινο-χάρτινο τριαντάφυλλο που είχαμε στην τάξη μας. Αυτό είχε αγάπη.Ο Σπύρος το πήρε από τη μολυβοθήκη και το έδωσε στη Δήμητρα να το προσφέρει στον κύριο καθηγητή, μιας και αυτή φαινόταν καλύτερα εκείνη την ώρα στην οθόνη. Το πνεύμα μας...ομαδοσυνεργατικό.

"Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή

για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή..."

Η "υπολογίστρια" και οι μαθητές της

* Μόλις η βίντεο-κλήση έφτασε στο τέλος της, ιαχές χαράς και συγκίνησης γέμισαν το εργαστήρι μας. "Τα καταφέραμε, κυρία υπολογίστρια"; " Τα καταφέρατε αγάπες μου"! Ολόκληρη η συνέντευξη, μαζί με τις ιαχές θριάμβου, βρίσκεται ηχογραφημένη στο i-phone της υπολογίστριας και στις ψυχές των μαθητών της.

Ποιος τόλμησε να φέρει βαρυχειμωνιά μέσα στην άνοιξή μας;

2010-05-04T13:48:00.000-07:00

Μεγάλωσα...
"Στο τέρας της πόλη.Ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέματα.Κατάπια λόγια λιπαρά.Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω.Κορόιδεψα την δίψα μου να δω ...
Γιατί είμαι εδώ;

Μεγάλωσα...
Με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας.Με βλέμματα συμπάθειας και άσκοπης προσπάθειας.Να είμαστε καλοί.
Εμείς;Άλλο εμείς, άλλο εμείς...¨

Μεγάλωσα...
Με λογισμό και με όνειρα.Κι έχασα το λογισμό κι έκρυψα το όνειρό μου. Κι είμαι γυναίκα που ονειρεύομαι. Κι έχω κόρη έφηβη που ψάχνει το όνειρό της. Κι έχω μαθητές που δε θα χουν καμιά ελπίδα. Γιατί αν εγώ η "κανονική" που σπούδασα δεν έχω που να ακουμπήσω, που θα ακουμπήσει ο Έλβις, ο Σέλντη, η Χρυσούλα και η Ειρήνη, παιδιά με αναπηρία και ειδικές ανάγκες;

Ποιος είναι αυτός που πάγωσε την ανάσα μας;

Ποιος είναι αυτός που τόλμησε να φέρει βαρυχειμωνιά στα όνειρά μας;

Μεγάλωσα...
Κορόιδεψα τους μαθητές μου κι αυτοί με πίστεψαν.Τους είπα πως με το διαδίκτυο μπορούν να ανοίξουν ένα παράθυρο στον κόσμο κι εσείς τους κλείνετε μια πόρτα στο πρόσωπο. Τους είπα πως με τον επεξεργαστή κειμένου μπορούμε να γράψουμε παραμύθια κι εσείς τα κάνατε εφιάλτες.Τους είπα πως με το διαδραστικό πίνακα θα δράσουμε ομαδικά με τα χέρια και το νου μας κι εσείς κάνατε τη δράση μας απόδραση του ονείρου.Και δέσατε τα χέρια και προσπαθείτε να μας φυμώσετε και το νου.

Μεγάλωσα...
Και βγαίνω πάλι στους δρόμους και πονάνε τα πόδια κι η μέση κι ο νους κι η ψυχή μου.
Και δεν είμαι στην τάξη μου με τους μαθητές μου.
Και δεν είμαι στο πανεπιστήμιο με τους φοιτητές μου.
Και δεν είμαι στο σπίτι με την κόρη μου.
Και δεν είμαι αγκαλιά με τον αγαπημένο μου.

Μεγάλωσα...
Μα δε θα σας αφήσω να μας πάρετε το λογισμό και τα όνειρά μας!
Θα είμαι μαζί με όλους τους ενεργούς και στοχαζόμενους πολίτες.
Θα μου σφιξουν το χέρι και θα μου το ζεστάνουν.
Θα φωνάξω μαζί τους και θα κυλήσει το αίμα στις φλέβες μου.
Κι από εκεί θα παει στην καρδιά μου.
Κι αυτή θα την αφήσω ανοιχτή.
Για τους μαθητές,
για τους φοιτητές,
για την κόρη μου,
για τον αγαπημένο μου।

Δεν υπάρχουν έτοιμα μονοπάτια.Τα χαράζουμε καθώς προχωρούμε!

Η Υπολογίστρια και οι μαθητές της
ΜΕ.ΛΟ.ΜΕ.Ο
Με Λογισμό και με όνειρο για μια εκπαίδευση με βιώσιμο μέλλον για μια δημοκρατική κοινωνία με αξίες και ηθική.

Μια πρώτη γνωριμία με το Εργαστήρι "Με λογισμό και μ' όνειρο"

2010-02-15T11:42:00.000-08:00

Το εργαστήρι μας είναι μικρό, πολύ μικρό. Για την ακρίβεια, είναι το μισό μιας αίθουσας που χρησιμοποιούν δυο δάσκαλοι. Ο κύριος των καλλιτεχνικών, δεν είχε δική του αίθουσα κι αποφασίσαμε να συγκατοικήσουμε! Φέτος τη μοιραζόμαστε με τον κύριο Στέργιο, ζωγράφο, που κάνει το μάθημα της Αισθητικής Αγωγής. Τα δυο μας εργαστήρια χωρίζουν δυο ντουλάπες, ή μάλλον τρεις. Α, ξεχάσαμε να σας πούμε ότι από την τάξη μας περνάει και ο κύριος που κάνει το μάθημα της μουσικής, γιατί δεν έχει άλλη είσοδο για να πάει στην τάξη του.

Όταν όμως έχεις ΛΟΓΙΣΜΟ και ΟΝΕΙΡΑ δε σε σταματούν οι δυσκολίες, έτσι δεν είναι; Γι αυτό το λόγο βάλαμε όλοι μαζί τα δυνατά μας, μαθητές, διευθυντές, δάσκαλοι, για να κάνουμε το μικρό μας εργαστήρι πολύχρωμο και λειτουργικό! Επισκευάσαμε τους τρεις υπολογιστές μας, τους φορτώσαμε εκπαιδευτικά λογισμικά, τους ενώσαμε σε δίκτυο αλλά και στο διαδίκτυο! Έτσι, μπορούμε τώρα να ερευνούμε, να κρίνουμε, να δημιουργούμε! Πολλές από τις εργασίες μας τις κολλάμε στους τοίχους για να τις διαβάζουν οι συμμαθητές μας, αλλά και για να τις βλέπουμε και να νιώθουμε περήφανοι και ικανοί που κάνουμε τόσο όμορφα πράγματα. Πάνω στον μεγάλο μακρόστενο πάγκο, τακτοποιήσαμε τα εκπαιδευτικά μας λογισμικά, τα εγχειρίδια χρήσης τους, τα βιβλία για το δάσκαλο και για το μαθητή, αλλά και τα τετραδιά μας, στα οποία η κυρία μας καταγράφει την πρόοδό μας και τις σκέψεις της για μας.

Και τώρα τα Χριστούγεννα φωτάκια κι ένα μεγάαααλο δέντρο γέμισαν το εργαστήρι μας. Το κεράκι μας πάντα αναμμένο και στο γωνιά καίει πάντα ένα ξυλάκι σανταλόξυλου. Είμαστε χριστουγεννιατικοι και ρομαντικοί!!!

Αυτά για μια πρώτη γνωριμία! Τα υπόλοιπα θα τα πούμε στη συνέχεια... Καλώς ορίσατε!

Η "υπολογίστρια" και οι μαθητές της

Η Κυρά- Σαρακοστή κάνει απεργία αλλά δουλεύει σπίτι...

2010-02-07T02:08:00.000-08:00

Η Υπολογίστρια, για αν πει την αλήθεια, αυτό το έθιμο δεν το γνώριζε.

Της το διηγήθηκαν όμως η Έφη, η εργοθεραπεύτρια του Δημοτικού Σχολέιου και η Πόπη, η φίλόλογος του ΕΕΕΕΚ. Και όχι μόνο το διηγήθηκαν αλλά το έκαναν και πράξη με τους μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές μας. Η μια με πλαστελίνες στο μεγάλο ξύλινο τραπέζι και η άλλη με ζυμάρι, από αλεύρι, νερό και αλάτι στην κουζίνα του "Εργαστηρίου της Αυτόνομης Διαβίωσης". Ο ρόλος των παιδιών; Ενεργητικός! Ο ρόλος της Υπολογίστριας; Βοηθητικός: Αγγίζω, πλάθω, φωτογραφίζω, αποθηκεύω ως..., αναρτώ στο blog, μοιράζομαι μαζί σας...

Το έθιμο της Κυρά Σαρακοστής

Συνήθως πρόκειται για μια χάρτινη γυναικεία απεικόνιση με επτά πόδια που χρησιμοποιείται ως ημερολόγιο. Τα πόδια αναπαριστούν τις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής, Δηλαδή από την Καθαρή Δευτέρα έως την Κυριακή του Πάσχα. Το έθιμο θέλει κάθε Σάββατο να κόβεται κι από ένα πόδι, μένοντας το τελευταίο για το Μεγάλο Σάββατο. Το τελευταίο πόδι μπαίνει μέσα στο ψωμί της Ανάστασης κι όταν αυτό μοιραστεί στην οικογένεια, τυχερός είναι αυτός που θα βρει στη φέτα του το τελευταίο πόδι της Κυρα Σαρακοστής!

Την Κυρά Σαρακοστή

που είναι έθιμο παλιό

οι γιαγιάδες μας τη φτιάχνουν

με αλεύρι και νερό

Για στολίδι της φορούσαν

στο κεφάλι της σταυρό

μα το στόμα της ξεχνούσαν

γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν

με τα πόδια της επτά

κόβαν ένα τη βδομάδα

μεχρι να έρθει η Πασχαλιά.

Η Υπολογίστρια και οι μαθητές της

Η Δήμητρα σήμερα έχει τα γενέθλιά της και τα "ανάποδα συναισθήματα" δε κατάφεραν να όρθοποδήσουν

2010-02-06T06:47:00.000-08:00

Η Δήμητρα έφυγε χτες από το σχολείο μας...

Πριν λίγες ημέρες δουλεύαμε για τους Special Olympics 2011 πάνω στη δραστηριότητα "ανάποδα συναισθήματα". Παίρναμε δηλαδή ένα αρνητικό συναίσθημα και το μετασχηματίζαμε σε θετικό. Παίρναμε τη "λύπη" και την κάναμε "χαρά", το "δάκρυ" το κάναμε "γέλιο" και την "απαισιοδοξία" τη φτερουγίζαμε "ελπίδα".

Όταν πρωτοείδα τη Δήμητρα ήταν ακουμπισμένη σ έναν πολυκαιρισμένο τοίχο του σχολείου μας κι ήταν μελαγχολική κι ήταν Σεπτέμβρης. Ταίριαζε με τον καιρό. Μαύρα μαλάκια πλαισίωναν μια χλωμή επιδερμίδα που φωτιζαν κι άστραφταν δυο υπέροχα μαύρα μάτια με πυκνά ματόκλαδα. Ένα εύθραυστο κορίτσι που ξημέρωνε το πρωί στο σχολείο μας κι έδυε το απόβραδο στο δωμάτιό της στον ξενώνα.

Έχω να γράψω πολλά για τη Δήμητρα μα δε μπορώ. Τα συναισθήματα δε μ αφήνουν. Μέχρι και φωτογραφία που τράβηξα ανάποδη βγήκε και δε μπορώ να τη γυρίσω πό την καλή. Αλήθεια, σας το λέω, δε μου έχει ξανασυμβεί αυτό. Πέντε φορές προσπάθησα να κάνω τον αποχωρισμό πιο γλυκο. Και να κάνω τη "λύπη" " χαρά" και να κάνω το "δάκρυ" "χαμόγελο" και το "γνεψιμο" "χάδι". Συγχωρέστε με, δε μπόρεσα...

Η καθηγήτριά της η κυρία Πόπη τα κατάφερε καλύτερα και με έβγαλε ασπροπρόσωπη. Της ζωγράφισε ένα σπιτάκι να πάρει μαζί της αναμνηστικό. Ένα σπιτάκι- σύμβολο της προστασίας, της θαλπωρής, της ζεστασιάς, της συντροφιάς, της ελπίδας. Μέσα του έβαλε τα ονόματα των συμμαθητών της και στη σκεπή τα ονόματα τα δικά μας, των καθηγητών της. Και τα σκέπασε στοργικά μα μια ευχή.

Η υπολογίστρια, οι δάσκαλοι και οι συμμαθητές σου σου εύχονται όπου κι αν βρεθείς

" Όλη σου η ζωή μα είναι γεμάτη φως και αγάπη"!

Το σουβλάκι του δάσκαλου: Τσικνοπέμπτη με λογισμό και με όνειρο!

2010-02-06T00:47:00.000-08:00

Η Τσικνόπέμτη στο σχολείο μας είναι μεγάλη γιορτή!

Προσπαθούμε να αποθηκεύσουμε βαθιά μέσα μας την αγωνία για το αύριο, τη κρίση της χώρας μας, αλλά και την κρίση την εσωτερική του νου και της ψυχής μας. Τα προβλήματα μπορούν να περιμένουν (αν θέλουν ας φύγουν, δε θα προσβληθούμε) και οι έννοιες ας μεθύσουν με κόκκινο γλυκόπιοτο κρασί...

Όλοι βάζουμε τα καλά μας και ετοιμαζόμαστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της ημέρας, για τα παιδιά, για τον καθένα από εμάς, για όλους μαζί. Οι δάσκαλοι και οι δασκάλες έβαλαν τους σκούφους και τις ποδιές τους κι έπιασαν δουλειά. Ν ανάψουμε φωτιά, να πλύνουμε το κρέας, να βάλουμε κρασί, να στρώσουμε τραπέζι, να καούν τα κάρβουνα!

O διευθυντής μας, ο κος Δήμος, προσπαθεί να διατηρήσει την "αυθεντία του δασκάλου" και με σοβαρό ύφος διεκπεραιώσει έγγραφα που πρέπει να οργανωθούν και να σταλούν. Ο κίτρινος σκούφος με την κίτρινη ποδιά προσδίδουν σε αυτή την..."αυθεντία" μια πινελιά σοβαρότητας. Στη συνέχεια εξέρχεται στην αυλή για να επιβλέψει το ψήσιμο.

- Χμμμ. Αντώνη σα να τα έκαψες λίγο...

- Παναγιώτη γύρισέ τα και από την άλλη!

- Δημήτρη βάλε βρε παιδί μου ένα ποτήρι κρασί!

Τα παιδιά, ντυμένα με αποκριάτικες στολές περιμένουν ανυπόμονα το "σουβλάκι του δάσκαλου" με την τραγανή πίτα. Η μαγική σπανακόπιτα της Έφης με τα φρέσκα χορταράκια από τον κήπο μας, που καλλιέργησαν η Βαρβάρα και η Σταυρούλα, οι γεωπόνοι μας μαζί με τους μαθητές μας, μας έχει σπάσει τη μύτη. Η τσίκνα έχει αντικαταστήσει τα σύννεφα που δείλιασαν μπροστά στο βροντερό μας πανυγηράκι και κρύφτηκαν πίσω από το βουνό. Το γλυκό ετοιμάστηκε κι είναι σοκολατένιο!!! Το τραπέζι στρώθηκε. Κι είναι μεγάλο και μακρόστενο και γιορτινό. Κι η δυνατή μουσική σκορπάει το κακό και συντροφεύει με κάθε επισημότητα το αποκριάτικο τραπέζι μας.

"Έλα, βρε Χαραλάμπη να σε παντρέψουμε

να φάμε και να πιούμε και να χορέψουμε"!!!

Καλά πάμε και συνεχίζουμε!

Η Υπολογίστρια, οι μαθητές, οι μαθήτριες και όλοι οι δάσκαλοι και το προσωπικό του σχολείου μας

Οι ραγισμένες μας καρδούλες μπορούν να κάνουν το 2010 το πιο όμορφο θαύμα!

2010-01-13T23:18:00.000-08:00

Οι μπαλωμένες καρδούλες είναι οι πιο όμορφες...

Στην Πόπη...

Μια νέα χρονιά ξεκίνησε για την Υπολογίστρια και τους μαθητές της και μια χρονιά έμεινε πίσω. Ξέρετε τι σκέφτομαι; Αν θέλουμε να ζήσουμε με πληρότητα κάθε στιγμή της νέας μας χρονιάς, πρέπει να ανατρέξουμε σε αυτή που μόλις πέρασε.

Τι άφησε στην καρδούλα της Μαρίας, της Πόπης, της Αμαλίας, του Αντώνη, της Δήμητρας, του Αργύρη, του Βασίλη κάθε μήνας, κάθε ημέρα, κάθε στιγμή; Τι πήρε από την καρδούλα της Τόνιας, της Άντας, του Πέτρου, του Νίκου, του Σέλντη, της Χαράς; Αναστοχασμοί πάνω σε αυτά που δε χαρήκαμε και θα μπορούσαμε να χαρούμε, σε αυτά που δε ζήσαμε και θα μπορούσαμε να ζήσουμε, σε αυτά που μας ράγισαν και θα μπορέσουμε να τα κολλήσουμε, σε αυτά που μας πόνεσαν και θα μπορούσαμε να τα γιατρέψουμε. Κι οι αναστοχασμοί να μη μείνουν παράπονο, να μη γίνουν τροχοπέδι, να μη βουλιάξουν σε αφράτους καναπέδες, να μην κουκουλωθούν σε αφράτα παπλώματα, να μη γίνουν βάλτος. Μα να στηθούν ολόρθοι σε ζωή-έτσι είναι η ζωή μια χαρμολύπη- να μεταμορφωθούν σε νέο όνειρο, σε νέα ελπίδα, σε νέα αγάπη.

Ειρήνη, καρδούλα μου, η υπολογίστρια θέλει να βγεις από το νοσοκομείο, να έρθεις γρήγορα σχολείο και να μην ξανακάνεις κακό στον εαυτό σου. Δήμητρα θέλω βλέπω πιο συχνά το χαμόγελό σου. Βασίλη, όλα θα περάσουν τώρα, θα δεις, θα έχουμε μια πολύ όμορφη χρονιά στο εργαστήρι μας! Υπολογίστρια, μην το βάζεις κάτω. Έχουμε ευθύνη εδώ και τι ευθύνη;

Φυτεύουμε ραγισμένες καρδούλες κι αυτές ανθίζουν!

Το 2010 έχει λογισμό και όνειρο. Οι Special Olympcs 2011 μας περιμένουν! Το ξύλινο σπιτάκι που θα στεγάσει τα όνειρά μας είναι στα σκαριά! Ο διαδραστικός πίνακας περιμένει τον τοίχο του για να στηθεί! Τα τρομπόνια και τα βιολιά της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών περιμένουν να κόψουμε την κόκκινη κορδέλα! Το τελευταίο συρτάρι είναι γεμάτο πια με σοκολατένια γλυκά! Τα μικρόφωνα γυαλιστηκαν! Τα πληκτρολόγια περιμένουν να πάρουν φωτιά και οι οθόνες καραδοκούν να αντικρύσουν τις τρομερές φατσούλες σας!

Δεν αφήνουμε πίσω ό,τι μας πόνεσε μα το παίρνουμε κοντά μας γιατί έτσι θα γινουμε πιο δυνατοί!

Η Υπολογίστρια και οι μαθητές της,

καλοχαιρετούν τη χρονιά που πέρασε και καλοσορίζουν τη χρονιά που έχουν μπροστά τους.

Μια φορά κι έναν καιρό ένα τρομπόνι μπάσο συνάντησε με λογισμό τα όνειρά μας...

2009-12-24T14:43:00.000-08:00

"Χάραξε κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία"

(Ελύτης, Ο., από τη "Μαρία Νεφέλη")

Περασμένες δώδεκα. Έξω σιγοβρέχει και νιώθεις τη δροσιά, τη μυρίζεις. Αρμονία, γαλήνη, ισορροπία στο σώμα, στο νου και στη ψυχή. Ήταν μια διαφορετική μέρα για την "υπολογίστρια"...

Το Καλοκαίρι που μας πέρασε, ένας φίλος από το facebook, έκανε ένα όμορφο σχόλιο στα "comments" του blog του Εργαστηρίου μας. Κι όταν η υπολογίστρια ανέβαζε μια καινούργια ανάρτηση, αυτός πάντα ήταν εκεί και είχε πάντα κάτι καλό να πει. Μα...ποιος είναι αυτός; Για να τον δούμε καλύτερα... Σωτήρης Σκορδαλός. Πάιζει τρομπόνι μπάσο στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ) και πολλοί τον αποκαλούν δάσκαλο. "Δάσκαλε αυτό, Δάσκαλε εκείνο..." Για να είμαι κι εγώ ευγενική και να ανταποδώσω τα καλά λόγια και τις ευχές, περίμενα τη στιγμή, και τη βρήκα. Ο Σωτήρης θα πήγαινε για ψάρεμα κι εγώ του ευχήθηκα..."καλή ψαριά". Η απάντηση ήταν αποστομωτική. "Πώς φαίνεαι ότι δε ξέρεις από ψάρεμα! Μωρέ, εύχονται στον ψαρά καλή ψαριά; Δε θα πιάσω ούτε λέπι". Και δεν έπιασε...

Η υπολογίστρια σιγουρεύτηκε πια πως το Εργαστήρι μας έχασε ένα φίλο, έναν εξαίσιο μουσικό κι έναν΄καλό ψαρά. Πόσο γελάστηκε...Ο Σωτήρης μεσολάβησε ώστε η ΚΟΑ να υιοθετήσει το σχολείο μας και να προσφέρει τη χορηγία των δέκα χιλιάδων ευρώ ώστε να καλύψουμε βασικές ανάγκες του Εργαστηρίου μας.

Σήμερα, στην "Αίθουσα Φίλων της Μουσικής", στο Μέγαρο Μουσικής, ειπώθηκαν δυο σεμνά λόγια από τους μουσικούς της ορχήστρας και από τους δασκάλους του σχολείου. Ο π΄ροεδρος του Συλλόγου της ΚΟΑ κύριος Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος μας καλοσώρισε στη μουσική του αγκαλιά. Ακούστηκαν δυο λέξεις "σας προσφέρουμε..." κι άλλες δυο"σας ευχαριστούμε...". H φωνή του κύριου Δημοσθένη Μπαρούτα, του διευθυντή μου σιγότρεμε, καθώς κρατούσε το μικρόφωνο, o πίνακας του Στέργιου Τζελέπη, του ζωγράφου μας, περίμενε τυλυγμένος στην κόκκινη κορδέλα του να προσφερθεί κι εγώ "ψύχραιμη υπολογίστρια", έσφιγγα στο χέρι ένα τσαλακωμένο χαρτί με τις ζωγραφιές και τις υπογραφές των μαθητών και των μαθητριών μου. Κι αυτές "σας ευχαριστούμε...", έλεγαν, μα είχαν επάνω και μια κατακόκκινη καρδιά κι ένα ροζ δέμα με μια μπλε κορδέλα. Ήταν η καρδιά της Βαγγελιτσας, της Ειρήνης, του Αποστόλη, του Άιμαν, του Σέλντη. Αν άνοιγες το δέμα θα έβλεπες τα ροζ όνειρά τους να ξεπετάγονται και να μπερδεύονται με τα δικά σου. Ναι, υπήρχε και θα υπάρχει πάντα μια "μπλε κορδέλα" που θα προσπαθεί να τα τιθασεύσει, να τα μικρύνει, να τα περιορίσει, να τα κρύψει...

Μα τότε, ο Σωτήρης μαζί με όλους τους υπέροχους μουσικούς της ΚΟΑ, θα πάρουν τα κοφτερά δοξάρια και τα βροντερά τρομπόνια τους και μαζί με την υπολογίστρια και τους δασκάλους του σχολείου, που θα ξεχύνουν τις σκόνες από τις κιμωλίες τους και τα "μ" και τα "χ" της αλφαβήτας τους, θα κόψουν τη "μπλε κορδέλα" και θα αφήσουν τα ροζ όνειρα να κάνουν ζευγαράκια με τις κόκκινες καρδιές και να περνοδιαβαίνουν στη χριστουγεννιάτικη λεοφώρο με καμάρι και παπούτσια από λουστρίνι!

Πέρυσι,τελειώνοντας η σχολική χρονιά, η υπολογίστρια έκανε μια ευχή και την έστειλε μακριά στο σύμπαν " Κάνε, Θεέ μου, να φωτίσουν τα αστεράκια σου, στείλε, Θεέ μου, έναν άγγελο να μας φωτίσει το μικρό και σκοτεινό μας εργαστήρι! Και φέτος, αυτά τα Χριστούγεννα, αισθάνεσαι την αγκαλιά του μεγαλουργού να ναι ζεστή κι εσύ να σαι στη σκέπη της. Το σύμπαν έστειλε τον άγγελό του. Κι αυτός κρατούσε ένα τρομπόνι μπάσο και το γυάλιζε με ένα κίτρινο πανάκι πάνω στη σκηνή και φορούσε ένα φράκο, μα ένα φράκο σας λέω, καλοσιδερωμένο και καθαρό, σαν την καρδούλα του.

Περασμένες μία. Έξω η βροχή δυνάμωσε και περνάει μέσα από το παράθυρό μου. Κι είναι δροσερή και διάφανη και λυτρωτική. Και μυρίζει Χριστούγεννα και δίπλες και κουραμπιέδες.

Η υπολογίστρια, τυλίγεται σφιχτά με το σάλι της γιαγιάς, κι ανεβαίνει στη σοφίτα να φυλάξει για πάντα στο σεντούκι με τους θησαυρούς αυτή την ημέρα.

Η "υπολογίστρια",

με μια σταγόνα συναισθήματα τρεμάμενη στα τσίνορα

Επιχείρηση: "Αγάπη-Στοργή-Προδέρμ", ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΑ ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ...

2009-12-21T13:22:00.001-08:00

Μια φορά κι έναν καιρό τα όνειρα των παιδιών του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης έγιναν αληθινά...

Έτσι, εκέινο το ηλιόλουστο πρωινό της Δευτέρας, ο Άγιος Βασίλης πήρε την Υπολογίστρια από το σπίτι της και μαζί με τα ξωτικά, τον Άγγελο και την Κωνσταντίνα, οδήγησαν τα φορτωμένα με δώρα αυτοκίνητα στην αυλή του σχολείου. Σε λίγη ώρα νάσου και κατέφθασαν τα ταρανδάκια, οι βοηθοί και οι καλικάτζαροι. Η Ελένη κι η Ευτυχία κι ο Σάββας κι η Γιασμίνα έτρεξαν να κρύψουν τα δώρα και τις λιχουδιές στο Εργαστήρι της Υπολογίστριας.

Ο διευθυντής του σχολείου, ο κύριος Δημοσθένης, ήρθε να προυπαντήσει τη χαρούμενη συντροφιά. Τότε ο Άγιος Βασίλης χτύπησε το βροντερό κουδούνι του, η βοηθός του η Αργυρώ σήκωσε το σάκο μα τα δώρα και μαζί με την υπολογίστρια και όλη την παρέα τους ξεσήκωσαν τα χαρούμενα ξεφωνητά των παιδιών που από την έκλπηξη δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ο μικρός Νίκος χύμηξε πάνω στον Άγιο Βασίλη και του άρπαξε τα γένια, φωνάζοντας και γελώντας με όλη του τη δύναμη. Φτηνά τη γλύτωσε, σας λέω ;-). Όλοι μαζί πήγαν τότε στο Εργαστήριο και τα δώρα μοιράστηκαν σε κάθε παιδί από τον Άγιο Βασίλη και τους βοηθούς του.

- "Να περάσει να πάρει το δώρο της η Μαριάννα, παρακαλώ"!

- "ΧΟ ΧΟ ΧΟ"!

- "Και ο Αργύρης το δικό του"!

- "ΧΟ ΧΟ ΧΟ"!

Πόσα δώρα μοιράστηκαν δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, δε λέγεται...

Πόσα λαμπερά ματάκια φώτισαν το εργαστήρι δεν περιγράφεται...

Πόση χαρά, αγγαλίαση και συγκίνηση γαργαλούσαν τα συναισθήματά μας δεν μπορώ να σας πω...

Και πέρασε η ώρα και έφτασε η στιγμή ο Άγιος Βασίλης να πάρει μια ανάσα, να ξαποστάσει, για να συνεχίσει το όνειρο τον όμορφο δρόμο του...

Άρπαξε, λοιπόν, αυτός την κιθάρα του, η Υπολογίστρια το δυνατό κουδούνι, η πιο γλυκιά του κόσου Λήδα, οι δάσκαλοι, οι βοηθοί και όοοοληηηηη η αγαπένια ομάδα πήραν ντέφια και μαράκες και νάσου τα αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, τα τρίγωνα κάλαντα και η άγια νύχτα...Και νάσου τα παλαμάκια και τα ξεφωνητά και οι χαρές και τα πανηγύρια. Μα δεν τελειώσαμε ακόμα. Ακολούθησε πάρτυ με χορό και μουσικές από τα παιδιά, τους δασκάλους τους, τον Αγιο Βασίλη, τα ξωτικά, τους τάρανδους τους βοηθούς. Και η μουσική όλο και δυνάμωνε και το κέφι δεν ήξερε που να πάει να ξεκουραστεί. Και όπως κάθε καλή γιορτή έτσι κι αυτή έχει και το τραπέζι της, ε; Και το δικό μας γέμισε καλούδια και κερασοχυμούς και μοσχομύρισε μελομακάρονα και Χριστούγεννα!

Τα σχολικά αυτοκίνητα σε λίγη ώρα ήρθαν να πάρουν τα παιδιά. Κι εκείνα δε χωρούσαν να περάσουν από την πόρτα. Τα δώρα σκάλωναν στις πόρτες, μπερδεύονταν στα σκαλιά κι αυτά κρατούσαν σφιχτά τις φανταχτερές σακούλες με τα πολυτιμότερα, με τα ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΗ, μη πέσουν, μη τα χάσουν και ξυπνήσουν το άλλο πρωί χωρίς το όνειρό τους... Κι εκείνος τα χαιρετούσε τρυφερά και τους υποσχόταν τη συνάντησή τους την επόμενη χρονιά. Και ήδη κατέγραφε τις νέες παραγγελίες. Κι έτσι, οι μαθητές μας πέρασαν καλά και η Υπολογίστρια, ο Άγιος Βασίλης, οι δάσκαλοι, ο βοηθοί, οι τάρανδοι, τα ξώτικά και οι καλικάντζαροι, ΝΑΙ σας το υπόσχομαι, πέρασαν καλύτερα....

Η υπολογίστρια για τους φίλους και τους μαθητές της.

Επιχείρηση: "αγάπη-στοργή-προδέρμ" ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

2009-12-17T13:50:00.000-08:00

Ταράαααααννννννν!!!!!

Ταράααααανννννν!!!!!!!!!!

Η επιχείρηση βρίσκεται στην τελική ευθεία. Το μήνυμα ήρθε με e-mail στον Η/Υ της Υπολογίστριας:ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΤΟΙΜΗ. ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΤΟΙΜΟΣ.ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΘΑ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΕΝΤΟΣ 15''. ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΟΔΗΓΙΕΣ. OVER.

Χμμμμ......Όλα είναι έτοιμα λοιπόν. Ο Άγιος Βασίλης καλοσιδέρωσε τη στολή του, χτένισε τα γένια του και είναι έτοιμος να μοιράσει τα δώρα στα παιδιά του σχολείου μας. Χτες η Υπολογίστρια μαζί με το ξωτικό τον Άγγελο "σήκωσαν" όλο το παιχνιδάδικο και βασάνισαν τις άτυχες πωλήτριες που κάθονταν στο ταμείο. Εεεεε δυο γεμάτα καρότσια γεμάτα δώρα δεν έιναι και λίγο πράγμα. Και το κάθε δώρο, ξεχωριστό, να ταιριάζει σε κάθε παιδί. Αυτοκινητάκια, αυτοκινητάρες, λουτρινένια, λουτρινάκια, μουσικά ταρατατζούμ και ταραταντίμ, κούκλες, κουκλίτσες, κουκλένιες και το γλυφιτζούρι της υπολογίστριας ξεχείλιζαν τα καρότσια μας. Και το κάθε δώρο να μπει στη δική του σακουλίτσα και στην κάθε σακουλίτσα να κολληθεί το δικό της αυτοκολλητάκι με το όνομα του κάθε μαθητή.Ουφφφφ...τι ωραία κούραση κι αυτή...

Όλα ξεκίνησαν έτσι, απλά, με ένα e-mail που έστειλε η Υπολογίστρια στους φίλους της, ρωτώντας τους αν θέλουν να ετοιμάσουμε όλοι μαζί μια γιορτούλα για τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης. Κι αυτοί όχι μόνο δέχτηκαν, αλλά και παραδέχτηκαν!

Έτσι ο Αντώνης θα ντυθεί Άγιος Βασίλης και θα φέρει την κιθάρα του για να συνοδέψει τη βοηθό του τη Μαρία την τραγουδίστρια στο αρμόνιο, που θα χαρίσει σοκολάτες και παραμύθια σε όλα τα παιδιά. Η Τζένη το ταρανδάκι γέμισε ήδη το χριστουγεννιάτικο δέντρο που στολίσαμε στο εργαστήρι μας με κουκλάκια όλων των ειδών και πήρε λούτρινα ζωάκια, όπως και ο Τάσος ο μάγος με τα δώρα. Η Γκέλη και ο Άγγελος τα ξωτικά, μας χάρισαν ένα τόοοοσο ψηλό δέντρο και θα ντύσουν τα παιδιά με αθλητικές στολές. Η Άντα, ο Πέτρος, Ο Δημήτρης, η Λουκία, τα ταρανδάκια, ο Βαγγέλης ο τάρανδος του μεσονυχτίου και η Αη Βασίλισσά του Αναστασία μαζί με τον Άγγελο, τη Γκέλη και τους φίλους τους πήραν αθλητικά παπούτσια στα παιδιά, η Τόνια και η Σοφία με το Μανόλη, βοηθοί του Άγιου Βασίλη κολώνιες και σκιές και μπιζού για τις δεσποινίδες, ο Φραγκίσκος ρούχα και παιχνίδια, η Αργυρώ, μιας και είναι γλυκατζού-τζου-τζου θα φέρει κοκάκια και εκλεράκια σε όοοολα τα παιδάκια μαζί με τα καλλικατζαράκια της, το Λευτέρη, την Τόνια και το Βαγγέλη αλλά και η Βικτωρία με τον Κώστα θα τα δροσίσουν με πορτοκαλάδες και κερασοποτά!!

Τουουουουουουτττττ!!!!

Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιτττττ!!!!

Από το Skype ο Άγιος Βασίλης καλεί την Υπολογίστρια. Ναι, το βράδυ που θα οργανώσουμε το σχέδιό μας καταφθάνει. Θα μαζευτούμε όλοι. Το τζάκι θα είναι αναμμένο, το δέντρο θα λάμπει μες στα φωτάκια του και το ρακόμελο θα είναι καυτό. Τη Δευτέρα πενήντα ματάκια θα λάμψουν. Και το προαύλιο θα γεμισει σκισμένα χαρτιά απο ανοιγμένα δώρα. Τραγούδια και αρχιμηνιά κι αρχηχρονιά θα μας γεμίσουν αγάπη και χαρά.

Πόσο μας αρέσουν αυτά τα Χριστούγεννα....

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της.

Η μέρα των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και..."οι κότες γκαρίζουν"!!!

2009-12-03T02:58:00.000-08:00

Αγαπημένοι μας φίλοι, η 3η του Δεκέμβρη καθιερώθηκε ως η μέρα των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, επειδή το 1992 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα Δράσης για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες (ΑΜΕΑ).

Ημέρα μνήμης; Ημέρα υπενθύμισης; Ημέρα συμπάθειας; Ημέρα προσφοράς; Ημέρα τύψεων; Ημέρα ενοχών; Για τον καθένα από εμάς μπορεί να σημαίνει κάτι σημαντικό ή και τίποτα.

Μπορεί να μας θυμίζει κάποιους ξεχασμένους φίλους μας που δεν πήραμε ακόμα τηλέφωνο, το αγοράκι του γείτονά μας που περπατάει παράξενα, πως έρχονται Χριστούγεννα και πρέπει να θυμηθούμε να δώσουμε στα καημένα τα παιδάκια κάποια παλιά μας ρούχα... Μπορεί να μας κάνει ακόμα να κάνουμε το σταυρό μας που εμείς και τα παιδιά μας είμαστε καλά γιατί να υπάρχουν και χειρότερα. Ή μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε άξιοι άνθρωποι γιατί εμείς είμαστε ηθικοί ενώ αυτοί, ε, κάτι θα έχουν κάνει ή οι γονείς τους, ποιος ξέρει; Αμαρτίες γονέων παιδεύουσιν τέκνα, δε λένε; Αχ, ναι μωρέ, θυμάστε κι εκείνον τον ηθοποιό στην ασπρόμαυρη ελληνική ταινία που ήταν ένας "κακός ανάπηρος" που δεν άφηνε τη γυναίκα του να ερωτευτεί έναν "φυσιολογικό καλό άνθρωπο" και να γλιτώσει απο τη δυστυχία; Αλλά να, τον τιμώρησε τον κακό ο σκηνοθέτης και τον έκανε να πέσει από τις σκάλες. Ε, άμα πέσει από τις σκάλες μπορεί και να τον λυπηθούμε. Άνθρωπος είναι και αυτός ο καημένος...

Για μας τους μαθητές του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης σημαίνει διαφορετικά πράγματα.

Σημαίνει πως εδώ και μέρες μας χαλασαν οι δυο από τους τρεις σαραβαλιασμενους υπολογιστές μας και κανείς δεν έρχεται να μας τους φτιάξει, όσο κι αν τους το ζητάμε, όσο κι αν μας το υπόσχονται. Μα θα σας πληρώσουμε, έχουμε λεφτά, σας λέμε.

Σημαίνει ακόμα πως το καλοριφέρ στο εργαστήρι μας ζεσταίνει μόνο το μισό και ο μάστορας όλο έρχεται και ξανάρχεται, αλλά δε μπορεί να μας το φτιάξει. Κι έβαλε κρύο...

Σημαίνει ακόμα πως η κυρία υπολογίστρια είχε νεύρα με όλα αυτά και ξέχασε να μας πάρει σοκολάτες από το super market για να γεμίσει το κόκκινο μεταλικό κουτί.

Σημαίνει πως η τάξη μας δεν είναι τάξη. Είναι ένα κακοφτιαγμενο κουτί με γκρίζα σίδερα στα παράθυρα, χωρισμένο στα δυο, κι αν έρθει κι άλλος δάσκαλος, μπορεί και να τη χωρίσουν στα τρία, μπορεί και στα τέσσερα.

Σημαίνει πως η κυρία σήμερα μας πήρε το κεφάλι όταν συζητούσε με τον κύριο της ζωγραφικής για το ποιους καλούς ανθρώπους θα βρούμε να μας χαρίσουν ένα δέντρο μεγάάάαααλο με πολλά και λαμπερά φωτάκια και πολύχρωμα στολίδια. Να πάνε εδώ, να πάνε, εκεί, να ζητήσουν από πού και από ποιον...

Άς τους να λένε! Εμείς τη δουλειά μας. Οι μεγάλοι μόνο σκέφτονται και γκρινιάζουν.

-Έλα βρε Νίκο, σου λέω, μη πατάς έτσι δυνατά τα κουμπιά γιατί αν μας χαλάσει κι αυτός ο υπολογιστής δε θα χουμε κανέναν!

- Δεν το πατάω δυνατά, δε βλέπεις; Το χαιδεύω!Εσύ σπρώξε με το ποντίκι σου σιγά-σιγά τις κότες να μπούνε στο κοτέτσι για να τις μετρήσουμε από την αρχή.

-1,2,3,4,5,6,7,8,9....μία μας έμεινε!

- Βαγγελιώ, άκου, οι κότες γκαρίζουν!

Η υπολογίστρια και οι μαθητές τους δεν τα βάζουν κάτω.
Κι ας χάλασαν οι δυο μας Η/Υ.
Μας έμεινε ένας.
Κι ας γκαρίζουν οι κότες.
Εμείς θα βάλουμε και τις δέκα μέσα στο κοτέτσι.
Θα δείτε που θα νικήσουμε!
Αμέ!!!

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος...

2009-11-17T22:23:00.000-08:00

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

του Τάσου Λειβαδίτη

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δε θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαιγια την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξειςτα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές. Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων. Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι για να γκρεμίζει την αδικία. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,ούτε στιγμή να ξεχαστείς. Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε. Μια στιγμή αν ξεχαστείς, αύριο οι άνθρωποι θα χάνονταιστη δίνη του πολέμου, έτσι και σταματήσειςγια μια στιγμή να ονειρευτείς .εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές. Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις για να ζήσουν οι άλλοι.Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό.Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι μπρος στα ντουφέκια.

Από όλους μας, με μια καρδιά,

Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης

Το σχολείο μας ανθίζει στους πρόποδες της Πεντέλης...

2009-10-08T11:23:00.000-07:00

Ντριιιιιινννν!!! Διάλειμμαααα!!!

Τίμο, βάλε το μπουφάν σου"! "Ζειμπέκη, πού είναι το κρουασάν σου"; "Ειρήνη, έλα να πάμε πρώτα στην τουαλλέτα"! Έτοιμοι, λοιπόν; Καθόμαστε τότε όλοι μαζί, μαθητές και δάσκαλοι στο μεγάλο ξύλινο τραπέζι της αυλής, πίνουμε τους χυμούς και τα καφεδάκια μας, μοιραζόμαστε το κέηκ που έφτιαξε η κα Μαρία με την Ειρήνη, τη σπανακόπιτα της κυρίας Έφης με την υπέροχη ζύμη και το σπανάκι που φρόντιζαν οι κηπουροί μας, η Σταυρούλα και η Βαρβάρα, μαζί με τους μαθητές μας. Στο σχολείο μας το διάλειμμα είναι σα γιορτή! Αστειευόμαστε, προβήματιζόμαστε, κι έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα μήπως ξεπεταχτεί από τα σκισμένα δίχτυα του τέρματος η μπάλα που κλώτσησε με δύναμη ο Παναγιώτης και δε μπόρεσε να αποκρούσει ο Σπύρος! Οι συζητήσεις πάνε κι έρχονται κι η αυλή γεμίζει ζουζουνίσματα παιδιών. Οι πορείες στην Αθήνα, ή δολοφονία του μικρού Αλέξη, ξεσηκώνουν τις καρδούλες των μικρών, τις σκέψεις των μεγάλων. Συνθήματα παντού, ακόμα κι εδώ, στους πρόποδες της Πεντέλης...Μα δε σας είπαμε το πιο ωραίο! Στο σχολείο μας, αυτοί που μας επαναφέρουν "στην τάξη" είναι οι μαθητές μας. Το "ιερό κουδούνι", βαρύ, παραδοσιακό με έναν κρυστάλλινο ήχο, περνά από χέρι σε χέρι και καταλήγει στον Αργύρη που μας καλεί για...μάθημα: "Ελάτε κυρία, το κουδούνι χτύπησε! Πάμε να κάνουμε μάθημα"!

Video-clip: Η...πανίδα του σχολείου μας και το "ιερό κουδούνι"!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει ...του Μάη...

2009-10-08T08:04:00.000-07:00

Εμείς για αλλού κινήσαμε γι αλλού κι αλλού η ζωή μας πάει...

Όταν πέρυσι τέτοιον καιρό, ξεκίνησα να δημιουργώ αυτό το δικτυακό τόπο το έκανα με λογισμό και μ' όνειρο για να απο-δείξω σ' εσάς εκεί έξω πως ένα Ειδικό Σχολείο δεν είναι άσυλο, για να σας φανερώσω τα ''πετάγματα'' του Αποστόλη και της Βαγγελιτσας, της Ειρήνης και του Βύρωνα.

Δε μ΄ένοιαζε που το εργαστήρι μας ήταν μια σταλίτσα, που το χωρίσαμε στα δυο και το μοιραστήκαμε με την κυρία της αισθητικής αγωγής, που περνούσε κι από κει ο μουσικός για να πάει στην τάξη του. Δε μ΄ένοιαξε που όταν κάναμε με το Βασίλη και τον Αντρέα Μαθηματικά μύριζε νέφτι και λαδομπογιά και το κεφάλι μας πονούσε από τα τύμπανα και τα ντο-ρε-μι. Αλήθεια, σας λέω. Έβαλα τα διπλώματά μου στο συρτάρι κι είπα θα αλλάξω ό, τι μπορώ, δε θα με σταματήσουν εμπόδια υλικοτεχνικής υποδομής. Δεν είμαι αρχόντισσα, δασκάλα είμαι. Μα δεν την περιμένω την αλλαγή από πάνω, από τους υπουργούς και τους ιθύνοντες των Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών. Είπα θα κάνω βηματάκια μικρούλια μα θα προχωρώ μαζί με τους μαθητές μου και θα κουράζομαι και θα ξεκουράζομαι μαζί τους.

Μα, να...κάτι με άγγιξε χτες και μούδιασα. '' Μην κάνεις μάθημα στα παιδιά του ΕΕΕΕΚ μέχρι να δούμε αν είμαστε τυπικά και ωρολογιακά καλυμμένοι''. Και σήμερα το μούδιασμα έγινε παγωμάρα. "Σ΄ευχαριστούμε για την ευγενική προσφορά να κάνεις μάθημα στα παιδιά του ΕΕΕΕΚ, αλλά δε θα τη δεχτούμε''.

Είπα..μα τα παιδιά τι θα τους πω; Κάναμε τόσα όνειρα και σχέδια...συμμετέχουμε και σε πρόγραμμα ευρωπαικό...πως θα γίνει;... Ξέρω πως τυπικά δε γίνεται...μα δε μπορουμε να δράσουμε ευέλικτα εσωτερικά στο σχολείο μας, για το καλό των παιδιών;

Δε μπορούμε, δεν μπορούμε, δεν μπορούμε. Τριπλή αναγωγή στη μονάδα.

Βλέπετε, η ''υπολογίστρια'' που ανήκει οργανικά στο Δημοτικό , δε δικαιούται να κάνει μάθημα στα μεγάλα παιδιά του ΕΕΕΕΚ. Και πέρυσι γιατί έκανε; Πέρυσι... έτυχε...δεν είπε και κανείς κάτι...ε... Φέτος όμως, να κάποιος συνάδελφος, που ανήκει οργανικά στο Γυμνάσιο, δε θέλησε να κάνει μάθημα στα μικρά παιδιά του Δημοτικού. Και κίνησε θέμα τυπικής διαδικασίας. Και η τυπική διαδικασία έχει μεγάλη σκασίλα για τα όνειρά μας! Και αφού δε μας δίνει ώρες το ΕΕΕΕΚ, χα-χα-χα-, δε θα δώσουμε κι εμείς το Δημοτικό στο ΕΕΕΕΚ! ''Οφθαλμόν αντί οφθαλμού'', αποφάσισαν οι ''μεγάλοι'' και οι χαμένοι πάντα τα παιδιά μας.

Και τι μας νοιάζει μωρέ;Εμείς να είμαστε τυπικά εντάξει, κλεισμένοι στα γραφειοκρατικά κουτάκια μας. Εξ άλλου, τα παιδιά με τις 'ειδικές' ανάγκες που ζουν σε ξενώνες, ντοπαρισμένα με φάρμακα δεν αντιδρούν, παρά μόνο υπακούουν. Είναι 'αυτιστικά', έχουν ΄νοητική στέρηση' ενώ εμείς οι δάσκαλοί τους είμαστε ''εποικοδομιστές'' και το σχολείο μας 'ευέλικτο και ανοιχτό στη κοινωνία''. Κι οι γονείς των παιδιών αυτών, τι να σου κάνουν; Σου λένε, ξέρουν αυτοί οι 'αυθεντίες' οι δάσκαλοι οι παρα-'μορφωμένοι'! Εμείς, γονεις είμαστε, έχουμε τον πόνο μας, τα δικά μας, θα παλέψουμε εμείς με το σύστημα;

Μην τα ακούτε αυτά, φίλοι μου! Ερασιτέχνης άνθρωπος είμαι, πόσο καλύτερα παραπονα να φτιάξω, λέει η αγαπημενη μου ποιήτρια Δημουλά...Η ''υπολογίστρια'' απλά θύμωσε και παραλογίζεται. Δεν τα υπολόγισε σωστά.

Όλα καλά, όλα καλά, όλα καλά... Η αρμονία μπορεί και να μας υπνωτίσει.

Να, το κράτος...δίνει και netbook φορτωμένα με γνώσεις σε όλα τα παιδια της πρώτης γυμνασίαου! Πάρτε να έχετε... ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...

Υπολογίστρια

* Η υπολογίστρια ζητά συγνώμη από τον Αποστόλη, την Ειρήνη, τη Χαρά, το Σπύρο, τον Τάσο, τον Παναγιώτη, το Σωτήρη, την Κωνσταντίνα, τον..., την..., τους μαθητές της του ΕΕΕΕΚ του Ειδικού Σχολείου Νταού Πεντέλης γιατί όταν αύριο θα τη ρωτήσουν " Πότε θα με πάρεις κυρία'', θα τους απαντήσει ''Όχι φέτος, ίσως κάποια άλλη χρονιά..."

Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και στη γη

2009-10-07T22:46:00.000-07:00

Γνωστικό Αντικείμενο

Το γνωστικό αντικείμενο της δραστηριότητας αφορά στο μάθημα της Γλώσσας, της Λογοτεχνίας και της Δημιουργικής Γραφής.

Τεχνολογικό εργαλείο:
Αξιοποιούμε παιδαγωγικά το Revelation Natural Art, το οποίο είναι ένα απλό, αλλά δυνατό και περιεκτικό εργαλείο για την τέχνη και το σχέδιο. Με αυτό δημιουργούμε, τροποποιούμε τις εικόνες μας, τις διακοσμούμε, τις ζωντανεύουμε και τις χρησιμοποιούμε με πολλούς τρόπους. Παράλληλα αξιοποιούμε και το λογισμικό παρουσίασης Power Point. Σε αυτό μπορούμε να γράψουμε μικρά κειμενάκια και να τα συνοδέψουμε με τις εικόνες που έχουμε ζωγραφίσει στο προηγούμενο πρόγραμμα. Ανατρέχουμε στο Internet για πληροφορίες που μας χρειάζονται στη δραστηριότητά μας.

Δραστηριότητα: "Το παιχνίδι με το «Αν»… "

Σκοπός
Βασικός μας σκοπός είναι η ενεργοποίηση των μαθητών/τριών μέσω της παιδαγωγικής αξιοποίησης των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και Επικοινωνίας. Σημαντικό ζήτημα για μας αποτελεί η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των μαθητών μας και η καλλιέργεια ενός υψηλού αυτοσυναισθήματος.

Επιμέρους στόχοι:
Οι επιμέρους στόχοι μας αφορούν στην ικανότητα παρατήρησης γραμμάτων και λέξεων, στον σωστό τονισμό τους, στη δημιουργία προτάσεων που ολοκληρώνουν κάποιο νόημα μέσω της γραφής στον υπολογιστή. Παράλληλα, στόχος μας είναι ο τεχνολογικός αλφαβητισμός των μαθητών μας μέσα από την επαφή τους με εκπαιδευτικά προγράμματα και εκπαιδευτικά λογισμικά.

Διδακτική διαδικασία:

Αξιοποιούμε το βιβλίο του Τζιάνι Ροντάρι «Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και στη γη», το οποίο είναι θα λέγαμε ένα γεμάτο φώτα και κίνηση λούνα -πάρκ, όπου η αλήθεια γίνεται ένα με το όνειρο κι ένα σωρό πιθανά και απίθανα μπορούν να συμβούν. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο ποιήματα, ένα ξαφάντωνα κεφιού και φαντασίας, που δεν παύει ποτέ να παρουσιάζει πτυχές του κόσμου μας και να τις κριτικάρει, σατυρίζοντάς τες. Και αφού είμαστε σε περίοδο εκλογών, κι εμείς τα παιδιά του Ειδικού σχολείου, ωε ποιητές/δημοσιογράφοι έχουμε το δικαίωμα να σατυρίσουμε την πολιτική σκηνή. Είμαστε ενεργοί πολίτες και μας αρέσει!!

Έτσι θεωρούμε ότι "αν κυβερνούσε ο Αρλεκίνος θα θελε τον ουρανό ριγέ με χρώματα εκατό" και..." αν ο Δημήτρης ο χοντρός γινότανε πρωθυπουργός θα φτιαχνε σπίτια από παστέλια και παράθυρα σοκολατένια"!

Διαβάζουμε από το βιβλίο μας τα όμορφα ποιήματα του Ροντάρι και συζητάμε πάνω σε αυτά. Μετά ανταλάσσουμε απόψεις για το δικό μας πρωθυπουργό και τους υπουργούς. Τους αναζητούμε στο διαδίκτυο και τους περιγράφουμε. Λέμε τι θα ΄θέλαμε να κάνουν για το σχολείο και για τη γειτονιά μας. Γράφουμε τα κείμενα με τη βοήθεια του υπολογιστή και ζωγραφίζουμε εικόνες που μας έρχονται στο μυαλό μετά το διαβασμά μας. Στη συνέχεια 'δένουμε' εικόνες και κείμενο και τα τοποθετούμε στο λογισμικό παρουσίασης. όταν όλα τα παιδιά θα γράψουν και θα ζωγραφίσουν τα κείμενά τους θα έχουμε δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη παρουσίαση με...λογισμό και μ' όνειρο!

Τα πρώτα συμπεράσματα

Αισθάνεσαι πολύ όμορφα να βλέπεις τα παιδιά να συνδυάζουν γράμματα με χρώματα, λέξεις με κύκλους και γραμμές, προτάσεις με εικόνες. Και η συζήτηση που ακολουθεί τη διδακτική διαδικασία γίνεται εποικοδομητική μέσα από την ανταλλαγή απόψεων για τα πολιτικά δρώμενα με το δικό μας πάντα τρόπο, με τη δική μας ματιά, την πιο καθαρή! Αυτή των παιδιών!

Καλά πάμε και συνεχίζουμε,

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της.

Όταν μεγάλωνα κι άρχιζα να ψυχανεμίζομαι τον έρωτα, έκανα "ασκήσεις αγάπης"...

2009-10-07T11:48:00.000-07:00

στη Τζένη που αγαπώ και ξέρει ν΄αγαπά

Όταν μεγάλωνα...

κι άρχισα να ψυχανεμίζομαι τον έρωτα, έκανα "ασκήσεις αγάπης" για να δω πόσο αληθινό ήταν το συναίσθημά μου. Ξάπλωνα τότε στο κρεβάτι μου, έκλεινα τα μάτια μου, σταύρωνα τα χέρια στην καρδιά κι άρχιζα τη σκληρή δοκιμασία...Αναρωτιόμουν λοιπόν, αν συνέβαινε κάτι στον αγαπημένο μου και γέμιζε ουλές από ένα μεγάλο ατυχημα, θα τον αγαπούσα ακόμη; "Μα ναι" και θα τις χάιδευα και θα τις αγαπούσα και θα τον έκανα να τις αγαπήσει κι εκεινος!Τοτε αποφάσιζα να κάνω τη δοκιμασία πιο σκληρή. Κι αν έμενε χωρίς χέρι θα τον αγαπόύσα ακόμα; Δε σκεφτόμουν πολύ, απαντούσα "ναι". Κι αν, συνέβαινε κάτι κι έμενε και χωρίς πόδι, θα τον αγαπούσα ακόμα; Σκεφτόμουν λίγο κι απαντούσα "σίγουρα ναι".

Η αγάπη είναι μεγάλη κι απλόχερη και χωράει και τα λιγότερα και τα ασχημότερα και τα διαφορετικότερα. Άνοιγα τότε τα μάτια ανακουφισμένη κι ένιωθα πως μπορώ αληθινά να "ΑΓΑΠΩ". Η αγάπη είναι πάντα αδιαπραγμάτευτα κόκκινη σαν το φιλί και σαν το αίμα που κυλάει.

Μετά μεγάλωσα λίγο παραπάνω...

κι ήρθε η ζωή και με ξάφνιασε. Κι έκανα δυο ουλές και τρεις και λίγες παραπάνω. Αχ, βρε ζωή...Και περίμενα ο αγαπημένος μου να τις χαιδέψει, να τις αγαπήσει και να με κάνει να τις αγαπήσω κι εγώ. Και περίμενα, και περίμενα...Κι ήρθε πάλι η ζωή και μ έκανε μήνες και μήνες, χρόνια και χρόνια να μαι πονεμένη στο σώμα λαβωμένη στη ψυχή. Δε μπορούσα τότε να σηκωθώ από το κρεβάτι μου, μα έκλεινα τα μάτια, σταύρωνα τα χέρια στην καρδιά κι αναρωτιόμουν αν μ αγαπούσε ο αγαπημένος μου ακόμα...και περίμενα να δω αν μ αγαπούσε ο αγαπημένος μου ακόμα...και περίμενα...και περίμενα...κι ακόμα περιμένω.

Κι έγινα πια ολόκληρη γυναίκα..

"υπολογίστρια" σωστή κι αναρωτιέμαι: τώρα που στους μαθητές μου συμβαίνει κάτι και δε μπορούν να περπατήσουν σαν τους άλλους, να γράψουν σαν τους άλλους, να διαβάσουν σαν τους άλλους, να σκεφτούν σαν τους άλλους, να ...προσποιηθούν σαν τους άλλους, θα τους αγαπάνε ακόμα οι "άλλοι"; Θα ναι διαφορετικοί, αφού κάνουν ίδια όνειρα με τους "άλλους"; Και μου θυμίζω πως "οι ασκήσεις της αγάπης" των νεανικών μου χρόνων απέδειξαν με ακρίβεια μαθηματική πως "ναι" η αγάπη είναι απλόχερη και χωράει και τα λιγότερα και τα ασχημότερα και τα διαφορετικότερα.

Τώρα λοιπόν, θα λέω στους μαθητές μου...

πώς όποιος δε μπορεί να τους νανουρίσει, να σιγοτραγουδήσει στο προσκεφάλι τους, όποιος δε μπορεί να τους χαιδέψει τις ουλές, δεν είναι πως αυτοί είναι "διαφορετικοί" μα είναι που αυτός ο "άλλος", ο καημένος, είχε και τα πόδια του και τα χέρια του και ούτε μια ουλή κι έτσι δεν πόνεσε, δεν έχασε, δε στερήθηκε για να μάθει "ΑΓΑΠΗ" τι θα πει...Ή, μπορεί κι αυτός να πόνεσε τόσο μα τόσο πολύ, να φοβήθηκε και να κρύφτηκε και φοβάται στην "ΑΓΑΠΗ" να αφεθεί.

Τώρα λοιπόν, στους SPECIAL OLYMPICS, αλλά και την κάθε πανέμορφη μέρα αυτής της ζωής, η υπολογίστρια και οι μαθητές της θα πιάσουν τα "ποντίκια" και θα γράψουν την αγάπη την αληθινή και θα τη ζωγραφίσουν και θα τη στείλουν με mail σε όλους σας, θα την "ανεβάσουν" στα σύννεφα και στο διαδίκτυο και στον ουρανό και θα τη χαρτογραφήσουν στα όνειρά τους!

Ναι, τα πληκτρολόγια μας θα πάρουν φωτιά κι οι οθόνες θα χορεύουν στον υπερήφανο ρυθμό μας. Κι ο χορός μας θα ναι μια ταραντέλα, θα χει τινάγματα, στροφές, ταπεραμέντο, δύναμη κι αληθινή, χορταστική, τραγανή, φραουλένια και ζουμερή ΑΓΑΠΗ!

Δυο λόγια από καρδιάς της υπολογίστριας προς τους μαθητές της

* διότι το "μοιράζομαι" είναι κι αυτό αγάπη...

Βαλσάκια σε δείκτες φθινοπωρινούς

2009-09-21T07:59:00.000-07:00

Ο χρόνος στο εργαστήρι μας χορεύει στο δικό του ρυθμό. Δεν μας ΄κυνηγάει΄το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών και δεν το κυνηγάμε κι εμείς. Ζούμε στην εβδομάδα της φροντίδας του hardware και της οργάνωσης του software!

Πώς να σας το εξηγήσουμε; Την πρώτη μέρα μετά τον αγιασμό, ξεκουκουλώσαμε τα εκπαιδευτικά μας λογισμικά και τους τρεις υπολογιστές μας από τα μεγάλα λευκά σεντόνια της καλοκαιρινής ανάπαυλας. Πήραμε ένα...hardξεσκονόπανο κι αρχίσαμε να διώχνουμε τη σκόνη και να αναδιοργανώνουμε το χώρο μας. Βρε, παιδιά,καθόλου δε μεγάλωσε ολόκληρο καλοκαίρι; Τς,τς,τς...

Για να ανοίξουμε τους υπολογιστές μας. Χμμμ, ο ένας θέλει ένα γερό back-up αφού η microsoft ανακάλυψε το 'σπασμένο' office μας.Και σου είπα, βρε Νίκο μου, μην πατάς ok σε καθενα που ζητά ενημέρωση... Στο δεύτερο ας εγκαταστήσουμε δυο καινούργια εκπαιδευτικά λογισμικά. Μπα, βγαίνει ενα παράθυρο πως γεμισε κι όλας η μνήμη! Μα, τι μνήμη είναι αυτή; Κι εμείς που νομίζαμε πώς έχει μνήμη ελέφαντα; Ο τρίτος υπολογιστής περιμένει τη σειρά του για τον έλεγχο της 'υπολογίστριας'. Μια χαρούλα, μια χαρούλα, αλλά...πού πήγαν τα 'βοηθήματα' βρε παιδιά;

Απολογισμός αρχής φθινοπώρου: Δεν έχουμε internet, χάλασε ο εκτυπωτής, γέμισε μια μνήμη, χάσαμε ένα πρόγραμμα ζωγραφικής.

Αναπλαισίωση με λογισμό και μ' όνειρο: Φωνάζουμε τεχνικό να φτιάξει τα τηλέφωνα, το Νίκο να με βοηθήσει με τον εκτυπωτή, βγάζουμε τα ΄βαριά' λογισμικά που δε χρησιμοποιούμε και φορτώνουμε νέα. Και...οργανώνουμε το αρχικό μας πρόγραμμα. Πώς θα 'χωρέσουμε΄στα τρία τέταρτά μας και στα μισάωρά μας όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες του Δημοτικού και τους περισσότερους του ΕΕΕΕΚ; Ποιες ομάδες θα δουλέψουν καλά μαζί; Ποια μικρούλια θα δουλέψουν μόνα μαζί μου;

Σήμερα, έγινε η πρώτη prova generale με τις ομαδούλες του Δημοτικού: Ο Παναγιώτης με το Βασίλη ξεκίνησαν να γράφουν στον επεξεργαστή κειμένου τους πρώτους στίχους από αγαπημένα ποιήματα. Ο Νίκος-Χρήστος και η Ευαγγελία ήθελαν να συνεχίσουν το εκπαιδευτικό λογισμικό της 'Γλώσσας', ο Νίκος θέλησε να ζωγραφίσει ένα μεγάαααλο σπίτι με το Paint και να το αποθηκεύσει μόνος του στα "έγγραφα μου". Η Ειρήνη έλλειπε και η υπολογίστρια βρηκε χρόνο να κρεμάσει ένα φελό στον μακρόστενο τοίχο και να εγκαταστήσει δυο νέα εκπαιδευτικά λογισμικά για "βαριά νοητική καθυστέρηση''.

** Ο χρόνος χορεύει στους δικούς του ρυθμούς στο σχολείο μας.

**Το φθινόπωρό μας χορεύει βαλσάκια και λάμπει μέσα στις καλογυαλισμένες οθόνες μας.

** Κι εμείς, η υπολογίστρια και οι μαθητές της, χοροπηδάμε πάνω στα χρυσοκόκκινα φύλλα με τα ''delete'' και τα ''print-screen'' και τα ''escape'' μας.

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της.

Καλή χρονιά! Δώστε μας ένα πολύχρωμο σχολείο μεγάλο και φωτεινό...

2009-09-11T11:11:00.000-07:00

Καλή μας χρονιά! Εμείς οι δάσκαλοι, δίνουμε ευχές που μοιάζουν με πρωτοχρονιάτικες τη μέρα του αγιασμού. Δίνουμε και φιλιά ζουμερά κι αγκαλιαζόμαστε σφιχτά-σφιχτά, ξεχνώντας τη 'νέα γρίπη' και κρατώντας τις παλιές καλές μας συνήθειες.

Το σχολείο μας περίμενε, ολόιδιο, όπως το αφήσαμε. Με τις λιγοστές του αίθουσες, με τους στενούς του χώρους, με τα παιδιά στιβαγμένα στο στενό διάδρομο, γιατί έβρεχε και δεν υπήρχε αίθουσα να μας χωρέσει όλους! Κι ο παπάς άγιαζε κι έψελνε και ψιλοβρεχόταν κι αυτός. Μωρέ, σας λέμε, δε ζητάμε πολλά πράγματα, μα ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΟ, να χωράνε οι καρδούλες μας, να βρούνε χώρο να πετάξουν τα όνειρά μας ! Αχ, μωρέ...

Δεν πρόλαβα να παρκάρω και...ο 'αγκαλίτσας΄ήρθε τρέχοντας να με αγκαλιάσει και να με φιλήσει. Με πέρασε στο ύψος κι η αγκαλίτσα του ήταν τόσο υπέροχα σφιχτή. 'Θα φύγω, Μαρία', μου είπε, θα με πάνε σε άλλο σχολείο και ήρθα να σας δω'. Τη χαρά μου διαδεχτηκε η ανησυχία κι η λύπη. Μα, πού θα πάει; Πώς έρχονται και φεύγουν έτσι αυτά τα παιδιά; Διαβήκαμε την πόρτα αγκαλιά, όπως ταιριάζει σ΄έναν agalitsa@yahoo.com και σε μια 'υπολογίστρια'. Μα, να, αυτός είναι ο Τάσος. "Βρε, ψεύτη, μου είχες πει πως θα φύγεις. Με κορόιδεψες, ε; Τι καλά που θα μείνεις Τάσο"! "Βαγγελίτσα, πώς πέρασες, μωρό μου"; "Νικόλα, τί κάνεις, βρε μαμούνι;" Δε βλέπω την Ειρήνη...Θα ρωτήσω πού είναι μετά. "Βούλα μου, ομόρφυνες"! "Κωνσταντίνα, τί όμορφο κούρεμα! Τι είπες; Όχι, δε θα σε έχω τη Δευτέρα, θα σε έχω όμως, σου το υπόσχομαι. Φυσικά και σ΄αγαπάω. Τι ερώτηση είναι αυτή"; "Αργυράκο μου, τι κούκλος που είσαι! Α, δε ξέρω αν θα κάνουμε μάθημα κάθε Παρασκευή, θα το δούμε,μην ανησυχείς. Σου έχω ένα καοινούργιο παιχνίδι στον υπολογιστή...μούρλια"!

Ο Αποστόλης, κύριος, γνέφει από μακριά. Ψήώσε κι ομόρφυνε. Μα πόσο πια; Η πλάτη του βρέχεται την ώρα του αγιασμού. Μπες πιο μέσα, βρε!Η Ειρηνη κλαίει. Λες να κρυώνει;

Παιδιά, τρέξετε, ο Άιμαν! Μια επιληπτική κρίση 'πάγωσε' την ατμόσφαιρα. Κι όλα φανταζαν πια σαν σε ταινία παλιά, από εκείνες του βουβού κινηματογράφου. Οι φωνές κόπηκαν, τα γέλια έμειναν βουβά. O Θανάσης του κρατούσε το κεφάλι, η Ειρήνη έφερε το μαξιλάρι και η Ελένη μια κουβέρτα. Το προσωπάκι χλώμιασε, άσπρισε, έγινε σα διάφανο χαρτί. Τα ματάκια έκλεισαν και τα βλέφαρα χαμήλωσαν.Συνήλθε σε λίγο. Αρχίσαμε να συνερχόμαστε κι εμείς. Οι φωνές ξαναδυνάμωσαν, τα χαμόγελα ξαναφάνηκαν.

Συνεχίζουμε. Δε θέλουμε κάνουμε κι αλλιώς.

Θα πορευτούμε απλά και καθάρια με ό, τι έχουμε.

Θα αγωνιστούμε να κερδίσουμε ό,τι μας λείπει.

Καλη χρονιά, Βασιλάκη, δε σε είδα πιο πριν...

Η υπολογίστρια,

Μαρία Φραγκάκη

* Ως υστερόγραφο θέλω να πω πως δεν ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα του παπά για "ν΄αγιαστώ" από το κλαράκι βασιλικού που κρατούσε. Σα να πείσμωσα...δεν πήγα. Αγιάστηκα όμως από τα βλέφαρα του Άιμαν, που φάνταζαν πιο μαύρα και πιο πυκνά πάνω στο χλωμό του προσωπάκι.

Αναστοχασμοί με λογισμό και μ΄όνειρο...

2009-07-13T13:47:00.000-07:00

Οι αναστοχασμοί γίνονται λίγο πριν τα μεσάνυχτα, όταν οι σκέψεις μπερδεύονται και εξαυλώνονται απ' τη δροσιά της νύχτας...

Κοιτούσα τις φωτογραφίες που μου έδωσε ο Αποστόλης από το θεατρικό επίλογο της σχολικής μας χρονιάς. Τις κοιτούσα πολύ ώρα, τις γύριζα πίσω και ξανά από την αρχή. Άγγελοι ήσαστε, ψυχούλες μου, που σεργιανίσατε στη γή...

Άλλες φωτογραφίες προσπαθούσα να τις περιστρέψω 90 μοίρες δεξιά για να τις κοιτάζω καλύτερα. Ήταν όλα μου τα μικρά και τα μεγαλύτερα κάπου εκεί... Άλλα πάνω στη σκηνή να δοκιμάζουν τους ρόλους τους, άλλα αγνά μέσα στους λευκούς χιτώνες τους, άλλα περήφανα στεφανωμένα με κλαδί ελιάς.

Αποστόλη μου, κουρεύτηκες, καρδιά μου, πώς θα καθίσει το στεφάνι στο κοντοκουρεμένο σου κεφαλάκι;

Βύρωνάκο, αγκαλίτσα μου, προσπάθησε λίγο ακόμα και θα τα δέσεις τα σανδάλια σου!

Νίκο μου, η γραβάτα σου σ΄έκανε δάσκαλο σωστό, με το καλοχτενισμένο το μαλλί και το πόλύξερο ύφος.

Ειρήνη μου, γιατί δεν ήρθες κοριτσάκι μου; Βιάστηκες να μεγαλώσεις; Περίμενε, λιγάκι, σε παρακαλώ...

Δια χειρός και δια νοός κύλησε η χρονιά μας.

Η "υπολογίστρια" άπλωσε το χέρι και οι μαθητές της της έδωσαν το δικό τους. Τους έδωσε λίγο από τη σκέψη της και της τη χάρισαν όλη. Απλόχερη αγάπη, αγνή, καθάρια, νεράκι δροσερό σε κρουσταλένια πηγή.

Το hardware αποσυνδέθηκε και το software νανουρίζεται μέσα στα χρωματιστά κουτιά του. Ξέχασα μέσα στο συρτάρι μου τα σοκολατάκια και τις τσίχλες της "θετικής ενίσχυσης". Αχ, ξ'εχασα και το χάρτινο τριαντάφυλλο που μου χαρίσατε στη μέση της χρονιάς! Δε θυμάμαι αν έκλεισα τον εκτυπωτή, νομίζω πώς τον έκλεισα...

Αγαπημένοι μου μαθητές, δε ξέρω αν θα μου δοθεί ετούτη η χάρη να μαι μαζί σας την επόμενη χρονιά... Θέλω να συγχωρήσετε τα λάθη και τις παραλλείψεις μου. Θα ταν από κούραση ή επειδή θα λιγοψύχησα κάποιες φορές. Καρδούλες μου, η αγκαλίτσα σας ήταν βάλσαμο, σφιχτή και ζουμερή. Θα με τυλίγει το καλοκαίρι μου...

Σας αγάπησα με τη ψυχή μου,

Μαρία Φραγκάκη
υπολογίστρια

Η μασκώτ του εργαστηρίου μας: Αδάμ ο διαδραστικός!

2009-07-11T23:24:00.000-07:00

Το Εργαστήρι μας φιλοξενεί εδώ και δυο μέρες τον αγαπημένο του Αδάμ το διαδραστικό! Μας τον χάρισε ένας πολύ γλυκός φίλος για να ενεργοποιεί το λογισμό μας. Από δω και πέρα θα συντροφεύει τους μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές την ώρα της δημιουργίας τους μπροστά στους υπολογιστές. Τα προσόντα του είναι πολλά: χορεύει και τραγουδά, χαμογελά και σκέφτεται, αισθάνεται και συμπορεύεται με τα όνειρά μας. Και το πιο σημαντικό, δε σας το είπαμε...ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΣ! Τον αγγίζεις και αρχίζει να τραγουδά και να χορεύει! Τι γέλια και χαρές που έφερε στην τάξη μας! Εντάξει, ένας απλος πάπιος είναι κι αυτός, με το καπελάκι του, το στραβοκολλημένο του παπιόν και τα λικνιστικά προσόντα του. Μα κι εμείς ένα απλό, απλούλι εργαστήρι έχουμε, με τρια παλιά μηχανήματα, ένα ξεχαρβαλωμένο εκτυπωτή και παλιές καρέκλες. Μα ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ!

Να σας πω ένα; Ε'ιδαμε σ΄ένα συνέδριο που έγινε στο Βόλο για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ έναν ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟ ΠΙΝΑΚΑ και τρελλαθήκαμε! Μπορείς να σερφάρεις επάνω του, να τον ακουμπήσεις με τα χέρια σου, να τον χαιδέψεις και πίσω του να αφήνεις το τύπωμά σου! Μπορείς με τα δαχτυλάκια σου να μετακινήσεις εικόνες και...Αργύρη, δε χρειάζεται να κάνεις προσπάθεια να κρατήσεις το ποντίκι, που δεν μπορείς, άλλά θα γράφεις ότι θέλεις και θα δουλεύεις με τα λογισμικά μας, αγγίζοντας επάνω στη...διαδραστική του επιφάνεια, απλά... ακουμπώντας επάνω του με το χεράκι σου, όπως μπορείς! Αργυράκο, μην ανησυχείς, η κυρία υπολογίστρια σου υπόσχεται πως του χρόνου με το καλό θα έχουμε ένα διαδραστικό πίνακα στο εργαστήρι μας! Θα βρούμε τον τρόπο!

Ευχαριστούμε κύριε Αδάμ,

η υπολογίστρια και οι μαθητές της

"Συνεργάζομαι": Σκέψεις πάνω σ΄ένα ρήμα...

2009-07-10T09:37:00.000-07:00

Το θεατρικο μας είναι έτοιμο!

Η Πόπη μαζί με τους μαθητές της κάνουν την καθημερινή τους πρόβα. Η Μαίρη μαζί με το Νίκο και το Στέργιο ετοιμάζουν τα σκηνικά. Η Έλένη μαζεύει τα χαμένα στις γωνίες χαρτάκια και διώχνει την κακιά τη σκόνη. Ο μικρός Αποστόλης δημιουργεί μαζί με την Πόπη μια πολύ όμορφη ζωγραφιά. Η υπολογίστρια τη φωτογραφίζει, τη μετατρέπει σε ψηφιακή μορφή και τη δίνει με το στικάκι στην Κατερίνα που συνθέτει την πρόσκληση στον υπολογιστή. Η εκτύπωση δε ¨τρέχει" από το δίκτυο και ο εκτυπωτής πάλι μπλόκαρε. Η υπολογίστρια ζητάει βοήθεια από το Νίκο, ο οποίος ξεμπλοκάρει τον εκτυπωτή και βοηθάει παράλληλα τη Μάιρη να βάψει τα σκηνικά. Ο μικρός Νίκος δυσκολεύεται στον Η/Υ να βρει μια λέξη και η Κατερίνα τον βοηθά γιατί η υπολογίστρια, ναι, κατάφερνει επιτέλους να εκτυπώσει την πρώτη πρόσκληση σε θαλασσί, αν και της πάει καλύτερα το μπεζ. Ποιος κάνει ωραία γράμματα να γράψει τις προσκλήσεις; Κι ο κλήρος πέφτει στην Αμαλία που ζητά ένα χάρακα από την Πόπη, η οποία της τον δίνει. Η Δήμητρα παρηγορει τον Σέλμπυ και ο Δήμος με το Βασίλη συζητούν για τα "τρέχοντα". Η Αθανασία με τον Αντώνη κάνουν πρόβα μαζί με τους μαθητές τους και η Έφη φτιάχνει ένα υπέροχο στεφάνι από λουλούδια για κάποιο μικρό ηθοποιό ενώ φτιάχνει την επόμενη ώρα και μια υπέροχη πίτα μαζί με τη Μαρία. Ο μικρός Αλέξανδρος θέλει να πάμε για μάθημα αλλά θέλει να φάει και πίτα. Το δίλημμα μεγάλο... Ο μικρός Βύρωνας θέλει να μπει στο internet και η υπολογίστρια να εκτυπώσει, επιτέλους, το παραμύθι της Βαγγελίτσας.

Δεν είναι υπέροχη όλη αυτή η ομαδοσυνεργατική "ανακατωσούρα" λίγο πριν τον επίλογο της σχολικής χρονιάς; Δεν είναι όμορφη η έννοια της "συνεργασίας", ανάμεσα στους μεγάλους και στους μικρούς, σε αυτούς που κρατούν βιβλία και σ ΄ εκείνους που κρατούν πινέλα, σ εκείνους που παλεύουν να τους πετύχει η εκτύπωση από τον υπολογιστή και σ΄εκείνους που παλεύουν να τους πετύχει η σπανακόπιτα από το φούρνο;

Συνεργάζομαι [sinerγázome], μας λέει ο Τριανταφυλλίδης, που συμφωνεί με τον Μπαμπινιώτη σημαίνει :

P2.1. :

α.εργάζομαι μαζί με άλλον ή με άλλους στον ίδιο τομέα εργασίας και συνήθ. και στον ίδιο χώρο: π.χ. Όλοι οι καθηγητές συνεργαζόμαστε αρμονικά στο σχολείο.

β. συμμετέχω σε ένα συλλογικό έργο, αναλαμβάνοντας ένα ορισμένο μέρος από το σύνολο των εργασιών.

Ρ2.2. δέχομαι και δίνω βοήθεια και υποστήριξη σε άτομο ή σε οργανωμένο σύνολο, που επιδιώκει τους ίδιους ή συναφείς σκοπούς με τους δικούς μου. π.χ.Tο σχολείο και η οικογένεια του μαθητή πρέπει να συνεργάζονται.

P.2.3. Υπάρχει, βέβαια, και η αρνητική εκδοχή:

Όσοι συνεργάζονται με τον εχθρό είναι προδότες της πατρίδας. [λόγ. < αρχ. συνεργάζομαι]

Η υπολογίστρια χαίρεται που συν-εργάζεται στο Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης με ΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ Μ ΟΝΕΙΡΟ! Γιατί η "συνεργασία" αυτή είναι ζεστή, φουσκωτή, τραγανή και γλυκιά σαν ένα ψωμάκι με βούτυρο Κερκύρας και θυμαρίσιο μέλι!

Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο μ' ένα τρόπο μαγικό!

2009-07-09T09:38:00.000-07:00

" Μαρία, μη διαστάσεις! Μη σκεφτείς τα χρήματα, θα τα βρούμε. Δες τι χρειάζεται το εργαστήριο και θα το φτιάξουμε! Θέλουμε να κάνουμε το καλύτερο για τους μαθητές μας"!

Μήπως δεν άκουσα καλά; Μήπως ονειρεύομαι; Βρίσκομαι σε δημόσιο σχολείο ή σε κάποιον άλλο πλανήτη της φαντασίας μου; Η "υπολογίστρια¨έχει δεκαεφτά χρόνια προυπηρεσία (σύνταξη στα...εξήντα πέντε, όπως αποφάσισε το ευρωπαικό δικαστήριο) μα πρώτη φορά της έτυχε να ακούσει τέτοια λόγια από τους ΔΥΟ της ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ!!! Το πιστεύετε αυτό; Ούτε η Γιαννάκου, ούτε ο Στυλανίδης, μα ούτε κι ο Σπηλιωτόπουλος δε θα τό θελαν αυτό το κακό! Άκου δυο διευθυντές;

Ο κύριος Βασίλης Κώτσης, αυτός με το δερμάτινο μπουφάν, είναι ο διευθυντής του Ε.Ε.Ε.Ε.Κ και ο κύριος Δημοσθένης Μπαρούτας, αυτός με το σακάκι και το τηλέφωνο στο χέρι, είναι ο διευθυντής του Δημοτικού! Η "υπολογίστρια¨, βλέπετε, δεν τα υπολόγισε καλά και κάνει μάθημα και στα μικρά παιδιά του Δημοτικού και στα μεγαλύτερα του Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Μια πολύ καλή εμπειρία στην εκπαιδευτική της πορεία! Ο κύριος Βασίλης, σπουδαίος κυνηγός της πανίδας του τόπου μας, η "σταθερή μας αξία" είναι η μια κολώνα του σχολείου μας. Ο κύριος Δημοσθένης, "πολυδιάστατος" και πολυπράγμων, είναι η δεύτερη κολώνα του σχολείου μας. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον μ έναν τρόπο μαγικό, χωρίς πολύ φασαρία και χωρίς να καταλαβαίνουμε τον τρόπο! Δε μπορώ να φανταστώ το Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης χωρίς αυτούς τους δυο.... Κι εμείς οι δάσκαλοι και συνάδελφοί τους, νιώθουμε τη δημοκρατικότητα, την ευελιξία, τις παιδαγωγικές αρχές και το ήθος του Δασκάλου, κάθε φορά που διαβαίνουμε το κατώφλι του σχολείου μας. Οι συζητήσεις πάνε κι έρχονται, οι αποφάσεις παίρνονται γρήγορα με πνεύμα ομαδοσυνεργατικό. Όλες οι διαδικασίες ανοιχτές, επι χάρτου, πάνω στο στρογγυλό τραπέζι. Μακάρι να έχουν τέτοιους διευθυντές όλοι οι συνάδελφοι, τουλάχιστον μια φορά στην εκπαιδευτική τους πορεία...

Καλά πάμε και συνεχίζουμε!

"Λίγα λόγια για μένα: μια δραστηριότητα εννοιολογικής χαρτογράφησης"

2009-07-08T00:32:00.000-07:00

Γνωστικό αντικείμενο:Γλώσσα- Δημιουργική γραφή

Τεχνολογικό Εργαλείο: Kidinspiration

Το Kidispiration είναι ένα εργαλείο εννοιολογικής χαρτογράφησης, το οποίο υποστηρίζει κοινωνικές και κριτικές θεωρητικές προσεγγίσεις. Βασίζεται στη Θεωρία της Δραστηριότητας και αναπτύσσεται στα πλαίσια μιας Διδακτικής του Υποκειμένου και του Ενεργού Υποκειμένου. Επιστημολογικά στηρίζεται στο πρακτικό και χειραφετικό γνωσιακό ενδιαφέρον. Μέσω συστημάτων εννοιολογικής χαρτογράφησης αξιοποιούνται οι πρότερες γνώσεις των παιδιών, ανακαλύπτονται παρερμηνείες παρανοήσεις, εντοπίζονται και αναλύονται έννοιες. Το kidispiration είναι ένα πολυμεσικό και υπερμεσικό εργαλείο, που σου δίνει τη δυνατότητα συσχετισμών και συγκρίσεων, δημιουργία νοητικών χαρτών και μοντέλων.

Δραστηριότητα: «Λίγα λόγια για μένα»

Χρονική περίοδος: 8-14 Σεπτέμβρη 2008

Στόχοι:
• Η πρώτη γνωριμία με τους μαθητές της αλλά και η διερεύνηση των προσωπικών τους εμπειριών από τη ζωή τους.
• Η διερεύνηση των νοητικών ικανοτήτων τους (κατανόηση βασικών εννοιών, συνέχεια ροής σκέψης, αντίληψη, μνήμη, κ.τλ.)
• Η διερεύνηση των δεξιοτήτων ΤΠΕ (χρήση ποντικιού, πληκτρολογίου, ηχογράφησης, κ.τλ.)

Διδακτική Διαδικασία
Τα παιδιά δουλεύουν ομαδοσυνεργατικά μαζί με τη δασκάλα τους. Μιλούν για τον εαυτό τους, για την οικογενειακή τους κατάσταση, για τα ενδιαφέροντά τους, για αυτά που αγαπούν, που τους αρέσουν αλλά και αυτά που τους ενοχλούν και τους δυσαρεστούν. Στο κείμενο (text) του εργαλείου γράφουν, άλλα λιγότερο άλλα περισσότερο ανάλογα με τις δυνατότητές τους και το καθένα μαγνητοφωνεί τις απόψεις του (sound)για να τις ακούσουν οι φίλοι του. Το κάθε παιδί φωτογραφίζεται και το πορτρέτο του συνοδεύει πια το κείμενό του. Το μικρό βιογραφικό κάθε παιδιού κολλιέται στο μικρό μας εργαστήρι.

Τα πρώτα συμπεράσματα
Τα παιδιά είναι πολύ χαρούμενα που έκαναν μια δημιουργική δραστηριότητα με τον υπολογιστή. Ένιωσαν υπερήφανα που έγραψαν, που μαγνητοφώνησαν, που είδαν τις φωτογραφίες τους. Άρα, μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, πήγαμε πολύ καλά για αρχή και συνεχίζουμε…με λογισμό και μ’ όνειρο!!

Το ημερολόγιό μου έχει σκέψεις χρωματιστές! (Μέρος Α')

2009-07-07T00:38:00.000-07:00

Γνωστικό αντικείμενο: Γλώσσα- Αισθητική Αγωγή

Χρονική περίοδος: Τέλη Σεπτέμβρη και συνεχίζουμε...

Τεχνολογικό Εργαλείο: Power point- Revelation Natural Art

Το Power Point είναι ένα εργαλείο γενικής χρήσης, το οποίο βοηθά στη γραφή αλλά και στην παρουσίαση των πληροφοριών. Έχει τη δυνατότητα προσθήκης εικόνων, ήχων, βίντεο, γραφημάτων και είναι εύκολο στην εκμάθηση και τη χρήση του από τους μαθητές. Το λογισμικό Revelation Natural Art, ανήκει στα λογισμικά έκφρασης και δημιουργικότητας. Δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να ασχοληθούν εύκολα με την τέχνη και το σχέδιο. Επιτρέπει τη δημιουργία και την τροποποίηση εικόνων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κομμάτια τέχνης, αλλά και ως διακοσμητικά στοιχεία.

Στόχοι της δραστηριότητας:

- Τα παιδιά να μπορέσουν μέσω της γραφής να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να τα εξωτερικεύσουν.
- Να γνωριστούμε σε βάθος με τους μαθητές μας, να δούμε και να νιώσουμε εικόνες της καθημερινότητάς τους, να τις οικιοποιηθούμε ερχόμενοι στη θέση τους μέσα από την ενσυναίσθηση.
- Να αλληλεπιδράσουν με τους συμμαθητές και τη δασκάλα τους, συζητώντας για κοινές εμπειρίες και προβλήματα
- Η έκφραση των συναισθημάτων των μαθητών μέσα από καλλιτεχνικά δημιουργήματα που ζωντανεύουν μέσα από τις δυνατότητες του υπολογιστή
- Η άσκηση σε δεξιότητες γραφής και μορφοποίησης των κειμένων μέσω του υπολογιστή, καθώς και σε λειτουργίες αντιγραφής, αποθήκευσης, κ.τλ.

Διδακτική Διαδικασία

Το ημερολόγιο είναι μια προσωπική εμπειρία για τον καθένα μας. Αποτελεί μια διαδικασία αναστοχαστικής γραφής πάνω στη δράση (reflection on action), όταν ο κάθε μαθητής ανακαλεί τα γεγονότα που έχει ήδη βιώσει, τα κρίνει με μια δεύτερη ματιά μέσα από μια εσωτερική κριτική επεξεργασία και τα ανακοινώνει στον εαυτό του α, αλλά και στους συμμαθητές του, αν το θελήσει. Η διδακτική αυτή διαδικασία στηρίζεται επιστημολογικά στο πρακτικό και χειραφετικό γνωσιακό ενδιαφέρον και προσεγγίζεται μέσα από κριτικο-εποικοδομητικές διαδικασίες. Κατά συνέπεια, οι μαθητές εργάζονται ατομικά

Τα πρώτα συμπεράσματα

Πάμε πολύ καλά. Τα παιδιά μικρά και μεγάλα εξωτερικεύουν τις σκέψεις τους και τις αποτυπώνουν με χρώματα και σχήματα στον υπολογιστή. Ταξινομούν, περιστρέφουν, τροποποιούν, μεγενθύνουν. Οι σκέψεις μπερδεύονται με τις γραμμές, οι πράξεις εντάσσονται σε κύκλους. Συνεχίζουμε…

Το ημερολόγιό μου έχει σκέψεις χρωματιστές (Μέρος Β')

2009-07-06T02:48:00.000-07:00

Εισαγωγή της «υπολογίστριας»

Ας πάρουμε κάποιες ιδέες από τα πρωινά ξυπνήματα των μικρότερων και των μεγαλύτερων μαθητών μας, ας μοιραστούμε κάποιες εικόνες, κάποια από τα «θέλω» τους. Κάποια από τα παιδιά, πρωταρχίζουν να γράφουν στον υπολογιστή. Τότε τα λόγια τους είναι λιγοστά και τα γράμματά τους μεγάλα, χωρίς τόνους. Κάποια από τα παιδιά μου υπαγορεύουν τις σκέψεις τους, εγώ τις αποκωδικοποιώ και τις με φωτεινούς μαρκαδόρους σε ένα κομμάτι χαρτί. Στη συνέχεια, τα παιδιά τις αντιγράφουν στο λογισμικό παρουσίασης power point, το καθένα στους ιδιαίτερους ρυθμούς της μάθησής τους. Άλλα παιδιά, έχουν ξαναδοκιμάσει την ηλεκτρονική γραφή. Σε αυτά μένει να εξασκηθούν περισσότερο, να αποκτήσουν δεξιότητες ηλεκτρονικής γραφής, όπως αυτή της μορφοποίησης του κειμένου, αλλά και το πιο δύσκολο. Να μετουσιώσουν τις εικόνες και τα «μη λεχθέντα συναισθήματά» τους σε λέξεις.

Ας ρίξουμε μια ματιά στα ημερολόγια των παιδιών του Δημοτικού Σχολείου

Νίκος-Χρήστος (16/10/2008)
ΞΥΠΝΗΣΑ στο σπίτι μου
ΕΙΔΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ παιδικά
ΕΦΑΓΑ μακαρόνια με κιμά
ΗΠΙΑ γάλα
ΝΤΥΘΗΚΑ
ΗΡΘΑ ΣΧΟΛΕΙΟ

Ευαγγελία (ΤΡΙΤΗ 7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ)
Σήμερα το πρωί ντύθηκα και πήγα στη στάση για να περιμένω το σχολικό. Μετά πήγα στο σχολείο μου. Έκανα μάθημα, χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα. Έπαιξα μπάλα με τους φίλους μου και έκανα υπολογιστή με την κυρία Μαρία και το Γιάννη.

ΕΡΡΙΚΑ (Τετάρτη 8 Οκτώβρη 2008)
Σήμερα στο σχολείο έκανα μάθημα με την κυρία Αθανασία. Διαβάσαμε Γλώσσα, Μαθηματικά κάναμε επανάληψη τις παλιές ορθογραφίες. Στο τέλος έκανα υπολογιστές με τον Πάνο και την κυρία Μαρία. ΠΕΡΑΣΑ ΟΜΟΡΦΑ!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ 8/10/2008)
Σηκώθηκα, ντύθηκα, πλύθηκα αλλά έχασα το λεωφορείο και με έφερε στο σχολείο Ο μπαμπάς μου. Μετά έκανα μάθημα μέχρι το μεσημέρι. Πέρασα όμορφα που έπαιζα ΜΠΆΛΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.

ΓIAΝΝΗΣ ΚΑΤΣΙΟΣ (Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2008)
Σήμερα έπαιξα μπάλα στο διάλειμμα με το Στέλιο, τη Βαγγελιώ και τον Μάρκο. Έφαγα σάντουιτς που το έφτιαξε η μαμά μου. Έκανα μάθημα με τον κύριο Κώστα και την Κυρία Μαρία.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2οο8)
Σήμερα κάναμε τα ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Ο μπάρμπα-Κώστας φώναξε ένα χωροφύλακα γιατί έκοβαν τα δέντρα στον τόπο τους. Ο χωροφύλακας βοήθησε να μην τα κόψουν, τελικά. Έτσι, όλα πήγαν στο τέλος καλά!

...και μια ματιά στα ημερολόγια των παιδιών του ΕΕΕΕΚ

Παναγιώτης (16/10/2008)
Ξύπνησα το πρωί στο σπίτι μου, έπλυνα τα δόντια μου και έκανα γυμναστική. Σήκωσα βαράκια, βαριόμουν να κάνω κάμψεις και κοιλιακούς. Μετά ντύθηκα και έβγαλα το σκύλο μου βόλτα. Τον λένε Έκτορα και ήταν αδέσποτο μωράκι στα χωράφια. Είβαι διασταύρωση τσοπανόσκυλο με λυκόσκυλο. Γύρισα σπίτι και πήρα πρωινό: ψωμί με βούτυρο και κουλουράκια. Στη συνέχεις, περ’ιμενα το σχολικό. Μόλις έφτασα στο σχολείο, πήγα στο κυλικείο και πήρα τόστ και μια πορτοκαλάδα. Τώρα κάνω μάθημα με μια στριμένη, την κυρία Μαρία J .

ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Πρώτα πολλά δεν πήγα πουθενά αλλά δεν με πειράζει. Οικογενειακώς, τα πέρασα με τραπεζώματα κι αλλά πολλά. Την παραμονή της πρωτοχρονιάς είχα πάει στην γιορτή ενός Χρήστου. Και τον Φώτων σε έναν Φώτη. Η νέα χρονιά θα είναι καλύτερη.
Παναγιώτης.

Βύρωνας (8/10/08)
Μένω στην Παλλήνη στο σπίτι με τους φίλους μου. Σηκώθηκα, ήπια γάλα, έφαγα φρυγανιές και μερέντα. Μετά πλύθηκα, ντύθηκα και έστρωσα το κρεβάτι μου. Μετά ετοίμασα τόστ και ήρθα στο σχολείο. Πρώτη ώρα είχα μάθημα με την κυρία Μαρία. Είμαι συναχωμένος αλλά νιώθω ΥΠΕΡΟΧΑ!

Βασίλης (Δευτέρα 29 Σεπτέμβρη 2008)
Σήμερα το πρωί με Ξηπνήσαν έστροσα
Το κρεβάτι και έκανα μπάνιο και έπληνα
Τα δόντια και έκατσα μέσα στο σαλόνι
Και διάβαζα θρισκευτικά το χριστό και
Πήγα στην τραπεζαρία και έφαγα το
Πρωινό φαγητό και ήρθε το σχολικό το
Πούλμα και μπήκα μέσα στο σχολείο
Και ήρθα εδώ στο σχολείο και μετά στις
12 45η ώρα θα θα σχολάσω και θα πάο στο
Ξενώνα το αγγέλια και θα φάω το μεσημεριανό
Φαγητό μου.

Βασίλης (Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008)
Οι σκέψεις μου: Θέλω να πάω στην Άνδρο όχι τα χριστούγεννα θέλω να πάω τώρα για 15 μέρες. Και δεν μου αρέσει Στο Ξενώνα το αγγέλια. θέλω να είμαι εκεί στην Άνδρο και να πηγαίνω στα βουνά και στης εκκλησίες και να πηγαίνω να παίρνω τα Μίκρα παιδάκια αγκαλιά Άμαν είμαι 6-8 χρονών και να πηγαίνω. Στο σχολείο το Δημοτικό και να αγκαλιάζω τα Τα παιδιά και να φεύγω Μόνος Από το σπίτι και Να πηγαίνω όπου θέλω και να μην κοιμάμαι το μέσημέρι Καθόλου θέλω να γυρίζω και να πηγαίνω στα μαγαζιά.

Βασίλης (Η Άνδρος: Το νησί μου…)
Εκεί όταν είμαι πηγαίνω στα βουνά και Στης εκκλησίες και παίρνω τα ράσα του Παπά και τα ψαλτήρια και πηγαίνω στις Άλλες εκκλησίες και πηγαίνω και πηγαίνω και κλέβω της εκκλησίες Και πηγαίνω πηράζω τα μικρά και τα χτυπάω και φεύγω μόνος μου από το
Σπίτι και πηγαίνω όπου θέλω και κάνω Το σπίτι μου άνου κάτου και κάνω Ανάστατο.

Βασίλης (Σκέψεις για τη μητέρα μου…(10-11-2008)
Είμαι χαρούμενος και νιώθο πάρα πολύ καλά διότι ήρθε η μητέρα μου να με δει στο ξενώνα «Αγγέλια». Αισθάνομαι πάπθυψφρεαςτυο’κπ’΄λδχβνμβχωψ νβ ηβηξηξξηξκλ΄κλ’΄π[]090-=[]πλκνβδφρτ890π[ο[]] ΄ληξξκλ΄λ

Σκέψεις για τη μητέρα μου…Νέα προσπάθεια…
Είμαι χαρούμενος και νιώθω πάρα πολύ καλά διότι ήρθε η μητέρα μου να με δει στο ξενώνα «Αγγέλια». Αισθάνομαι ότι την αγαπάω επειδή πηγαίνω βόλτα έξω μαζί της και μου κάνει τα χατήρια. Την αγαπάω όμως ότι και να μου κάνει γιατί είναι για το καλό μου. Την μητέρα μου τη λένε Αιμιλία και είναι 41 χρονών.

Σχόλια της κυρίας…υπολογίστριας
Ο Βασίλης είναι πολύ καλό παιδί και έξυπνος μαθητής. Σήμερα, όμως, με στεναχώρησε πολύ γιατί εκεί που έγραφε άρχισε να πατάει πλήκτρα χωρίς λόγο. Το συζητήσαμε και μου είπε: «Όταν δυσκολεύομαι, τα παρατάω. Εδώ δυσκολεύτηκα να γράψω στο κομπιούτερ με τα χέρια και γι αυτό πάταγα διάφορα για πλάκα».

Ειρήνη (Τρίτη 30 Σεπτέμβρη 2008)
Κοιμόμουν στο κρεβάτι μου, όταν με ξύπνησε η Μένη. Πλύθηκα και έκανα πρωινό στα παιδιά, τσάι και φέτες. Ετοιμάστηκα και περίμενα το σχολικό. Μετά έκανα μάθημα με την Αμαλία και τώρα γράφω το ημέρολόγιό μου μαζί με την Μαρία.

ΤΑΣΟΣ (2/2/2009)
ΣΗΜΕΡΑ ΣΗΚΩΘΗΚΑ ΠΟΛΥ ΠΡΩΙ. ΔΕΝ ΕΦΑΓΑ ΠΡΩΙΝΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ ΤΕΛΕΙΑ ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΦΟΡΑ!

Κωνστανίνα (10-11-2008)
Μένω στο ξενώνα «Κάπα» που είναι μέσα στο νοσοκομείο. Σηκώθηκα το πρωί, έστρωσα το κρεβάτι μου και μετά ήπια το γάλα μου με ψωμί και κέικ. Μετά έπλυνα το πρόσωπό μου και ξέχασα να πλύνω τα δόντια μου. Μετά χτένισα τα μαλλιά μου. Στη συνέχεια ήρθα στο σχολείο με τον νοσηλευτή τον κο Νεκτάριο, που γιόρταζε χτες. Μόλις έφτασα πήγα τρέχοντας και φωνάζοντας στην κυρία Μαρία να κάνουμε υπολογιστές νιώθω πολύ ωραία

Σπύρος (10-11-2008)
Αγώνας Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός: Χτες έγινε ο αγώνας Ολυμπιακός- Παναθηναϊκός. Έγινε στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Ο αγώνας θα έλεγα πως ήταν χάλια. Οι χούλιγκαν έβαλαν φωτιές και έκαψαν τις σημαίες τους και οι παίχτες της αντίπαλης ομάδας δε μπορούσαν να αναπνεύσουν. Τότε έγινε ημίχρονο και ο αγώνας συνεχίστηκε μετά. Ο αγώνας ήρθε ισοπαλία. Η ομάδα μου έπαιξε καλύτερα. Ο Georgivits είναι στην άμυνα και είναι ο καλύτερος παίχτης. Μου αρέσει πολύ το ποδόσφαιρο και παίζω κι εγώ με τους φίλους μου. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ η ομάδα μου

Συνεχίζεται...

Μπορώ να αντιστοιχίζω, να μετρώ και να προσθέτω!

2009-07-05T02:12:00.000-07:00

Χρονική Περίοδος: Σεπτέμβρης- Δεκέμβρης 2008 και συνεχίζεται…

Γνωστικό Αντικείμενο: Μαθηματικά

Τεχνολογικό Εργαλείο: Λογισμικό "Ενσφηνώματα"

Αξιοποιούμε παιδαγωγικά το λογισμικό «Ενσφηνώματα», το οποίο ανήκει στην κατηγορία των κλειστών λογισμικών και έχει δημιουργηθεί από ομάδα εκπαιδευτικών ειδικά για μαθητές της Ειδικής Αγωγής. Το λογισμικό περιλαμβάνει αντιστοιχίες, παζλ εικόνων και αριθμών, χρώματα και σχήματα, ασκήσεις μνήμης και παρατηρητικότητας, αισθητοποίηση των αριθμών 1-5, πρόσθεση και αφαίρεση στην πεντάδα. Υπάρχουν διάφορα επίπεδα βοήθειας ανάλογα με το επίπεδο μάθησης του κάθε μαθητή.

Σκοπός-Στόχοι της δραστηριότητας

- Η διερεύνηση των νοητικών ικανοτήτων των παιδιών
- Η διερεύνηση των δεξιοτήτων τους με τον Η/Υ
- Η διερεύνηση της λογικομαθηματικής σκέψης τους
- Να μπορούν να προβαίνουν σε αντιστοιχίσεις
- Να αναγνωρίζουν τους αριθμούς από το 1-5
- Να προσθέτουν αριθμούς από το 1-5

Διδακτική διαδικασία

Με τους μικρούς μαθητές του Δημοτικού Σχολείου δουλεύουμε με ομάδες των δυο παιδιών. Το κάθε παιδί, αφού συζητήσει με το άλλο μέλος της ομάδας του, πραγματοποιεί ένα-ένα τη δραστηριότητα στον Η/Υ, ενώ ο συμμαθητής του τον βοηθά να βρίσκει τις απαντήσεις. Η δασκάλα διευκολύνει γνωστικά την όλη διαδικασία και ενισχύει τους μαθητές. Για να βοηθήσει τα παιδιά με τη διαδικασία της αναγνώρισης των αριθμών και ιδιαίτερα με τη διαδικασία της πρόσθεσης, ακολουθεί την παρακάτω διαδικασία: Τα παιδιά βλέπουν τη δραστηριότητα στον Η/Υ. Ο υπολογιστής χρησιμοποιείται συνδυαστικά με τη συμβατική διδασκαλία σε ομάδες. Η δασκάλα εξηγεί στους μαθητές τι ζητά η άσκηση και τους δείχνει τον τρόπο να μετρούν χρησιμοποιώντας όσο το δυνατόν περισσότερες αισθήσεις μπορούν (ακοή με παλαμάκια, αφή με το να αγγίζουν το πρόσωπό τους με τα δάχτυλα). Τα παιδιά αναγνωρίζουν και μετρούν τα αντικείμενα που παρουσιάζονται στην οθόνη του υπολογιστή. Στη συνέχει, τοποθετούν τους κατάλληλους αριθμούς στη σωστή τους θέση. Ενισχύονται πάντα θετικά από τη δασκάλα αλλά χαίρονται παράλληλα και την «επιβράβευση» από τον υπολογιστή.

Συμπεράσματα

Ο υπολογιστής, αξιοποιείται ως εποπτικό εργαλείο και γνωστικό εργαλείο στη διδακτική και μαθησιακή διαδικασία. Συνδυάζονται στοιχεία της συμπεριφοριστικής προσέγγισης, με διαβαθμισμένα επίπεδα δυσκολίας και πολλές θετικές ενισχύσεις. Με την εποικοδομητική προσέγγγιση η οποία εντοπίζεται στα πλαίσια της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας με τη φθίνουσα καθοδήγηση (fading scaffolding) της δασκάλας προς τους μαθητές. Οι μαθητές «αντικρύζουν» τις μαθηματικές έννοιες και τις διαδικασίες με μια παιγνιώδη ματιά. Ενεργοποιούνται, διασκεδάζουν, μαθαίνουν, μπορούν να αναγνωρίζουν τους αριθμούς και να κάνουν αντιστοιχήσεις. Κάποια παιδιά με αυτισμό η πολύ χαμηλό νοητικό επίπεδο δυσκολεύονται ακόμα σε αυτό και θέλουν περισσότερη και επαναλαμβανόμενη δουλειά. Η δυσκολία αυξάνεται στις δραστηριότητες της οριζόντιας και της κάθετης πρόσθεσης, ιδίως όταν στον υπολογιστή διακρίνονται μόνο οι αριθμοί και όχι τα αντίστοιχα αντικείμενα που διευκολύνουν τα παιδιά να τα μετρήσουν. Καλλιεργείται η διαδικασία της λογικομαθηματικής σκέψης με τα παιδιά να μπορούν να ταξινομούν γεωμετρικά σχήματα, να κάνουν αντιστοιχίσεις, να αναγνωρίζουν τα σχήματα (τετράγωνο, τρίγωνο, κύκλος, ορθογώνιο) και να τα τοποθετούν στην αντίστοιχη θέση στο περιβάλλον του υπολογιστή. Αναγνωρίζουν τους αριθμούς από το 1-5, κάνουν προσθέσεις και αφαιρέσεις μέχρι το 5. Η διαδικασία αυτή θα επαναλαμβάνεται, κατά τακτά χρονικά διαστήματα, σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Είναι άξιο προσοχής το γεγονός ότι μέσω της ομαδοσυνεργατικής μάθησης το ένα παιδί βοηθά το άλλο και το ενθαρρύνει. Κάθε συναίσθημα αποτυχίας μοιράζεται, κάθε συναίσθημα επιτυχίας κάνει υπερήφανα όλα τα μέλη της ομάδας.

Video-clip: "Μαζί θα τα μάθουμε όλα!!

Tαξίδι στη Χώρα των Γραμμάτων

2009-07-04T00:07:00.000-07:00

Γνωστικό Αντικείμενο: Γλώσσα

Χρονική περίοδος: Φεβρουάριος 2009 και συνεχίζουμε...

Εκπαιδευτικό λογισμικό: Ταξίδι στη χώρα των γραμμάτων

Το λογισμικό αποτελεί την πρώτη επαφή του μαθητή με τα γράμματα (ύλη της Α΄Δημοτικού). Μέσα από το παραμύθι οι μαθητές προσεγγίζουν τη γνώση με άμεσο τρόπο, παραστατικό και ευχάριστο, αφού οι πληροφορίες δεν εξιστορούνται απλά, αλλά προκύπτουν μέσα από ζωντανούς διαλόγους και ρέουσα γλώσσα. Ο "Ξεφτέρης" είναι ένα "κλειστό" λογισμικό, το οποίο έχει συμπεριφοριστικά στοιχεία, ιδίως εκείνο της καθοδήγησης και της θετικής ενίσχυσης των παιδιών/χρηστών. Όμως , όταν τα παιδιά καλούνται να συμμετέχουν στην εξέλιξη της ιστορία και να δράσουν, αγγίζουν εποικοδομητικές προσεγγίσεις κατασκευής της γνώσης. Εξ άλλου στην Ειδική Αγωγή, προτείνονται τα καθοδηγούμενα λογισμικά κλειστού τύπου με τον εκπαιδευτικό να αναλαμβάνει τις εποικοδομητικές προσεγγίσεις μέσα από τη διδασκαλία του, ανάλογα με το Επίπεδο Μάθησης των μαθητών του και τους ιδιαίτερους ρυθμούς τους.

Σκοπός-Στόχοι

Ο γενικότερος σκοπός της γλωσσικής διδασκαλίας αφορά στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας των μαθητών, την κοινωνική τους ένταξη, την ανάπτυξη των νοητικών, συναισθηματικών και γνωστικών ικανοτήτων τους.

Οι επιμέρους στόχοι της δραστηριότητας αφορούν:

α)στη γνωριμία των παιδιών με τα γράμματα

β) στην εκφραστική και αναγνωστική δεξιότητα τους

γ)στον εμπλουτισμός του λεξιλογίου τους

δ)στην άσκηση στο διάλογο και τη συζήτηση

ε)στην κατάκτηση γνώσεων αντικειμένων, προσώπων και γεγονότων

Διδακτική διαδικασία

Τα παιδιά σε ομαδούλες των δυο μαθητών διενεργούν τις δραστηριότητες του λογισμικού με τη βοήθεια της δασκάλας τους. Τα παιδιά εισάγονται στην καινούργια ενότητα, εντοπίζοντας στο περιβάλλον τους λέξεις που αρχίζουν από το γράμμα που θέλουμε να μάθουμε. Βρίσκουμε, στη συνέχεια, το γράμμα μέσα σε λέξεις αλλά και στην αρχή τους. Τότε, ανατρέχουμε στο παραμύθι, προσπαθώντας να "κερδίσουμε¨το γράμμα που μόλις μάθαμε. Το γράφουμε στο χαρτί , αλλά και στον επεξεργαστή κειμένου στον υπολογιστή μας.

Συμπεράσματα

Τα παιδιά χαίρονται που μαθαίνουν μέσα από το παιχνίδι. Η διαδικασία συνδυασμού του της γραφής στο τετράδιο και αυτής στον υπολογιστή τα βοηθά να μη βαριούνται και να μην κουράζονται. Η παιγνιώδη μορφή ανεύρεσης γραμμάτων αλλά και οι δραστηριότητες που τελούνται μέσα σε ένα "νοητό" λούνα-πάρκ προκαλούν μικρούς και μεγ'άλους να δοκιμάσουν τις δυαντότητές τους να ψαρέψουν ή να πετύχουν τους σωστούς κρίκους. Παράπονο μαθητή: "Γιατί οι καραμέλες που κέρδισα να μην είναι αληθινές"; Η απάντηση προήλθε από την κυρία "υπολογίστρια" με...σοκοφρετάκια από το super market!

Αναζητώ, μαθαίνω και παρουσιάζω τα Βυζαντινά Χρόνια

2009-07-03T01:29:00.000-07:00

Δραστηριότητα: Στα Βυζαντινά Χρόνια

Χρονική περίοδος: Φεβρουάριος 2009

Εκπαιδευτικό λογισμικό: "Ιστορία Ε' & Στ' Δημοτικού", Power Point, Διαδίκτυο

Το εκπαιδευτικό λογισμικό της Ιστορίας, είναι ένα "κλειστό" λογισμικό που είναι σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί από μαθητές με κινητικά προβλήματα των άνω άκρων. Η δασκάλα της τάξης μπορεί να προσαρμόσει την πρόσβαση στο λογισμικό, μέσα από το Εργαλείο Προσαρμογής Παραμέτρων, σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηρηστικά, τις απαιτήσεις και τις δυνατότητες των μαθητών της. Αυτό και κάνει... Παράλληλα αξιοποιείται το λογισμικό παρουσίασης, καθώς και το Διαδίκτυο

Σκοπός-Στόχοι

Γενικότερος σκοπός μας είναι η προσέγγιση της γνώσης μέσα από τα πραγματικά ενδιαφέροντα των μαθητών μας και η σύνδεσή τους με τη σημερινή πραγματικότητα. Το παρελθόν να συνδεθεί με το παρόν, μέσα από την εξέταση αυθεντικών θεμάτων. Οι επιμέρους στόχοι μας αφορούν στη γνωριμία του Βασίλη με βασικά γεγονότα των Βυζαντινών χρόνων, τα οποία αφορούν την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική ζωή.

Διδακτική διαδικασία

Η 'υπολογίστρια' έχει επιλέξει από το βιβλίο Ιστορίας της Ε΄Δημοτικού, τις βασικές θεματικές ενότητες, οι οποίες έχουν το περισσότερο ενδιαφέρον για το Βασίλη και συνδέονται και με τις θεματικές ενότητες και τις δραστηριότητες του λογισμικού. Του Βασίλη του αρέσει να διαβάζει και έτσι κάνει ανάγνωση΄του πρώτου κεφαλαίου. Μαζί με την κυρία συζητούν το "μάθημα" και υπογραμμίζουν τα σημαντικά σημεία. Ο Βασίλης τα καταγράφει στο λογισμικό παρουσίασης power point. Στη συνέχεια κάνουμε τις αντίστοιχες δραστηριότητες από το λογισμικό και καταλήγουμε με συλλογή σχετικών εικόνων από το διαδίκτυο, τις οποίες ο Βασίλης μαθαίνει να τις αναζητά, να τις αποθηκεύει και να τις επισυνάπτει στο λογισμικό παρουσίασης. Αφού γίνει η παραπάνω διαδικασία για όλες τις θεματικές ενότητες, η δουελιά του Βασίλη εκτυπώνεται και μοιράζεται στους συμμαθητές του. Η κοινοποίηση του έργου του, ενθαρρύνει το Βασίλη και ενισχύσει το αυτοσυναίσθημά του. Παράλληλα, ενεργοποιεί και τους συμμαθητές του σε ανάλογες δράσεις.

Συμπεράσματα

Ήταν πολύ ενδιαφέρον σε αυτή τη δραστηριότητα ο συνδυασμός του ¨κλειστού" εκπαιδευτικού λογισμικού της Ιστορίας με το Διαδίκτυο, ως διερευνητικό εργαλείο αλλά και με το λογισμικό παρουσίασης Powr Point. H διδακτική διαδικασία ήταν πολύπλοκη, απαιτούσε τη δική μου πολύ καλή οργάνωση της διδασκαλίας και του χρόνου, αλλά και την οργάνωση του Βασίλη. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό, αν και αυτό που υπολογίσαμε περισσότερο ήταν η εποικοδομητική διδακτική και μαθησιακή διαδικασία.

Έχουμε το δικό μας e-mail!

2009-07-02T04:23:00.000-07:00

Επικοινωνούμε στο διαδίκτυο

Σήμερα νιώσαμε πολύ χαρούμενοι στο Εργαστήρι μας. Μετά από προσπάθεια ενός μήνα, καταφέραμε να έχουμε σύνδεση με το intene στο Εργαστήρι μας. Η κυρία "υπολογίστρια" ήταν συνέχεια στα τηλέφωνα με τους τεχνικούς αλλά και με ηλεκτρολόγους για να καταφέρουμε να περάσει το μεγάάαααλο καλώδιο από το γραφείο των διευθυντών στη δική μας μικρή φωλίτσα. Μη νομίζετε ότι έχουμε το πιο σύγχρονο εργαστήριο με τους super καινούργιους υπολογιστές που τρέχουν σε...vista κι έχουν επίπεδες εικόνες! Α, πα πα...Οι δικοί μας έχουν ένα παλιό office, οθόνες που πιάνουν πολύ χώρο κι είναι γεμάτες δαχτυλιές που δε βγαίνουν κι έναν εκτυπωτή που μια δουλεύει και μια όχι και καταβροχθίζει τα μελάνια μας. Αλλά, ναι...τώρα έχουμε internet και μπορούμε να έχουμε το δικό μας Ε-MAIL!! Έτσι, η κυρία "υπολογίστρια" μας άνοιξε ηλεκτρονικές διευθύνσεις, άλλες στο yahoo, άλλες στο gmail, στο google και αρχίσαμε δειλα-δειλα να επικοινωνούμε μεταξύ μας. Η κυρία έχει κρατήσει τις διευθύνσεις και τους μυστικούς μας κωδικούς γιατί είμαστε λίγο ξεχασιάριδες. Το αστείο είναι ότι δεν έχουμε υπολογιστές στους ξενώνες που μένουμε ή στο ΚΑΠΑ μέσα στο νοσοκομείο, ή και στα σπίτια μας για να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας. Μόλις όμως πάμε στο εργαστήρι μας, ο ένας επικοινωνεί με τον άλλο και σε λίγο καιρό θα μπορούμε να στέλνουμε e-mail και από κάποιο intenet cafe! Μαθαίνουμε να επισυνάπτουμε και εικόνες και να τις στέλνουμε ο ένας στον άλλο. Και κάτι ακόμα! Στείλαμε e-mail και στον αγαπημένο μας ποδοσφαιριστή, τον Νικοπολίδη και τον καλέσαμε να έρθει να παίξει μαζί μας ποδόσφαιρο στην αυλή, γιατί πώς να το κάνουμε, είμαστε εξαιρετικοί παίκτες και θα του βάλουμε πέντε - έξι γκολάκια! Εκπίζουμε να δει το mail μας και να μας απαντήσει! Να σας πούμε κάποιες από τις διευθύνσεις μας να μας στείλε τε mail;Εγώ είμαι η €ιρήνη και το emai μου είναι naziara1@yahoo.gr, έχω κι ένα φίλο το Βύρωνα, που επειδή του αράσουν τα φιλάκια και οι αγκαλίτσες, η κυρία υπολογίστρια τον έβγαλας agkalitsas@gmail.com . Τα υπόλοιπα e-mail θα σας τα γράψω σε λίγες μέρες γιατί δε τα θυμάμαι και θα ρωτήσω την κυρία Μαρία να μου τα πει.

Ειρήνη,

μαθήτρια του ΕΕΕΕΚ Νταού

κυρία Υπολογίστρια

Γνωρίζω το πρόσωπό μου μέσα από τη λάμψη των ακτίνων

2009-07-01T01:18:00.000-07:00

Απόκτηση βασικών δεξιοτήτων

Εκπαιδευτικό Λογισμικό: «Ακτίνες»

Το λογισμικό αυτό αποτελεί ένα δομημένο εκπαιδευτικό περιβάλλον που είναι κατάλληλο για παιδιά με ελαφριά και μέτρια νοητική καθυστέρηση. Οι ΑΚΤΙΝΕΣ είναι βασισμένες στο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών με τις δραστηριότητες του λογισμικού να έχουν ως σκοπό να βοηθήσουν τους μαθητές να επιτύχουν όσο το δυνατόν περισσότερους εκπαιδευτικούς στόχους στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Η παρουσίαση των διαφόρων θεμάτων γίνεται με τη χρησιμοποίηση τριών αισθητηριακών οδών: ακουστική, οπτική και απτική. Οι θεματικές ενότητες είναι: σώμα, πρόσωπο, ρούχα, καθαριότητα, τρέφομαι σωστά, οικογένεια, φίλοι, φορεσιές, μουσικά όργανα, επαγγέλματα- εργαλεία, μέσα μεταφοράς, φυσικά φαινόμενα, ώρα, χρήματα.

Χρονική περίοδος: Ιανουάριος 2009 και συνεχίζουμε…

Σκοπός- Στόχοι Δραστηριότητας

Ο γενικότερος σκοπός της δραστηριότητας είναι να χρησιμοποιούν τα παιδιά τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις τους, όπως υποστηρίζεται και από την εποικοδομητική προσέγγιση αξιοποίησης εργαλείων των ΤΠΕ, να εξασκούν τις δεξιότητές τους και να μαθαίνουν συνεχώς
καινούρια πράγματα. Οι δεξιότητες που προάγονται μέσα από τις διάφορες δραστηριότητες
είναι εκείνες της κριτικής σκέψης, της λήψης αποφάσεων και της επίλυσης προβλημάτων.

Επιμέρους στόχοι

α) Να μάθουν τα παιδιά τα μέρη του κεφαλιού.
β) Να μπορούν να χρησιμοποιούν το σχετικό λεξιλόγιο για να κάνει περιγραφή
ενός προσώπου.
γ) Να γράφουν απλές λέξεις (π.χ. τα μέρη του κεφαλιού) ή και προτάσεις.
δ) Να μπορούν να διαβάσουν απλές λέξεις και να αντιστοιχίσουν λέξεις που ακούνε (σειρά
φθόγγων) με τις γραμμένες λέξεις (σειρά γραφημάτων).

Διδακτική διαδικασία

Οι στόχοι μπορεί να φαίνονται σ’ εμάς απλοί, αλλά δεν είναι για τα παιδιά με νοητική στέρηση ή με αυτισμό. Η δραστηριότητα αυτή διενεργείται ανάμεσα στην «υπολογίστρια», δασκάλα του εργαστηρίου και το κάθε παιδί ατομικά στον υπολογιστή. Ο Τίμος, η Ειρήνη, ο Αντρέας, ο Γιώργος, ο Σπύρος είναι οι μαθητές με τους οποίους δουλεύουμε, για την ώρα με αυτό το λογισμικό. Παιδιά του Δημοτικού αλλά και του ΕΕΕΕΚ. Αρχικά, εμφανίζεται στην οθόνη ένα κεφάλι παιδιού (αγόρι & κορίτσι) και προσπαθούμε, να επιλέξουμε το μέλος που λείπει και να το τοποθετήσουμε στη σωστή θέση. Δίνονται τέσσερις επιλογές από το λογισμικό και όταν ο μαθητής μας επιλέξει κάποιο μέρος του κεφαλιού με κλικ, εκφωνείται το όνομα του μέλους αυτού (π.χ. μύτη). Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε τον Ιανουάριο και ακόμα συνεχίζεται με κάποιος από τους μαθητές. Η δασκάλα, στη συνέχεια, ζητά από τους μαθητές της να περιγράψουν το πρόσωπο του αγοριού και του κοριτσιού, εφόσον πρώτα τοποθετήσει το μέρος που λείπει. Η δραστηριότητα αυτή γίνεται προφορικά, αφού οι μαθητές μας δυσκολεύονται πολύ να διαβάσουν. Η «υπολογίστρια» έχει ετοιμάσει κάρτες με γραμμένα τα μέρη του κεφαλιού και ζητάει από τους μαθητές να αντιστοιχίσουν το όνομα του μέρους που ακούγεται με την καρτέλα. Όταν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, η δασκάλα συγκεντρώνει τα παιδιά σε ομάδες των δυο μαθητών και επαναλαμβάνει τις δραστηριότητες.

Τα πρώτα μας συμπεράσματα

Με την αξιοποίηση του εκπαιδευτικού λογισμικού παρέχεται ενθάρρυνση στα παιδιά για να ολοκληρώσουν τη δραστηριότητα. Επίσης, στις περιπτώσεις που αποτυγχάνουν παρέχονται ενθαρρυντικά σχόλια από το λογισμικό, αλλά κυρίως από τη δασκάλα η οποία συμβουλεύει και βοηθά τα παιδιά σε όλη τη διδακτική διαδικασία. Τα παιδιά, αποκτούν βασικές δεξιότητες μέσα από το παιχνίδι, νιώθουν ευχάριστα, ενθουσιάζονται και μαθαίνουν.

Καλά πάμε και συνεχίζουμε!

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στους τοίχους...

2009-05-13T00:36:00.000-07:00

Γνωστικό αντικείμενο: Γλώσσα-Αισθητική Αγωγή

Τεχνολογικά Εργαλεία: Revelation Natural , Power Point

Το Revelation Natural Art αποτελεί μια γενικής χρήσης εφαρμογή γραφικών που στοχεύει κυρίως σε μικρής ηλικίας χρήστες. Με αυτό τα παιδιά μπορούν να δημιουργήσουν, να τροποποιήσουν τις εικόνες που χρησιμοποιούν ως κομμάτια της τέχνης, ως διακοσμητικά στοιχεία, ως εικόνες για ιστοσελίδα. Το Power Point είναι λογισμικό παρουσίασης όπου σε αυτό τα παιδιά μπορούν να επισυνάψουν τις εργασίες τους και να τις, τι άλλο, παρουσιάσουν στους συμμαθητές τους!

Χρονική περίοδος: Μάης του 2009

Στόχοι

η καλλιέργεια της δημιουργικής φαντασίας των παιδιών

η έκφραση συναισθημάτων

η σύνθεση νοήματος

η σύζευξη συναισθήματος και λογικής

η δημιουργική γραφή μέσα από την αυτοέκφραση

η καλλιέργεια του ομαδοσυνεργατικού πνεύματος

Διδακτική διαδικασία

Τα παιδιά έχουν μάθει πια να εργάζονται σε μικρές ομαδούλες. Πρόθυμα, ξεκινούν να ψάχνουν στο διαδίκτυο για να βρουν τραγουδισμένους τους στίχους του τραγουδιού. Η κάθε ομαδούλα αναλαμβάνει να γράψει στο πρόγραμμα παρουσίασης power point τα λόγια της δικής της στροφής αλλά και να την τραγουδήσει. Οι φωνές των παιδιών αποθηκεύονται από την υπολογίστρια και στη συνέχεια προσθέτονται στην παρουσίαση. Στη συνέχεια, με τα καλλιτεχνικά πινέλα, κραγιόνια, ξηροπαστέλ του σχεδιαστικού προγράμματος τα παιδιά μετασχηματίζουν τις έτοιμες στάμπες της βιβλιοθήκης και τις προσαρμόζουν στο δικό τους ψυχικό κόσμο. Οι ζωγραφιές της κάθε ομάδας προσθέτονται στην παρουσίαση και συνδεύονται από το τραγούδι τους. Οι πρώτες διαφάνειες είναι έτοιμες.

Τα πρώτα συμπεράσματα

Τα παιδιά χαίρονται για τη δημιουργία τους και ζητούν από την κυρία "υπολογίστρια" να ανεβάσει τη δουλειά τους στο blog. Άντε να πεις όχι. Κάποια ζητούν και τη φωτογραφία τους, να φαίνονται, βρε παιδάκι μου, οι...καλλιτέχνες...;-)). Η ομαδοσυνεργατική δουλειά έγινε πια τρόπος διδασκαλίας στο εργαστήρι μας και η παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ δίνει και παίρνει!

Καλά πάμε και συνεχίζουμε! Δεν υπάρχουν έτοιμα μονοπάτια.Τα χαράζουμε καθώς προχωρούμε...

Η "υπολογίστρια" και οι μαθητές της

Μία η άνοιξη, ένα το σύννεφο...πολλά τα όνειρά μας!

2009-05-11T01:51:00.000-07:00

Η Ειρήνη είναι ερωτευμένη!

Η άνοιξη είναι η κατάλληλη εποχή να συνδέσουμε το συναίσθημα με χρώματα και τα αρώματά της. Το διαδίκτυο μας βοηθά να βρούμε μαζί με την Ειρήνη αγαπημένα μας τραγούδια που μιλούν για αγάπη. Και το βρήκαμε! Η Ειρήνη μαθαίνει να γράφει στο λογισμικό παρουσίασης power point. Εκεί θα αποθηκεύσει και τις εικόνες που βρήκε και αποτυπώνουν την αγάπη στον έρωτα ενός ζευγαριού. Στην παρουσίαση επισυνάπτεται και ο ήχος.

Υπολογίστρια και μαθήτρια είμαστε έτοιμες να χαρούμε τη δουλειά μας! Ναι...μας αρέσει! Ξέρετε, η εκμάθηση και η παιδαγωγική αξιοποίηση, γενικότερα, των τεχνολογικών εργαλείων πρέπει να ανήκει μέσα στο συγκείμενο πλαίσιο των μαθητών, να συνταιριάζει με τα ενδιάφέροντα και τα συναισθήματά τους. Και μια εποικοδομητική διδακτική και μαθησιακή διαδικασία απαιτεί την ενεργή συμμετοχή των μαθητών. Καλά πάμε και συνεχίζουμε!

Πρωτομαγιά: Συνομιλία ανάμεσα σε δυο στροφές

2009-05-01T10:37:00.000-07:00

Ήταν πρωί Πρωτομαγιάς. Σ΄έναν αγρό ήμαστε. Μαζεύμε λουλούδια για το μαγιάτικο στεφάνι και γελούσαμε. Είχα ξεχαστεί. Το τηλέφωνο χτύπησε. Δε γνώρισα τον αριθμό.

-"Μαρία, ο Βύρωνας είμαι ! Πήρα να σου πω καλό μήνα"!

-"Καλό μήνα, αγόρι μου, πού είσαι";

-" Στο ξενώνα, είμαι. Δεν έχω κάρτα να σου στείλω μήνυμα και σε πήρα από άλλο τηλέφωνο. Να... δε θυμάμαι τον κωδικό μου για να δω αν μου έχει στείλει κανείς μήνυμα στον υπολογιστή για χρόνια πολλά"...

Θυμόμουν τον κωδικό: "agalitsas" ήταν, γιατί ο Βύρωνας, αν και με περνάει στο ύψος, όταν με βλέπει με αγγαλιάζει σφιχτά και με λέει "μανούλα", όχι μόνο εμένα, και τις άλλες συναδέλφισσες. Μα δε σκέφτηκα να στείλω μήνυμα στο Βύρωνα για ¨Καλό μήνα"! Και δε θα του έστελνε και κανείς άλλος. Μόνο εγώ είχα το mail που του έφτιαξα...

Η "υπολογίστρια" δεν έχει λόγια αυτή την ώρα. Ίσως φταίει που είναι απόβραδο, που έφυγε το άρωμα το πρωινό των λουλουδιών... και μελαγχόλησε. Δανείζεται τα λόγια του ποιητή, τα λόγια της Μαρίας Νεφέλης...

Θεέ μου, που πάει κανείς όταν δεν έχει μοίρα

που πάει κανείς όταν δεν έχει αστέρι

άδειος ο ουρανός άδειο το σώμα

και μόνο η πίκρα στρογγυλή, γεμάτη...

"Η Αποκάλυψη", Ελύτης

Περπατώ μες στ΄αγκάθια μες στα σκοτεινά

σ΄αυτά που΄ναι να γίνουν και στ΄αλλοτινά

κι έχω για μόνο μου όπλο μόνη μου άμυνα

τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα...

"Η Παρουσία", Ελύτης

25η του Μάρτη: το λουλουδάκι του μπαξέ

2009-03-24T09:00:00.000-07:00

Όλα ετοιμάστηκαν!

Τα παιδιά έβαλαν τα γιορτινά τους, όποια είχαν ή όποια τους φόρεσαν και ο δάσκαλοι πήραμε το ¨πατριωτικό "μας ύφος.Έτσι, δε πρέπει να γίνεται κάθε φορά; Αυτό το πνεύμα δεν πρέπει να "εμφυσήσουμε" στους μαθητές μας; Συγκεντρωθήκαμε στη μικρή γιορτινή αίθουσα για να ΄κάνουμε τη γιορτή μας. Το πρόγραμμα είχε γραφτεί σε θαλασσί, αν θυμάμαι, όμορφο χαρτί και τα τραγούδια ακολουθούσαν τα ποιήματα κι αυτά με τη σειρά τους τα θεατρικά. Οι δασκάλες έκαναν ό, τι καλύτερο μπορούσαν. Τα παιδιά περήφανα, καμάρωναν μπροστά μας κι εμείς τα ¨περιχύναμε" φωτεινά φλας. Οι γονείς των μαθητών μας λιγοστοί, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι ίδιοι πάντα. Οι υπόλοιποι; Δε ξέρω να σας πω. Η γιορτή έφτανε προς το τέλος. Μέσα στις τυμπανοκρουσίες της γιορτής μας, σκυμμένο σε μια γωνιά ένα βλέμμα που δε θα το ξεχάσω ποτέ. Η στολή του πήγαινε υπέροχα. Ήταν λευκή, κάτασπρη, με τα κεντήματά της, τις καλτσοδέτες, τη φουστανέλλα και τον κόκκινο μπερέ. Το πρόσωπο του "μικρού κλεφτόπουλου" σκυμμένο, το βλέμμα χαμένο μες στο πουθενά και μια φωνή που ζητούσε απεγνωσμένα "Γιάννη, βάλε το λουλουδάκι του μπαξέ¨! Ναι, γιατί όχι, το "λουλουδάκι" αυτό κάποια χορδή άγγιζε μέσα στο ¨μικρό κλεφτόπουλο¨και το έκανε να ριγά και να δακρύζει, να χορεύει κουνώντας ρυθμικά το χέρι του αλλά και θέλοντάς το να σπάσει το κασετόφωνο. Ποιος ξέρει γιατί; Χορέψαμε γονείς και μαθητές "το λουλουδάκι του μπαξέ" μαζί του. Όλοι δείχναμε "γιορτινοί". Κάναμε ό,τι μπορούσαμε...Έτσι δεν είναι; Πείτε μου ότι έτσι είναι. Πείτε μου πως δε μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο για να σταματήσουν αυτά τα δάκρυα...Η γιορτή τέλειωσε, τα πούλμαν ήρθαν, οι συνάδελφοι αποχαιρετιστήκαμε μ ένα "χρόνια πολλά". Ο δρόμος της επιστροφής για τα σπίτια μας σχετικά σύντομος. Οι αναστοχασμοί του καθενός μας γίνονται μετά (reflections on action)...στην επιστροφή με το αυτοκίνητο, ή λίγο πριν πέσουμε για ύπνο. Η υπολογίστρια θα τη θυμάται αυτή τη μέρα.Ήταν 25 του Μάρτη και χόρεψε το ¨λουλουδάκι του μπαξέ"...

Τα μάτια του Αποστόλη έλαμπαν!

2009-03-23T10:18:00.000-07:00

Η "υπολογίστρια" έχει τύψεις.

Μέχρι τώρα δεν είχε συμπεριλάβει τον Αποστόλη στο πρόγραμμά της! Κάπου ανάμεσα στα παιδιά του Δημοτικού και του Ε.Ε.Ε.Ε.Κ, την ώρα που φτιάχναμε το πρόγραμμα..."χάθηκε¨ή ώρα του Αποστόλη. Κι έτσι, τυχαία στη γιορτή της 25ης του Μάρτη άκουσα από τη μητέρα του πως ο Αποστόλης έμαθε τα γράμματα από την αγάπη του για τους υπολογιστές. Ένιωσα σα να έπεσα από τα σύννεφα. Την επόμενη μέρα, "διεκδίκησα" το μαθητή μου από τη γεωπόνο μας, έτσι για να δω πώς τα πάει! Τι να σας πώ!

Βάλαμε στον υπολογιστή το λογισμικό "Ο Ξεφτέρης και ο θησαυρός του κοκκινομύτη" ! Αναφέρεται στο γνωστικό αντικείμενο της Γλώσσας και περιλαμβάνει πολλές δραστηριότητες. Ο Αποστόλης, δεν ήθελε πολύ! Με άφησε άφωνη! Οι δραστηριότητες συμπληρώνονταν η μια μετά την άλλη και τα "μπράβο" της υπολογίστριας δεν προλάβαιναν να πέφτουν σα βροχή. Ξέρετε, τι όμορφο συνάισθημα είναι να βλέπεις ένα μαθητή σου να αγαπάει αυτό που κάνει και να βλέπεις τα μάτια του να λάμπουν; Τα ξεχνάς όλα εκείνη την ώρα, μα όλα! Αποστόλη, δε ξέρω τι θα γίνει και πώς μα σίγουρα θα έρχεσαι στο εργαστήρι μας, κάθε εβδομάδα, να το φωτίζεις μα τα μάτια σου! Α...και μη νομίζεις ότι θα μέινεις στα εύκολα! Την άλλη φορά πάμε για πιο δύσκολα! Σίγουρα θα τα καταφέρεις!

Η άνοιξη μπήκε στο σχολείο μας με τον καλύτερο τρόπο!

2009-03-06T03:02:00.000-08:00

Η άνοιξη μπήκε στο σχολείο μας με τον καλύτερο τρόπο! Με χαρές, τραγούδια και ερωτοχτυπημένες καρδούλες. Ο υπολογιστής δεν είναι μόνο ένα γνωστικό εργαλείο αλλά, όπως προκύπτει και ένα εργαλείο, με το οποίο μπορείς να εκφράσεις με φωτεινά γράμματα, με ωραίες γραμματοσειρές...τον έρωτά σου. Έτσι, Ο Τάσος ερωτεύτηκε τη Βούλα και θέλησε αντί να της το πει να της το γράψει, χρησιμοποιώντας το internet και το λογισμικό παρουσίασης power point! Γιατί όχι; Βρήκε εικόνες με λουλούδια και καρδούλες στο διαδίκτυο, τις αποθήκευσε και τις έβαλε μαζί με κείμενο στο λογισμικό παρουσίασης.Στη συνέχεια, εκτύπωσε τα...συναισθήματά του και περιμένει την αγάπη του να τις τα εκφράσει! Καλή επιτυχία Τάσο!

Η απάντηση της Βούλας στο ανοιξιάτικο κάλεσμα του Τάσου

2009-03-06T01:28:00.000-08:00

Τα νεότερα...

Η Βούλα είχε κάμποσες ημέρες να έρθει στο σχολείο, αφού διάβασε το γράμμα του Τάσου. Όταν γύρισε ήταν Τετάρτη και περίμενε μέχρι την επόμενη Δευτέρα για να απαντήσει στον Τάσο της. Κι αυτό γιατί ήθελε να του απαντήσει με τον ίδιο τρόπο...ηλεκτρονικά! Έτσι, μόλις είδε την κυρία υπολογίστρια ξεκίνησαν αμέσως δουλειά.

Διδακτική διαδικασία

Ανοίξαμε ένα καινούργιο αρχείο Power Point, κι αρχίσαμε να γράφουμε! Μπήκαμε στο internet και η Βούλα ήθελε να στείλει στον Τάσο μια εικόνα που πάντα ονειρευόταν. Ένα ζευγάρι αγκαλιασμένο στην παραλία! Μετά από αυτό το γράμμα της Βούλας, είμαι σίγουρη ότι ο Τάσος θα ανυπομονεί να έρθει, τι άλλο...το καλοκαίρι.

Συμπεράσματα

Μια εποικοδομητική προσέγγιση της διδασκαλίας με την αξιοποίηση των υπολογιστικών εργαλείων, είναι η σύνδεση των ενδιαφερόντων των παιδιών με τα τεχνολογικά εργαλεία. Έτσι, η διδακτική διαδικασία αποκτά ενδιαφέρον για τους μαθητές και εντάσσεται στο κοινωνκό-πολιτιστικό συγκείμενο πλαίσό της.

Να 'στε καλά, παιδιά!

Η άνοιξη με τα λούλουδα του Τίμου

2009-03-05T00:09:00.000-08:00

Γνωστικό Αντικείμενο: Αισθητική Αγωγή

Τεχνολογικό Εργαλείο: "Μικροί Καλλιτέχνες σε δράση"

Αξιοποιούμε παιδαγωγικά το λογισμικό «Μικροί Καλλιτέχνες σε δράση», το οποίο ανήκει στην κατηγορία των ανοικτών λογισμικών και έχει δημιουργηθεί από ομάδα εκπαιδευτικών ειδικά για μαθητές της Ειδικής Αγωγής. Το λογισμικό περιλαμβάνει ποικίλα εργαλεία και δραστηριότητες, που αφυπνίζουν τα καλλιτεχνικά πνεύματα των μαθητών. Μικροί καλλιτέχνες, έτοιμοι για δράση, λοιπόν!
Χρονική περίοδος: Μάρτιος 2009

Σκοπός-Στόχοι της δραστηριότητας

Η αξιοποίηση του εκπαιδευτικού λογισμικού έχει ως γενικό σκοπό την αισθητική καλλιέργεια των παιδιών με την παιδαγωγική αξιοποίηση του εκπαιδευτικού λογισμικού. Απώτεροι στόχοι μας είναι τα παιδιά να κατασκευάζουν χρώματα στο «εργοστάσιο χρωμάτων», σχήματα, να ζωγραφίζουν με εργαλεία του υπολογιστή και να φτιάχνουν με αυτά εικόνες, μουντζουρώνοντας, σχεδιάζοντας, ζωγραφίζοντας, εκφράζοντας τις ιδέες τους και αποτυπώνοντας τις εσωτερικές τους εικόνες.

Διδακτική διαδικασία

Με τους μαθητές δουλεύουμε σε μικρές ομαδούλες, εκτός από κάποιες περιπτώσεις παιδιών με τα οποία χρειάζεται ατομική δουλειά. Κάθε ομάδα διενεργεί όποια δραστηριότητα του λογισμικού επιθυμεί κάθε φορά. Η ζωγραφική είναι χαρά, είναι γιορτή. Το ένα παιδί συμπληρώνει το άλλο, μοιράζεται τις ιδέες του, τις συμπληρώνει. Η κυρία «υπολογίστρια» συντονίζει τις ομάδες, εξηγεί τις δραστηριότητες και βοηθά τους μαθητές της. Κατά συνέπεια, ο Τίμος αποτυπώνει ένα ανοιξιάτικο τοπίο, ο Γιώργος μπλέκει τις αραχνούλες στους ιστούς τους, ο Μάρκος συνδυάζει τα μπλε με τα κόκκινα χρώματα στο «εργαστήριο των χρωμάτων» και βάφει πράσινα τα φύλλα των δέντρων. Όλοι οι μαθητές λατρεύουν τις σφραγιδούλες, με τις οποίες διακοσμούν τα έργα τους. Όλα τα δημιουργήματα των παιδιών αποτελούν την…ταπετσαρία της τάξης μας.

Συμπεράσματα

Η διδακτική διαδικασία είναι ευχάριστη για τα παιδιά αφού μπορούν και συζητούν μεταξύ τους. Συν-δημιουργούν και έχουν τη δυνατότητα να αποθηκεύουν τα έργα τους στο φάκελό τους στον υπολογιστή. Έτσι, μπορούν να τα ενσωματώσουν σε άλλες εργασίες τους. Αντί να ψάχνουν στο internet για άλλες εικόνες θα έχουν τις δικές τους. Οι ομάδες μικρών καλλιτεχνών του σχολείου μας έχουμε να σας δηλώσουμε και κάτι ακόμα…μπορεί να μη μυρίζουμε το άρωμα των χρωμάτων, αλλά…δε λερώνουμε και τα ρούχα μας!!