Βαλσάκια σε δείκτες φθινοπωρινούς

Ο χρόνος στο εργαστήρι μας χορεύει στο δικό του ρυθμό. Δεν μας ΄κυνηγάει΄το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών και δεν το κυνηγάμε κι εμείς. Ζούμε στην εβδομάδα της φροντίδας του hardware και της οργάνωσης του software!

Πώς να σας το εξηγήσουμε; Την πρώτη μέρα μετά τον αγιασμό, ξεκουκουλώσαμε τα εκπαιδευτικά μας λογισμικά και τους τρεις υπολογιστές μας από τα μεγάλα λευκά σεντόνια της καλοκαιρινής ανάπαυλας. Πήραμε ένα...hardξεσκονόπανο κι αρχίσαμε να διώχνουμε τη σκόνη και να αναδιοργανώνουμε το χώρο μας. Βρε, παιδιά,καθόλου δε μεγάλωσε ολόκληρο καλοκαίρι; Τς,τς,τς...

Για να ανοίξουμε τους υπολογιστές μας. Χμμμ, ο ένας θέλει ένα γερό back-up αφού η microsoft ανακάλυψε το 'σπασμένο' office μας.Και σου είπα, βρε Νίκο μου, μην πατάς ok σε καθενα που ζητά ενημέρωση... Στο δεύτερο ας εγκαταστήσουμε δυο καινούργια εκπαιδευτικά λογισμικά. Μπα, βγαίνει ενα παράθυρο πως γεμισε κι όλας η μνήμη! Μα, τι μνήμη είναι αυτή; Κι εμείς που νομίζαμε πώς έχει μνήμη ελέφαντα; Ο τρίτος υπολογιστής περιμένει τη σειρά του για τον έλεγχο της 'υπολογίστριας'. Μια χαρούλα, μια χαρούλα, αλλά...πού πήγαν τα 'βοηθήματα' βρε παιδιά;

Απολογισμός αρχής φθινοπώρου: Δεν έχουμε internet, χάλασε ο εκτυπωτής, γέμισε μια μνήμη, χάσαμε ένα πρόγραμμα ζωγραφικής.

Αναπλαισίωση με λογισμό και μ' όνειρο: Φωνάζουμε τεχνικό να φτιάξει τα τηλέφωνα, το Νίκο να με βοηθήσει με τον εκτυπωτή, βγάζουμε τα ΄βαριά' λογισμικά που δε χρησιμοποιούμε και φορτώνουμε νέα. Και...οργανώνουμε το αρχικό μας πρόγραμμα. Πώς θα 'χωρέσουμε΄στα τρία τέταρτά μας και στα μισάωρά μας όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες του Δημοτικού και τους περισσότερους του ΕΕΕΕΚ; Ποιες ομάδες θα δουλέψουν καλά μαζί; Ποια μικρούλια θα δουλέψουν μόνα μαζί μου;

Σήμερα, έγινε η πρώτη prova generale με τις ομαδούλες του Δημοτικού: Ο Παναγιώτης με το Βασίλη ξεκίνησαν να γράφουν στον επεξεργαστή κειμένου τους πρώτους στίχους από αγαπημένα ποιήματα. Ο Νίκος-Χρήστος και η Ευαγγελία ήθελαν να συνεχίσουν το εκπαιδευτικό λογισμικό της 'Γλώσσας', ο Νίκος θέλησε να ζωγραφίσει ένα μεγάαααλο σπίτι με το Paint και να το αποθηκεύσει μόνος του στα "έγγραφα μου". Η Ειρήνη έλλειπε και η υπολογίστρια βρηκε χρόνο να κρεμάσει ένα φελό στον μακρόστενο τοίχο και να εγκαταστήσει δυο νέα εκπαιδευτικά λογισμικά για "βαριά νοητική καθυστέρηση''.

** Ο χρόνος χορεύει στους δικούς του ρυθμούς στο σχολείο μας.

**Το φθινόπωρό μας χορεύει βαλσάκια και λάμπει μέσα στις καλογυαλισμένες οθόνες μας.

** Κι εμείς, η υπολογίστρια και οι μαθητές της, χοροπηδάμε πάνω στα χρυσοκόκκινα φύλλα με τα ''delete'' και τα ''print-screen'' και τα ''escape'' μας.

Η υπολογίστρια και οι μαθητές της.

Καλή χρονιά! Δώστε μας ένα πολύχρωμο σχολείο μεγάλο και φωτεινό...

Καλή μας χρονιά! Εμείς οι δάσκαλοι, δίνουμε ευχές που μοιάζουν με πρωτοχρονιάτικες τη μέρα του αγιασμού. Δίνουμε και φιλιά ζουμερά κι αγκαλιαζόμαστε σφιχτά-σφιχτά, ξεχνώντας τη 'νέα γρίπη' και κρατώντας τις παλιές καλές μας συνήθειες.

Το σχολείο μας περίμενε, ολόιδιο, όπως το αφήσαμε. Με τις λιγοστές του αίθουσες, με τους στενούς του χώρους, με τα παιδιά στιβαγμένα στο στενό διάδρομο, γιατί έβρεχε και δεν υπήρχε αίθουσα να μας χωρέσει όλους! Κι ο παπάς άγιαζε κι έψελνε και ψιλοβρεχόταν κι αυτός. Μωρέ, σας λέμε, δε ζητάμε πολλά πράγματα, μα ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΟ, να χωράνε οι καρδούλες μας, να βρούνε χώρο να πετάξουν τα όνειρά μας ! Αχ, μωρέ...

Δεν πρόλαβα να παρκάρω και...ο 'αγκαλίτσας΄ήρθε τρέχοντας να με αγκαλιάσει και να με φιλήσει. Με πέρασε στο ύψος κι η αγκαλίτσα του ήταν τόσο υπέροχα σφιχτή. 'Θα φύγω, Μαρία', μου είπε, θα με πάνε σε άλλο σχολείο και ήρθα να σας δω'. Τη χαρά μου διαδεχτηκε η ανησυχία κι η λύπη. Μα, πού θα πάει; Πώς έρχονται και φεύγουν έτσι αυτά τα παιδιά; Διαβήκαμε την πόρτα αγκαλιά, όπως ταιριάζει σ΄έναν agalitsa@yahoo.com και σε μια 'υπολογίστρια'. Μα, να, αυτός είναι ο Τάσος. "Βρε, ψεύτη, μου είχες πει πως θα φύγεις. Με κορόιδεψες, ε; Τι καλά που θα μείνεις Τάσο"! "Βαγγελίτσα, πώς πέρασες, μωρό μου"; "Νικόλα, τί κάνεις, βρε μαμούνι;" Δε βλέπω την Ειρήνη...Θα ρωτήσω πού είναι μετά. "Βούλα μου, ομόρφυνες"! "Κωνσταντίνα, τί όμορφο κούρεμα! Τι είπες; Όχι, δε θα σε έχω τη Δευτέρα, θα σε έχω όμως, σου το υπόσχομαι. Φυσικά και σ΄αγαπάω. Τι ερώτηση είναι αυτή"; "Αργυράκο μου, τι κούκλος που είσαι! Α, δε ξέρω αν θα κάνουμε μάθημα κάθε Παρασκευή, θα το δούμε,μην ανησυχείς. Σου έχω ένα καοινούργιο παιχνίδι στον υπολογιστή...μούρλια"!

Ο Αποστόλης, κύριος, γνέφει από μακριά. Ψήώσε κι ομόρφυνε. Μα πόσο πια; Η πλάτη του βρέχεται την ώρα του αγιασμού. Μπες πιο μέσα, βρε!Η Ειρηνη κλαίει. Λες να κρυώνει;

Παιδιά, τρέξετε, ο Άιμαν! Μια επιληπτική κρίση 'πάγωσε' την ατμόσφαιρα. Κι όλα φανταζαν πια σαν σε ταινία παλιά, από εκείνες του βουβού κινηματογράφου. Οι φωνές κόπηκαν, τα γέλια έμειναν βουβά. O Θανάσης του κρατούσε το κεφάλι, η Ειρήνη έφερε το μαξιλάρι και η Ελένη μια κουβέρτα. Το προσωπάκι χλώμιασε, άσπρισε, έγινε σα διάφανο χαρτί. Τα ματάκια έκλεισαν και τα βλέφαρα χαμήλωσαν.Συνήλθε σε λίγο. Αρχίσαμε να συνερχόμαστε κι εμείς. Οι φωνές ξαναδυνάμωσαν, τα χαμόγελα ξαναφάνηκαν.

Συνεχίζουμε. Δε θέλουμε κάνουμε κι αλλιώς.

Θα πορευτούμε απλά και καθάρια με ό, τι έχουμε.

Θα αγωνιστούμε να κερδίσουμε ό,τι μας λείπει.

Καλη χρονιά, Βασιλάκη, δε σε είδα πιο πριν...

Η υπολογίστρια,

Μαρία Φραγκάκη

* Ως υστερόγραφο θέλω να πω πως δεν ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα του παπά για "ν΄αγιαστώ" από το κλαράκι βασιλικού που κρατούσε. Σα να πείσμωσα...δεν πήγα. Αγιάστηκα όμως από τα βλέφαρα του Άιμαν, που φάνταζαν πιο μαύρα και πιο πυκνά πάνω στο χλωμό του προσωπάκι.

Αναστοχασμοί με λογισμό και μ΄όνειρο...

Οι αναστοχασμοί γίνονται λίγο πριν τα μεσάνυχτα, όταν οι σκέψεις μπερδεύονται και εξαυλώνονται απ' τη δροσιά της νύχτας...

Κοιτούσα τις φωτογραφίες που μου έδωσε ο Αποστόλης από το θεατρικό επίλογο της σχολικής μας χρονιάς. Τις κοιτούσα πολύ ώρα, τις γύριζα πίσω και ξανά από την αρχή. Άγγελοι ήσαστε, ψυχούλες μου, που σεργιανίσατε στη γή...

Άλλες φωτογραφίες προσπαθούσα να τις περιστρέψω 90 μοίρες δεξιά για να τις κοιτάζω καλύτερα. Ήταν όλα μου τα μικρά και τα μεγαλύτερα κάπου εκεί... Άλλα πάνω στη σκηνή να δοκιμάζουν τους ρόλους τους, άλλα αγνά μέσα στους λευκούς χιτώνες τους, άλλα περήφανα στεφανωμένα με κλαδί ελιάς.

Αποστόλη μου, κουρεύτηκες, καρδιά μου, πώς θα καθίσει το στεφάνι στο κοντοκουρεμένο σου κεφαλάκι;

Βύρωνάκο, αγκαλίτσα μου, προσπάθησε λίγο ακόμα και θα τα δέσεις τα σανδάλια σου!

Νίκο μου, η γραβάτα σου σ΄έκανε δάσκαλο σωστό, με το καλοχτενισμένο το μαλλί και το πόλύξερο ύφος.

Ειρήνη μου, γιατί δεν ήρθες κοριτσάκι μου; Βιάστηκες να μεγαλώσεις; Περίμενε, λιγάκι, σε παρακαλώ...

Δια χειρός και δια νοός κύλησε η χρονιά μας.

Η "υπολογίστρια" άπλωσε το χέρι και οι μαθητές της της έδωσαν το δικό τους. Τους έδωσε λίγο από τη σκέψη της και της τη χάρισαν όλη. Απλόχερη αγάπη, αγνή, καθάρια, νεράκι δροσερό σε κρουσταλένια πηγή.

Το hardware αποσυνδέθηκε και το software νανουρίζεται μέσα στα χρωματιστά κουτιά του. Ξέχασα μέσα στο συρτάρι μου τα σοκολατάκια και τις τσίχλες της "θετικής ενίσχυσης". Αχ, ξ'εχασα και το χάρτινο τριαντάφυλλο που μου χαρίσατε στη μέση της χρονιάς! Δε θυμάμαι αν έκλεισα τον εκτυπωτή, νομίζω πώς τον έκλεισα...

Αγαπημένοι μου μαθητές, δε ξέρω αν θα μου δοθεί ετούτη η χάρη να μαι μαζί σας την επόμενη χρονιά... Θέλω να συγχωρήσετε τα λάθη και τις παραλλείψεις μου. Θα ταν από κούραση ή επειδή θα λιγοψύχησα κάποιες φορές. Καρδούλες μου, η αγκαλίτσα σας ήταν βάλσαμο, σφιχτή και ζουμερή. Θα με τυλίγει το καλοκαίρι μου...

Σας αγάπησα με τη ψυχή μου,

Μαρία Φραγκάκη
υπολογίστρια

Η μασκώτ του εργαστηρίου μας: Αδάμ ο διαδραστικός!

Το Εργαστήρι μας φιλοξενεί εδώ και δυο μέρες τον αγαπημένο του Αδάμ το διαδραστικό! Μας τον χάρισε ένας πολύ γλυκός φίλος για να ενεργοποιεί το λογισμό μας. Από δω και πέρα θα συντροφεύει τους μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές την ώρα της δημιουργίας τους μπροστά στους υπολογιστές. Τα προσόντα του είναι πολλά: χορεύει και τραγουδά, χαμογελά και σκέφτεται, αισθάνεται και συμπορεύεται με τα όνειρά μας. Και το πιο σημαντικό, δε σας το είπαμε...ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΣ! Τον αγγίζεις και αρχίζει να τραγουδά και να χορεύει! Τι γέλια και χαρές που έφερε στην τάξη μας! Εντάξει, ένας απλος πάπιος είναι κι αυτός, με το καπελάκι του, το στραβοκολλημένο του παπιόν και τα λικνιστικά προσόντα του. Μα κι εμείς ένα απλό, απλούλι εργαστήρι έχουμε, με τρια παλιά μηχανήματα, ένα ξεχαρβαλωμένο εκτυπωτή και παλιές καρέκλες. Μα ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ!

Να σας πω ένα; Ε'ιδαμε σ΄ένα συνέδριο που έγινε στο Βόλο για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ έναν ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟ ΠΙΝΑΚΑ και τρελλαθήκαμε! Μπορείς να σερφάρεις επάνω του, να τον ακουμπήσεις με τα χέρια σου, να τον χαιδέψεις και πίσω του να αφήνεις το τύπωμά σου! Μπορείς με τα δαχτυλάκια σου να μετακινήσεις εικόνες και...Αργύρη, δε χρειάζεται να κάνεις προσπάθεια να κρατήσεις το ποντίκι, που δεν μπορείς, άλλά θα γράφεις ότι θέλεις και θα δουλεύεις με τα λογισμικά μας, αγγίζοντας επάνω στη...διαδραστική του επιφάνεια, απλά... ακουμπώντας επάνω του με το χεράκι σου, όπως μπορείς! Αργυράκο, μην ανησυχείς, η κυρία υπολογίστρια σου υπόσχεται πως του χρόνου με το καλό θα έχουμε ένα διαδραστικό πίνακα στο εργαστήρι μας! Θα βρούμε τον τρόπο!

Ευχαριστούμε κύριε Αδάμ,

η υπολογίστρια και οι μαθητές της

"Συνεργάζομαι": Σκέψεις πάνω σ΄ένα ρήμα...

Το θεατρικο μας είναι έτοιμο!

Η Πόπη μαζί με τους μαθητές της κάνουν την καθημερινή τους πρόβα. Η Μαίρη μαζί με το Νίκο και το Στέργιο ετοιμάζουν τα σκηνικά. Η Έλένη μαζεύει τα χαμένα στις γωνίες χαρτάκια και διώχνει την κακιά τη σκόνη. Ο μικρός Αποστόλης δημιουργεί μαζί με την Πόπη μια πολύ όμορφη ζωγραφιά. Η υπολογίστρια τη φωτογραφίζει, τη μετατρέπει σε ψηφιακή μορφή και τη δίνει με το στικάκι στην Κατερίνα που συνθέτει την πρόσκληση στον υπολογιστή. Η εκτύπωση δε ¨τρέχει" από το δίκτυο και ο εκτυπωτής πάλι μπλόκαρε. Η υπολογίστρια ζητάει βοήθεια από το Νίκο, ο οποίος ξεμπλοκάρει τον εκτυπωτή και βοηθάει παράλληλα τη Μάιρη να βάψει τα σκηνικά. Ο μικρός Νίκος δυσκολεύεται στον Η/Υ να βρει μια λέξη και η Κατερίνα τον βοηθά γιατί η υπολογίστρια, ναι, κατάφερνει επιτέλους να εκτυπώσει την πρώτη πρόσκληση σε θαλασσί, αν και της πάει καλύτερα το μπεζ. Ποιος κάνει ωραία γράμματα να γράψει τις προσκλήσεις; Κι ο κλήρος πέφτει στην Αμαλία που ζητά ένα χάρακα από την Πόπη, η οποία της τον δίνει. Η Δήμητρα παρηγορει τον Σέλμπυ και ο Δήμος με το Βασίλη συζητούν για τα "τρέχοντα". Η Αθανασία με τον Αντώνη κάνουν πρόβα μαζί με τους μαθητές τους και η Έφη φτιάχνει ένα υπέροχο στεφάνι από λουλούδια για κάποιο μικρό ηθοποιό ενώ φτιάχνει την επόμενη ώρα και μια υπέροχη πίτα μαζί με τη Μαρία. Ο μικρός Αλέξανδρος θέλει να πάμε για μάθημα αλλά θέλει να φάει και πίτα. Το δίλημμα μεγάλο... Ο μικρός Βύρωνας θέλει να μπει στο internet και η υπολογίστρια να εκτυπώσει, επιτέλους, το παραμύθι της Βαγγελίτσας.

Δεν είναι υπέροχη όλη αυτή η ομαδοσυνεργατική "ανακατωσούρα" λίγο πριν τον επίλογο της σχολικής χρονιάς; Δεν είναι όμορφη η έννοια της "συνεργασίας", ανάμεσα στους μεγάλους και στους μικρούς, σε αυτούς που κρατούν βιβλία και σ ΄ εκείνους που κρατούν πινέλα, σ εκείνους που παλεύουν να τους πετύχει η εκτύπωση από τον υπολογιστή και σ΄εκείνους που παλεύουν να τους πετύχει η σπανακόπιτα από το φούρνο;

Συνεργάζομαι [sinerγázome], μας λέει ο Τριανταφυλλίδης, που συμφωνεί με τον Μπαμπινιώτη σημαίνει :

P2.1. :

α.εργάζομαι μαζί με άλλον ή με άλλους στον ίδιο τομέα εργασίας και συνήθ. και στον ίδιο χώρο: π.χ. Όλοι οι καθηγητές συνεργαζόμαστε αρμονικά στο σχολείο.

β. συμμετέχω σε ένα συλλογικό έργο, αναλαμβάνοντας ένα ορισμένο μέρος από το σύνολο των εργασιών.

Ρ2.2. δέχομαι και δίνω βοήθεια και υποστήριξη σε άτομο ή σε οργανωμένο σύνολο, που επιδιώκει τους ίδιους ή συναφείς σκοπούς με τους δικούς μου. π.χ.Tο σχολείο και η οικογένεια του μαθητή πρέπει να συνεργάζονται.

P.2.3. Υπάρχει, βέβαια, και η αρνητική εκδοχή:

Όσοι συνεργάζονται με τον εχθρό είναι προδότες της πατρίδας. [λόγ. < αρχ. συνεργάζομαι]

Η υπολογίστρια χαίρεται που συν-εργάζεται στο Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης με ΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ Μ ΟΝΕΙΡΟ! Γιατί η "συνεργασία" αυτή είναι ζεστή, φουσκωτή, τραγανή και γλυκιά σαν ένα ψωμάκι με βούτυρο Κερκύρας και θυμαρίσιο μέλι!

Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο μ' ένα τρόπο μαγικό!

" Μαρία, μη διαστάσεις! Μη σκεφτείς τα χρήματα, θα τα βρούμε. Δες τι χρειάζεται το εργαστήριο και θα το φτιάξουμε! Θέλουμε να κάνουμε το καλύτερο για τους μαθητές μας"!

Μήπως δεν άκουσα καλά; Μήπως ονειρεύομαι; Βρίσκομαι σε δημόσιο σχολείο ή σε κάποιον άλλο πλανήτη της φαντασίας μου; Η "υπολογίστρια¨έχει δεκαεφτά χρόνια προυπηρεσία (σύνταξη στα...εξήντα πέντε, όπως αποφάσισε το ευρωπαικό δικαστήριο) μα πρώτη φορά της έτυχε να ακούσει τέτοια λόγια από τους ΔΥΟ της ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ!!! Το πιστεύετε αυτό; Ούτε η Γιαννάκου, ούτε ο Στυλανίδης, μα ούτε κι ο Σπηλιωτόπουλος δε θα τό θελαν αυτό το κακό! Άκου δυο διευθυντές;

Ο κύριος Βασίλης Κώτσης, αυτός με το δερμάτινο μπουφάν, είναι ο διευθυντής του Ε.Ε.Ε.Ε.Κ και ο κύριος Δημοσθένης Μπαρούτας, αυτός με το σακάκι και το τηλέφωνο στο χέρι, είναι ο διευθυντής του Δημοτικού! Η "υπολογίστρια¨, βλέπετε, δεν τα υπολόγισε καλά και κάνει μάθημα και στα μικρά παιδιά του Δημοτικού και στα μεγαλύτερα του Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Μια πολύ καλή εμπειρία στην εκπαιδευτική της πορεία! Ο κύριος Βασίλης, σπουδαίος κυνηγός της πανίδας του τόπου μας, η "σταθερή μας αξία" είναι η μια κολώνα του σχολείου μας. Ο κύριος Δημοσθένης, "πολυδιάστατος" και πολυπράγμων, είναι η δεύτερη κολώνα του σχολείου μας. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον μ έναν τρόπο μαγικό, χωρίς πολύ φασαρία και χωρίς να καταλαβαίνουμε τον τρόπο! Δε μπορώ να φανταστώ το Ειδικό Σχολείο Νταού Πεντέλης χωρίς αυτούς τους δυο.... Κι εμείς οι δάσκαλοι και συνάδελφοί τους, νιώθουμε τη δημοκρατικότητα, την ευελιξία, τις παιδαγωγικές αρχές και το ήθος του Δασκάλου, κάθε φορά που διαβαίνουμε το κατώφλι του σχολείου μας. Οι συζητήσεις πάνε κι έρχονται, οι αποφάσεις παίρνονται γρήγορα με πνεύμα ομαδοσυνεργατικό. Όλες οι διαδικασίες ανοιχτές, επι χάρτου, πάνω στο στρογγυλό τραπέζι. Μακάρι να έχουν τέτοιους διευθυντές όλοι οι συνάδελφοι, τουλάχιστον μια φορά στην εκπαιδευτική τους πορεία...

Καλά πάμε και συνεχίζουμε!

"Λίγα λόγια για μένα: μια δραστηριότητα εννοιολογικής χαρτογράφησης"

Γνωστικό αντικείμενο:Γλώσσα- Δημιουργική γραφή

Τεχνολογικό Εργαλείο: Kidinspiration

Το Kidispiration είναι ένα εργαλείο εννοιολογικής χαρτογράφησης, το οποίο υποστηρίζει κοινωνικές και κριτικές θεωρητικές προσεγγίσεις. Βασίζεται στη Θεωρία της Δραστηριότητας και αναπτύσσεται στα πλαίσια μιας Διδακτικής του Υποκειμένου και του Ενεργού Υποκειμένου. Επιστημολογικά στηρίζεται στο πρακτικό και χειραφετικό γνωσιακό ενδιαφέρον. Μέσω συστημάτων εννοιολογικής χαρτογράφησης αξιοποιούνται οι πρότερες γνώσεις των παιδιών, ανακαλύπτονται παρερμηνείες παρανοήσεις, εντοπίζονται και αναλύονται έννοιες. Το kidispiration είναι ένα πολυμεσικό και υπερμεσικό εργαλείο, που σου δίνει τη δυνατότητα συσχετισμών και συγκρίσεων, δημιουργία νοητικών χαρτών και μοντέλων.

Δραστηριότητα: «Λίγα λόγια για μένα»

Χρονική περίοδος: 8-14 Σεπτέμβρη 2008

Στόχοι:
• Η πρώτη γνωριμία με τους μαθητές της αλλά και η διερεύνηση των προσωπικών τους εμπειριών από τη ζωή τους.
• Η διερεύνηση των νοητικών ικανοτήτων τους (κατανόηση βασικών εννοιών, συνέχεια ροής σκέψης, αντίληψη, μνήμη, κ.τλ.)
• Η διερεύνηση των δεξιοτήτων ΤΠΕ (χρήση ποντικιού, πληκτρολογίου, ηχογράφησης, κ.τλ.)

Διδακτική Διαδικασία
Τα παιδιά δουλεύουν ομαδοσυνεργατικά μαζί με τη δασκάλα τους. Μιλούν για τον εαυτό τους, για την οικογενειακή τους κατάσταση, για τα ενδιαφέροντά τους, για αυτά που αγαπούν, που τους αρέσουν αλλά και αυτά που τους ενοχλούν και τους δυσαρεστούν. Στο κείμενο (text) του εργαλείου γράφουν, άλλα λιγότερο άλλα περισσότερο ανάλογα με τις δυνατότητές τους και το καθένα μαγνητοφωνεί τις απόψεις του (sound)για να τις ακούσουν οι φίλοι του. Το κάθε παιδί φωτογραφίζεται και το πορτρέτο του συνοδεύει πια το κείμενό του. Το μικρό βιογραφικό κάθε παιδιού κολλιέται στο μικρό μας εργαστήρι.

Τα πρώτα συμπεράσματα
Τα παιδιά είναι πολύ χαρούμενα που έκαναν μια δημιουργική δραστηριότητα με τον υπολογιστή. Ένιωσαν υπερήφανα που έγραψαν, που μαγνητοφώνησαν, που είδαν τις φωτογραφίες τους. Άρα, μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, πήγαμε πολύ καλά για αρχή και συνεχίζουμε…με λογισμό και μ’ όνειρο!!